Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir og Sara Margrét Ólafsdóttir skrifa 1. júlí 2026 12:32 Undanfarnar vikur hefur farið fram umræða um stöðu leikskólans, menntun leikskólakennara og framtíð fyrsta skólastigsins. Í þeirri umræðu hafa komið fram sjónarmið sem gefa til kynna að yngri börn kalli á minni menntun og að meginhlutverk leikskólans sé fyrst og fremst að sinna gæslu. Slík sjónarmið vekja áhyggjur, enda beina þau sjónum fyrst og fremst að réttindum foreldra og þörfum vinnumarkaðarins fremur en réttindum barna. Jafnframt fela þau í sér skref aftur á bak í þeirri þróun sem hefur átt sér stað í leikskólamálum á Íslandi undanfarna áratugi. Vert er að benda á að hvernig talað er um menntun leikskólakennara endurspeglar hvernig við metum bernskuna og rétt barna til menntunar. Leikskólinn er fyrsta skólastig íslenska menntakerfisins samkvæmt lögum. Þar hefst formleg menntun barna og lagður grunnur að námi, vellíðan, félagsfærni, málþroska, sjálfsmynd og þátttöku þeirra í samfélaginu. Leikskólakennarar hafa í gegnum nám sitt sérhæft sig í menntun ungra barna og öðlast þekkingu á börnum, bernsku og menntun, sem byggir á menntunarfræði, sálfræði, félagsfræði, heimspeki og siðfræði. Í náminu er áhersla á að skipuleggja nám í gegnum leik, styðja við málþroska og félagsþroska, vinna með fjölbreytta barnahópa og þróa eigið starf. Þessi þekking hefur aldrei verið mikilvægari en nú þegar barnahópar eru fjölbreyttari en áður, fleiri börn alast upp við fleiri en eitt tungumál, fleiri ung börn hefja leikskólagöngu og aukin áhersla er lögð á snemmtækan stuðning og inngildingu. Þetta kallar ekki á minni menntun heldur meiri sérþekkingu. Leikskólakennaranám er ekki einfaldari útgáfa af grunnskólakennaranámi. Leikskólakennarafræði er sérhæft nám fyrir menntun yngstu barnanna (1-6 ára), en kröfurnar um fagmennsku, ábyrgð og fræðilega dýpt eru sambærilegar. Þess vegna teljum við að leikskólakennaranám eigi áfram að vera fimm ára háskólanám til meistaragráðu, líkt og grunnskólakennaranám. Leikskólakennaranám á Íslandi hefur þróast mikið á síðustu árum og nýtur virðingar bæði hérlendis og erlendis. Mörg lönd horfa til Íslands þegar kemur að leikskólastarfi og menntun leikskólakennara. Fjölgun nemanda í leikskólakennarafræði hefur ekki haldist í hendur við fjölgun leikskólaplássa og því hefur verið ráðist í mikilvægar breytingar til að bregðast við því og styrkja leiðir inn í fagið, meðal annars með fagháskólanámi, raunfærnimati, menntunarfræði leikskóla á meistarastigi og launuðu starfsnámi. Þessi þróun hefur skilað árangri; umsóknir hafa verið stöðugar og útskriftir í takt við aðrar námsleiðir. Því er svarið við þeim áskorunum sem leikskólar standa frammi fyrir ekki að draga úr faglegum kröfum með því að stytta menntunina. Með minni menntunarkröfum er verið að draga úr mikilvægi leikskólastigsins og um leið starfsins sem leikskólakennarar sinna. Það getur haft öfug áhrif og leitt til flótta úr stéttinni. Í þessu samhengi vekja breytingar Reykjavíkurborgar á skipulagi leikskólamála áhyggjur. Að færa leikskóla frá skóla- og frístundasviði yfir á sérstakt svið þar sem áherslan virðist eiga að færast frá menntun og yfir í þjónustu og gæslu sendir ákveðin skilaboð um stöðu leikskólans í samfélaginu. Slíkar breytingar geta grafið undan þeirri faglegu sýn sem byggð hefur verið upp áratugum saman. Við þurfum því að spyrja okkur mikilvægrar spurningar: Hvað viljum við fyrir börnin okkar? Við teljum að flestir foreldrar vilji það besta fyrir börnin sín. Þeir vilja öruggt umhverfi, fagmennsku, hlýju, þekkingu og menntun. Þeir vilja að börnin þeirra fái tækifæri til að læra, þroskast, skapa, leika sér og tilheyra samfélagi þar sem þau eru virt sem einstaklingar. Við sem samfélag eigum að vera stolt af því sem við höfum byggt upp í íslenskum leikskólum og halda áfram að styrkja það. Þessi umræða snýst því ekki aðeins um lengd háskólanáms eða skipulag málaflokksins innan sveitarfélaga. Hún snýst um það hvernig samfélag við viljum byggja og hvaða gildi við viljum að liggi þar að baki. Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum. Hún felst í því að viðurkenna að fyrstu ár ævinnar skipta sköpum og að yngstu börnin eiga rétt á bestu mögulegri menntun og fagþekkingu. Þegar mikilvægi leikskólakennaramenntunar er dregið í efa er ekki aðeins grafið undan einni fagstétt, heldur einnig menntun yngstu barna samfélagsins. Höfundar starfa við rannsóknir og kennslu í leikskólakennarafræði við Háskóla Íslands og hafa tekið þátt í þróun námsins undanfarin ár. Höfundar eru dósentar í leikskólafræði við Menntavísindasvið Háskóla Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Leikskólar Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Undanfarnar vikur hefur farið fram umræða um stöðu leikskólans, menntun leikskólakennara og framtíð fyrsta skólastigsins. Í þeirri umræðu hafa komið fram sjónarmið sem gefa til kynna að yngri börn kalli á minni menntun og að meginhlutverk leikskólans sé fyrst og fremst að sinna gæslu. Slík sjónarmið vekja áhyggjur, enda beina þau sjónum fyrst og fremst að réttindum foreldra og þörfum vinnumarkaðarins fremur en réttindum barna. Jafnframt fela þau í sér skref aftur á bak í þeirri þróun sem hefur átt sér stað í leikskólamálum á Íslandi undanfarna áratugi. Vert er að benda á að hvernig talað er um menntun leikskólakennara endurspeglar hvernig við metum bernskuna og rétt barna til menntunar. Leikskólinn er fyrsta skólastig íslenska menntakerfisins samkvæmt lögum. Þar hefst formleg menntun barna og lagður grunnur að námi, vellíðan, félagsfærni, málþroska, sjálfsmynd og þátttöku þeirra í samfélaginu. Leikskólakennarar hafa í gegnum nám sitt sérhæft sig í menntun ungra barna og öðlast þekkingu á börnum, bernsku og menntun, sem byggir á menntunarfræði, sálfræði, félagsfræði, heimspeki og siðfræði. Í náminu er áhersla á að skipuleggja nám í gegnum leik, styðja við málþroska og félagsþroska, vinna með fjölbreytta barnahópa og þróa eigið starf. Þessi þekking hefur aldrei verið mikilvægari en nú þegar barnahópar eru fjölbreyttari en áður, fleiri börn alast upp við fleiri en eitt tungumál, fleiri ung börn hefja leikskólagöngu og aukin áhersla er lögð á snemmtækan stuðning og inngildingu. Þetta kallar ekki á minni menntun heldur meiri sérþekkingu. Leikskólakennaranám er ekki einfaldari útgáfa af grunnskólakennaranámi. Leikskólakennarafræði er sérhæft nám fyrir menntun yngstu barnanna (1-6 ára), en kröfurnar um fagmennsku, ábyrgð og fræðilega dýpt eru sambærilegar. Þess vegna teljum við að leikskólakennaranám eigi áfram að vera fimm ára háskólanám til meistaragráðu, líkt og grunnskólakennaranám. Leikskólakennaranám á Íslandi hefur þróast mikið á síðustu árum og nýtur virðingar bæði hérlendis og erlendis. Mörg lönd horfa til Íslands þegar kemur að leikskólastarfi og menntun leikskólakennara. Fjölgun nemanda í leikskólakennarafræði hefur ekki haldist í hendur við fjölgun leikskólaplássa og því hefur verið ráðist í mikilvægar breytingar til að bregðast við því og styrkja leiðir inn í fagið, meðal annars með fagháskólanámi, raunfærnimati, menntunarfræði leikskóla á meistarastigi og launuðu starfsnámi. Þessi þróun hefur skilað árangri; umsóknir hafa verið stöðugar og útskriftir í takt við aðrar námsleiðir. Því er svarið við þeim áskorunum sem leikskólar standa frammi fyrir ekki að draga úr faglegum kröfum með því að stytta menntunina. Með minni menntunarkröfum er verið að draga úr mikilvægi leikskólastigsins og um leið starfsins sem leikskólakennarar sinna. Það getur haft öfug áhrif og leitt til flótta úr stéttinni. Í þessu samhengi vekja breytingar Reykjavíkurborgar á skipulagi leikskólamála áhyggjur. Að færa leikskóla frá skóla- og frístundasviði yfir á sérstakt svið þar sem áherslan virðist eiga að færast frá menntun og yfir í þjónustu og gæslu sendir ákveðin skilaboð um stöðu leikskólans í samfélaginu. Slíkar breytingar geta grafið undan þeirri faglegu sýn sem byggð hefur verið upp áratugum saman. Við þurfum því að spyrja okkur mikilvægrar spurningar: Hvað viljum við fyrir börnin okkar? Við teljum að flestir foreldrar vilji það besta fyrir börnin sín. Þeir vilja öruggt umhverfi, fagmennsku, hlýju, þekkingu og menntun. Þeir vilja að börnin þeirra fái tækifæri til að læra, þroskast, skapa, leika sér og tilheyra samfélagi þar sem þau eru virt sem einstaklingar. Við sem samfélag eigum að vera stolt af því sem við höfum byggt upp í íslenskum leikskólum og halda áfram að styrkja það. Þessi umræða snýst því ekki aðeins um lengd háskólanáms eða skipulag málaflokksins innan sveitarfélaga. Hún snýst um það hvernig samfélag við viljum byggja og hvaða gildi við viljum að liggi þar að baki. Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum. Hún felst í því að viðurkenna að fyrstu ár ævinnar skipta sköpum og að yngstu börnin eiga rétt á bestu mögulegri menntun og fagþekkingu. Þegar mikilvægi leikskólakennaramenntunar er dregið í efa er ekki aðeins grafið undan einni fagstétt, heldur einnig menntun yngstu barna samfélagsins. Höfundar starfa við rannsóknir og kennslu í leikskólakennarafræði við Háskóla Íslands og hafa tekið þátt í þróun námsins undanfarin ár. Höfundar eru dósentar í leikskólafræði við Menntavísindasvið Háskóla Íslands.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar