Kveðum niður gyðingahatur Guðmundur J. Guðmundsson skrifar 13. júlí 2026 16:02 Fyrir nokkrum dögum síðan las ég í fjölmiðlum frétt þess efnis að gamla Framsóknarhúsið hefði fengið nýtt hlutverk, þar væri tekin til starfa menningarmiðstöð gyðinga með bænahúsi og allt. Þetta er fagnaðarefni. Gyðingar hafa alla jafnan auðgað þau samfélög þar sem þeir hafa sest að. Einkum hafa þeir haft góð áhrif á menningu, listir og skemmtanaiðnað. Það er full ástæða til að gera ráð fyrir því að það sama eigi við hér. Af þessu tilefni var bent á að gyðingar ættu sér um þessar mundir hundrað ára sögu hér á landi. Því miður verður að segjast að sú saga er ekki alltaf ánægjuleg. Þeir gyðingar sem hingað komu á fjórða áratug síðustu aldar fengu yfirleitt heldur kuldalegar móttökur, sumum var vísað úr landi og flestum þeirra sem sóttu um landvistarleyfi var hafnað. Þótt ég viti það ekki með vissu má gera ráð fyrir að einhverjir þeirra hafi endað ævina í gasklefunum. Það er rétt að halda því til haga að það voru einkum forystu menn Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks sem báru ábyrgð á þessu framferði. Á undanförnum árum hefur gyðingaandúð farið vaxandi í Evrópu og á það líka við um Ísland. Hér á landi hefur þessi óværa einkum gert vart við sig á samfélagsmiðlum og í kommentakerfum fjölmiðlanna en hún getur tekið á sig ýmar myndir. Fyrir nokkrum vikum skrifaði ísraelskur gyðingur, sem hér er búsettur, grein í blað þar sem hann lýsti reynslu sinni sem fólst í því að ýmsir kunningjar hans fóru að hunsa hann. Ástæðan var að sjálfsögðu framferði Ísraelshers og öfgasíonista í Miðausturlöndum. Þessi maður er hins vegar andstæðingur núverandi stjórnvalda í Ísrael og hefur gagnrýnt framferði þeirra. Það skýtur því skökku við að hann skuli verða fyrir aðkasti vegna framferðis sem hann ber enga ábyrgð á og hefur andæft. Að hunsa manneskju bara vegna þess að hún er ísraelskur gyðingur er kímið að gyðingahatri og það er skylda okkar sem krefjumst mannréttinda handa ÖLLUM að gera allt sem í okkar valdi stendur til að kveða það niður í fæðingu. Það er fyrst og fremst vatn á myllu ódæðismannanna í Tel Aviv að ýfast við gyðingum í Evrópu eða ráðast gegn eignum þeirra en hjálpar í engu þeim íbúum Miðausturlanda sem liggja undir árásum síonísta. Það er skylda okkar að taka vel á móti þeim gyðingum sem hingað sækja eins og öðrum. Sá sem hér heldur á penna myndi til dæmis ekki hrökkva upp af standinum þótt í ljós kæmi að þó nokkrir af þeim hafi yfirgefið Ísrael vegna þróunar ísraelsk samfélags í átt að þeim siðlausa og forherta barbarisma sem við höfum orðið vitni að á síðustu áratugum. Við verðum að gera allt sem í okkar valdi stendur til að kveða niður hið fyrsta andúð á gyðingum. Það er ærið verkefni að fást við þá hómófóbíu og múslimahatur sem vellur um samfélagsmiðlana og kommentakerfin og mun án efa einhvern tíma brjótast út í ofbeldisverkum. Sá óþverri er ekkert að fara. Höfundur er sagnfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Sjá meira
Fyrir nokkrum dögum síðan las ég í fjölmiðlum frétt þess efnis að gamla Framsóknarhúsið hefði fengið nýtt hlutverk, þar væri tekin til starfa menningarmiðstöð gyðinga með bænahúsi og allt. Þetta er fagnaðarefni. Gyðingar hafa alla jafnan auðgað þau samfélög þar sem þeir hafa sest að. Einkum hafa þeir haft góð áhrif á menningu, listir og skemmtanaiðnað. Það er full ástæða til að gera ráð fyrir því að það sama eigi við hér. Af þessu tilefni var bent á að gyðingar ættu sér um þessar mundir hundrað ára sögu hér á landi. Því miður verður að segjast að sú saga er ekki alltaf ánægjuleg. Þeir gyðingar sem hingað komu á fjórða áratug síðustu aldar fengu yfirleitt heldur kuldalegar móttökur, sumum var vísað úr landi og flestum þeirra sem sóttu um landvistarleyfi var hafnað. Þótt ég viti það ekki með vissu má gera ráð fyrir að einhverjir þeirra hafi endað ævina í gasklefunum. Það er rétt að halda því til haga að það voru einkum forystu menn Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks sem báru ábyrgð á þessu framferði. Á undanförnum árum hefur gyðingaandúð farið vaxandi í Evrópu og á það líka við um Ísland. Hér á landi hefur þessi óværa einkum gert vart við sig á samfélagsmiðlum og í kommentakerfum fjölmiðlanna en hún getur tekið á sig ýmar myndir. Fyrir nokkrum vikum skrifaði ísraelskur gyðingur, sem hér er búsettur, grein í blað þar sem hann lýsti reynslu sinni sem fólst í því að ýmsir kunningjar hans fóru að hunsa hann. Ástæðan var að sjálfsögðu framferði Ísraelshers og öfgasíonista í Miðausturlöndum. Þessi maður er hins vegar andstæðingur núverandi stjórnvalda í Ísrael og hefur gagnrýnt framferði þeirra. Það skýtur því skökku við að hann skuli verða fyrir aðkasti vegna framferðis sem hann ber enga ábyrgð á og hefur andæft. Að hunsa manneskju bara vegna þess að hún er ísraelskur gyðingur er kímið að gyðingahatri og það er skylda okkar sem krefjumst mannréttinda handa ÖLLUM að gera allt sem í okkar valdi stendur til að kveða það niður í fæðingu. Það er fyrst og fremst vatn á myllu ódæðismannanna í Tel Aviv að ýfast við gyðingum í Evrópu eða ráðast gegn eignum þeirra en hjálpar í engu þeim íbúum Miðausturlanda sem liggja undir árásum síonísta. Það er skylda okkar að taka vel á móti þeim gyðingum sem hingað sækja eins og öðrum. Sá sem hér heldur á penna myndi til dæmis ekki hrökkva upp af standinum þótt í ljós kæmi að þó nokkrir af þeim hafi yfirgefið Ísrael vegna þróunar ísraelsk samfélags í átt að þeim siðlausa og forherta barbarisma sem við höfum orðið vitni að á síðustu áratugum. Við verðum að gera allt sem í okkar valdi stendur til að kveða niður hið fyrsta andúð á gyðingum. Það er ærið verkefni að fást við þá hómófóbíu og múslimahatur sem vellur um samfélagsmiðlana og kommentakerfin og mun án efa einhvern tíma brjótast út í ofbeldisverkum. Sá óþverri er ekkert að fara. Höfundur er sagnfræðingur.
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun