Franskt draumabrúðkaup eins og beint úr ævin­týri

Margrét Björk gegnir stöðunni „Head Of Digital“ hjá útgáfufyrirtækinu One Little Independent Records í London. Augustin, sem er franskur, er „International & Catalogue manager“ hjá sama fyrirtæki en hjúin hafa verið saman í fjögur ár. Blaðamaður ræddi við Margréti um stóra daginn.

Hvenær og hvernig trúlofuðust þið?

Augustin bað mín í Argentínu í desember síðastliðnum þegar við vorum stödd þar í brúðkaupi hjá æskuvinkonu minni í Villa La Angostura í Patagonia. 

Ég ólst upp í Buenos Aires og Argentína á því mjög sérstakan stað í hjarta mínu. Augustin vissi því hversu dýrmætt það væri fyrir mig að biðja mín þar og það gerði augnablikið enn fallegra og persónulegra.

Hvað voruð þið búin að vera lengi að skipuleggja stóra daginn?

Við byrjuðum að skipuleggja brúðkaupið í janúar, þannig að undirbúningurinn tók um hálft ár. Það var ótrúlegt hvað allt small saman á þeim tíma, þó það hafi auðvitað verið nóg að gera.

Hvar hélduð þið brúðkaup? Var erfitt að ákveða staðsetningu?

Við giftum okkur heima hjá ömmu og afa Augustin í litlu þorpi um klukkutíma norður af París. Það var í raun aldrei spurning hvar við vildum halda brúðkaupið. Garðurinn og húsið eru eins og beint úr ævintýri og staðurinn hefur haft sérstaka merkingu fyrir okkur.

Það sem gerir þetta enn skemmtilegra er að Augustin hafði í raun beðið afa sinn og ömmu um leyfi hálfu ári áður en hann bað mín. Við vorum öll saman úti að borða og þau töluðu saman á frönsku, þannig að ég hafði enga hugmynd um hvað væri í gangi.

Hvernig var brúðkaupsdagurinn?

Dagurinn var einfaldlega fullkominn og fór fram úr öllum okkar væntingum.

Það sem ég hafði mestar áhyggjur af fyrir fram var að vera svo upptekin af skipulaginu að ég myndi ekki ná að njóta augnabliksins. Þegar maður hefur varið svo miklum tíma og ást í að undirbúa svona dag vill maður ekki horfa til baka og muna bara stressið.

Sem betur fer varð það alls ekki þannig. Við náðum að vera alveg til staðar frá upphafi til enda og njóta þess að hafa allt fólkið sem okkur þykir vænt um saman á einum stað.

Voruð þið með einhverja viðburði dagana í kringum brúðkaupið?

Já. Við vorum með velkomukvöld á föstudeginum þar sem við borðuðum saman og nutum kvöldsins með gestunum. Upphaflega ætluðum við ekki að vera með neitt kvöldið áður, en þar sem fólk hafði ferðast langar leiðir fannst okkur mikilvægt að skapa fleiri tækifæri til að njóta samverunnar.

Við vorum meðal annars með gesti sem komu alla leið frá Argentínu og því fannst okkur dýrmætt að hafa meiri tíma með öllum. Kvöldið var líka frábær ísbrjótur þar sem gestirnir náðu að kynnast áður en stóri dagurinn rann upp og við sjálf þurftum ekki að hitta alla í fyrsta skipti á brúðkaupsdaginn.

Mamma mín, Hrefna Bachmann, sá um allt skipulagið fyrir þetta kvöld og við erum henni ótrúlega þakklát. Á sunnudeginum vorum við svo með brunch með fjölskyldunni sem var yndislegur endapunktur á helginni.

Voruð þið sammála í skipulaginu?

Já, eiginlega alveg frá byrjun. Við erum yfirleitt mjög sammála og þetta var engin undantekning.

Ég lagði meiri áherslu á útlitið, dagskrána og stemninguna, á meðan Augustin sá meira um samskipti við alla þjónustuaðila og skipulagið á bak við tjöldin.

Við fengum líka ómetanlega hjálp frá fjölskyldunum okkar. Móðir Augustin, Alexandra Eude, er innanhússhönnuður og gaf okkur frábær ráð varðandi uppsetningu og skreytingar.

Hvað fannst ykkur mikilvægast í skipulaginu?

Við vildum fyrst og fremst að dagurinn hefði gott flæði. Það var mikilvægt fyrir okkur að bæði við og gestirnir fengjum að njóta dagsins, en ekki bara vera að hlaupa á milli dagskrárliða. Það þurfti að vera nóg að gerast, en líka rými til að spjalla, slaka á og taka inn augnablikið.

Tónlist skipti okkur líka gríðarlega miklu máli. Við kynntumst hjá plötuútgáfu í London og erum bæði algjörir tónlistarnördar, þannig að við völdum hvert lag af mikilli natni. Við hugsuðum vel um hvernig tónlistin gæti stutt við stemninguna á hverjum kafla dagsins, allt frá athöfninni og fram á dansgólfið.

Okkur fannst líka mjög mikilvægt að fólkið sem stendur okkur næst fengi að vera virkur hluti af deginum. Þorsteinn Bachmann, frændi minn, gaf okkur saman og leiddi athöfnina. Við vildum að athöfnin væri persónuleg og heimspekileg og hann fór svo fallega með það hlutverk.

Vinkona mín, Franz Lang teiknaði allar myndskreytingarnar fyrir prentefnið, Ása Bríet hannaði brúðarkjólinn minn og vinkona okkar Saoirse sá um tónlistina sem DJ um kvöldið. Það var ótrúlega dýrmætt að fá fólkið sem við elskum til að leggja sitt af mörkum og vera hluti af deginum á sinn hátt.

Hvaðan sóttuð þið innblástur?

Við sóttum innblástur úr mörgum áttum, bæði frá brúðkaupum sem við höfum farið í og auðvitað af internetinu. Instagram-algóríthminn minn var nánast orðinn að brúðkaupssíðu eftir að við trúlofuðum okkur.

Það sem skipti okkur mestu máli var þó að dagurinn endurspeglaði okkur sjálf. Við vildum ekki fylgja einhverjum trendum heldur skapa brúðkaup sem var persónulegt.

Hvað stendur upp úr?

Það sem stendur líklega mest upp úr er að hafa allt fólkið sem okkur þykir vænt um saman á einum stað.

Við vorum með fjölskyldu og vini frá svo mörgum köflum í lífi okkar. Vini mína frá Argentínu, vini mína úr MH, vini sem ég kynntist í háskólanum í Barcelona, vini Augustin úr háskólanum í Madrid og auðvitað vini okkar úr lífinu og tónlistarbransanum í London. Það var ótrúlega fallegt að sjá alla þessa ólíku hópa kynnast og verða hluti af sama deginum.

Svo verð ég auðvitað að nefna Pál Óskar. Ég hef verið mikill aðdáandi síðan ég var barn og hef í gegnum árin þýtt marga af textunum hans yfir á ensku fyrir Augustin. Við héldum því algjörlega leyndu að hann myndi koma fram og að sjá viðbrögðin hjá gestunum var ómetanlegt. 

Ég sendi honum langan óskalista af uppáhaldslögunum mínum, meðal annars nokkur sem hann flytur ekki oft. Það var ótrúlega gaman þegar hann tók þau og sjá hvað allir sungu með og stemningin varð rosaleg.

Sáu einhverjir um veislustjórn og voru skemmtiatriði?

Frændi minn, Bjartur Örn Bachmann, og vinur minn, Alfreð Jóhann Eiríksson, sáu um veislustjórnina og þeir voru einfaldlega frábærir.

Bjartur hefur mikla reynslu af því að setja upp sýningar og er einstaklega öruggur á sviði. Alfreð er algjör stemningsmaður og starfar sjálfur í tónlistarbransanum. 

Áður en við vorum trúlofuð hafði hann beðið mig um að veislustýra sínu eigin brúðkaupi, svo þegar kom að okkar stóra degi fannst mér alveg sjálfsagt að biðja hann um að veislustýra okkar. Þeir voru eins og fæddir í hlutverkið og systir mín, Sara Sigríður, hjálpaði þeim svo við skipulagið á bak við tjöldin.

Fyrir utan Pál Óskar voru líka nokkrar óvæntar uppákomur. Augustin steig á svið með vini sínum, Luke Pearce, og þeir tóku nokkur lög saman. Sveppi tók svo Crazy Bastard, sem varð algjört stemningsatriði, og vinkona okkar Saoirse hélt svo dansgólfinu gangandi sem DJ langt fram á kvöld.

Var eitthvað sem kom ykkur á óvart?

Kannski helst hvað tilfinningarnar voru sterkar.

Ég er mjög félagslynd en hef aldrei sérstaklega notið þess að vera miðpunktur athyglinnar. Ég var því með fiðrildi í maganum fyrir stóru augnablikunum, eins og þegar ég gekk inn athöfnina.

Það kom mér líka á óvart hvað bíómyndir ná í raun að sýna þessar tilfinningar vel. Maður skilur þær ekki alveg fyrr en maður upplifir þær sjálfur.

Hvað voru margir gestir?

Við vorum með um 170 gesti.

Hvernig gekk að velja brúðkaupsfötin og hvaðan sóttirðu innblástur fyrir það?

Fyrir nokkrum árum, áður en við trúlofuðum okkur, sagði vinkona mín Ása Bríet að hún ætlaði að hanna brúðarkjólinn minn einn daginn. Þegar við tilkynntum svo trúlofunina var það bókstaflega það fyrsta sem hún sagði áður en hún óskaði okkur til hamingju.

Ég er henni óendanlega þakklát. Kjóllinn var handsaumaður með einstakri smock-tækni úr deadstock Chanel-efni. Ása notaði svo perlur og pallíettur af brúðarkjól mömmu minnar, sem gerði hann enn persónulegri.

Ég vissi frá upphafi að mig langaði í puffy ermar og smock-áferð, því það er mjög mikið minn stíll. Kjóllinn var algjörlega eftir mínu höfði, en um leið með fallegu Ásu-ívafi. Hún náði einhvern veginn að sameina mínar hugmyndir og sinn einstaka stíl á fullkominn hátt. Það sést að hundruð klukkustunda og ótrúleg ást fóru í gerð kjólsins.

Svo fékk ég að vera með slör ömmu minnar sem lést úr krabbameini fyrir um tuttugu árum. Það var mér ótrúlega dýrmætt og gaf deginum enn meiri merkingu.

Ertu með eitthvað gullið ráð fyrir verðandi hjón sem eru að skipuleggja brúðkaup?

Mikilvægasta ráðið okkar er að reyna alltaf að minna sig á hvað dagurinn snýst í raun og veru um. Það er svo auðvelt að festast í smáatriðum og stressa sig yfir hlutum sem skipta litlu máli þegar upp er staðið. Það sem fólk man eftir er hvernig því leið og samveran með fólkinu sem því þykir vænt um.

Við mælum líka með að þiggja hjálp frá fjölskyldu og vinum. Það var ómetanlegt fyrir okkur að fá fólkið í kringum okkur til að taka þátt í undirbúningnum og deginum sjálfum, og það gerði brúðkaupið enn persónulegra og þýðingarmeira.

Annað sem við myndum klárlega gera aftur er að taka frá tíma yfir daginn þar sem við vorum bara tvö. Við vorum með tvær myndatökur, eina strax eftir athöfnina og aðra í sólsetrinu, og þær urðu ótrúlega dýrmætar. Þar gátum við stoppað aðeins, andað, talað saman og tekið inn allt sem var að gerast. Dagurinn líður svo hratt og þessi augnablik urðu nokkrar af okkar allra uppáhaldsminningum.

Og síðast en ekki síst, hlustið á innsæið ykkar. Þetta er ykkar dagur og það er engin ein rétt leið til að halda brúðkaup. Það sem skiptir mestu máli er að dagurinn endurspegli ykkur sem par.

Hvernig er tilfinningin að lenda eftir svona veislu?

Mér finnst eiginlega eins og við séum ekki alveg lent enn. Við vorum nokkra daga hjá ömmu og afa Augustin eftir brúðkaupið að ganga frá og njóta þess að vera með fjölskyldunni. Þaðan fórum við með tuttugu manna vinahóp til Suður-Frakklands og nú erum við á leið til Barcelona að hitta fleiri vini.

Við finnum fyrst og fremst fyrir ótrúlegu þakklæti. Það er skrýtið að vera allt í einu ekki með þetta stóra verkefni fram undan, en ég hef unnið við að skipuleggja tónlistarviðburði í mörg ár og þekki þessa tilfinningu þegar stóru verkefni lýkur.

Næsti kafli hjá okkur er svo flutningur til Íslands. Ég hef ekki búið þar í ellefu ár og fyrir Augustin verður þetta í fyrsta sinn sem hann býr á Íslandi. Við erum því bæði mjög spennt fyrir því sem tekur við.