Kveðum niður gyðingahatur Guðmundur J. Guðmundsson skrifar 13. júlí 2026 16:02 Fyrir nokkrum dögum síðan las ég í fjölmiðlum frétt þess efnis að gamla Framsóknarhúsið hefði fengið nýtt hlutverk, þar væri tekin til starfa menningarmiðstöð gyðinga með bænahúsi og allt. Þetta er fagnaðarefni. Gyðingar hafa alla jafnan auðgað þau samfélög þar sem þeir hafa sest að. Einkum hafa þeir haft góð áhrif á menningu, listir og skemmtanaiðnað. Það er full ástæða til að gera ráð fyrir því að það sama eigi við hér. Af þessu tilefni var bent á að gyðingar ættu sér um þessar mundir hundrað ára sögu hér á landi. Því miður verður að segjast að sú saga er ekki alltaf ánægjuleg. Þeir gyðingar sem hingað komu á fjórða áratug síðustu aldar fengu yfirleitt heldur kuldalegar móttökur, sumum var vísað úr landi og flestum þeirra sem sóttu um landvistarleyfi var hafnað. Þótt ég viti það ekki með vissu má gera ráð fyrir að einhverjir þeirra hafi endað ævina í gasklefunum. Það er rétt að halda því til haga að það voru einkum forystu menn Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks sem báru ábyrgð á þessu framferði. Á undanförnum árum hefur gyðingaandúð farið vaxandi í Evrópu og á það líka við um Ísland. Hér á landi hefur þessi óværa einkum gert vart við sig á samfélagsmiðlum og í kommentakerfum fjölmiðlanna en hún getur tekið á sig ýmar myndir. Fyrir nokkrum vikum skrifaði ísraelskur gyðingur, sem hér er búsettur, grein í blað þar sem hann lýsti reynslu sinni sem fólst í því að ýmsir kunningjar hans fóru að hunsa hann. Ástæðan var að sjálfsögðu framferði Ísraelshers og öfgasíonista í Miðausturlöndum. Þessi maður er hins vegar andstæðingur núverandi stjórnvalda í Ísrael og hefur gagnrýnt framferði þeirra. Það skýtur því skökku við að hann skuli verða fyrir aðkasti vegna framferðis sem hann ber enga ábyrgð á og hefur andæft. Að hunsa manneskju bara vegna þess að hún er ísraelskur gyðingur er kímið að gyðingahatri og það er skylda okkar sem krefjumst mannréttinda handa ÖLLUM að gera allt sem í okkar valdi stendur til að kveða það niður í fæðingu. Það er fyrst og fremst vatn á myllu ódæðismannanna í Tel Aviv að ýfast við gyðingum í Evrópu eða ráðast gegn eignum þeirra en hjálpar í engu þeim íbúum Miðausturlanda sem liggja undir árásum síonísta. Það er skylda okkar að taka vel á móti þeim gyðingum sem hingað sækja eins og öðrum. Sá sem hér heldur á penna myndi til dæmis ekki hrökkva upp af standinum þótt í ljós kæmi að þó nokkrir af þeim hafi yfirgefið Ísrael vegna þróunar ísraelsk samfélags í átt að þeim siðlausa og forherta barbarisma sem við höfum orðið vitni að á síðustu áratugum. Við verðum að gera allt sem í okkar valdi stendur til að kveða niður hið fyrsta andúð á gyðingum. Það er ærið verkefni að fást við þá hómófóbíu og múslimahatur sem vellur um samfélagsmiðlana og kommentakerfin og mun án efa einhvern tíma brjótast út í ofbeldisverkum. Sá óþverri er ekkert að fara. Höfundur er sagnfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Fyrir nokkrum dögum síðan las ég í fjölmiðlum frétt þess efnis að gamla Framsóknarhúsið hefði fengið nýtt hlutverk, þar væri tekin til starfa menningarmiðstöð gyðinga með bænahúsi og allt. Þetta er fagnaðarefni. Gyðingar hafa alla jafnan auðgað þau samfélög þar sem þeir hafa sest að. Einkum hafa þeir haft góð áhrif á menningu, listir og skemmtanaiðnað. Það er full ástæða til að gera ráð fyrir því að það sama eigi við hér. Af þessu tilefni var bent á að gyðingar ættu sér um þessar mundir hundrað ára sögu hér á landi. Því miður verður að segjast að sú saga er ekki alltaf ánægjuleg. Þeir gyðingar sem hingað komu á fjórða áratug síðustu aldar fengu yfirleitt heldur kuldalegar móttökur, sumum var vísað úr landi og flestum þeirra sem sóttu um landvistarleyfi var hafnað. Þótt ég viti það ekki með vissu má gera ráð fyrir að einhverjir þeirra hafi endað ævina í gasklefunum. Það er rétt að halda því til haga að það voru einkum forystu menn Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks sem báru ábyrgð á þessu framferði. Á undanförnum árum hefur gyðingaandúð farið vaxandi í Evrópu og á það líka við um Ísland. Hér á landi hefur þessi óværa einkum gert vart við sig á samfélagsmiðlum og í kommentakerfum fjölmiðlanna en hún getur tekið á sig ýmar myndir. Fyrir nokkrum vikum skrifaði ísraelskur gyðingur, sem hér er búsettur, grein í blað þar sem hann lýsti reynslu sinni sem fólst í því að ýmsir kunningjar hans fóru að hunsa hann. Ástæðan var að sjálfsögðu framferði Ísraelshers og öfgasíonista í Miðausturlöndum. Þessi maður er hins vegar andstæðingur núverandi stjórnvalda í Ísrael og hefur gagnrýnt framferði þeirra. Það skýtur því skökku við að hann skuli verða fyrir aðkasti vegna framferðis sem hann ber enga ábyrgð á og hefur andæft. Að hunsa manneskju bara vegna þess að hún er ísraelskur gyðingur er kímið að gyðingahatri og það er skylda okkar sem krefjumst mannréttinda handa ÖLLUM að gera allt sem í okkar valdi stendur til að kveða það niður í fæðingu. Það er fyrst og fremst vatn á myllu ódæðismannanna í Tel Aviv að ýfast við gyðingum í Evrópu eða ráðast gegn eignum þeirra en hjálpar í engu þeim íbúum Miðausturlanda sem liggja undir árásum síonísta. Það er skylda okkar að taka vel á móti þeim gyðingum sem hingað sækja eins og öðrum. Sá sem hér heldur á penna myndi til dæmis ekki hrökkva upp af standinum þótt í ljós kæmi að þó nokkrir af þeim hafi yfirgefið Ísrael vegna þróunar ísraelsk samfélags í átt að þeim siðlausa og forherta barbarisma sem við höfum orðið vitni að á síðustu áratugum. Við verðum að gera allt sem í okkar valdi stendur til að kveða niður hið fyrsta andúð á gyðingum. Það er ærið verkefni að fást við þá hómófóbíu og múslimahatur sem vellur um samfélagsmiðlana og kommentakerfin og mun án efa einhvern tíma brjótast út í ofbeldisverkum. Sá óþverri er ekkert að fara. Höfundur er sagnfræðingur.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun