Fyrirtæki sem læra hægt munu deyja hægt Gísli Rafn Ólafsson skrifar 2. júní 2026 08:31 Það er að myndast ný tegund af fyrirtækjum í heiminum. Fyrirtæki sem læra hraðar en önnur. Þau eru ekki endilega stærst. Ekki ríkust. Ekki með flesta starfsmennina. Styrkur þeirra liggur annars staðar. Þau geta tekið nýja þekkingu, prófað hana, lagað sig að henni og breytt vinnubrögðum sínum á dögum eða vikum á meðan önnur fyrirtæki eru enn að ræða hvort eigi að stofna starfshóp. Þessi munur mun ráða úrslitum á næstu árum. Í áratugi byggðist samkeppnisforskot fyrirtækja á stærð, fjármagni, aðgangi að mörkuðum eða sérhæfðri þekkingu. Nú er það að breytast. Gervigreind er að gera þekkingu aðgengilegri og hraða dreifingu hennar með áður óþekktum hætti. Það sem áður tók mánuði að læra getur nú tekið daga. Það sem áður þurfti sérfræðinga fyrir getur nú verið aðgengilegt öllum starfsmönnum með rétt verkfæri. Þetta breytir grundvallarreglum stjórnunar. Áður gátu stjórnendur leyft sér að hugsa í þriggja til fimm ára umbreytingaráætlunum. Nú geta fyrirtæki orðið úrelt á miklu skemmri tíma. Ekki vegna þess að þau hafi gert ein stór mistök heldur vegna þess að þau lærðu of hægt meðan umhverfið breyttist hraðar en áður. Þetta er sérstaklega mikilvægt fyrir Ísland. Við erum lítið hagkerfi. Við búum við takmarkaðan mannafla og sérfræðikunnáttu á mörgum sviðum. Margir stjórnendur kvarta yfir því að erfitt sé að ráða fólk, erfitt sé að halda í sérfræðinga og erfitt sé að finna tíma fyrir þróun. Samt eru margir þeirra enn að nálgast gervigreind eins og hefðbundið upplýsingatækniverkefni. Það er hættulegt. Gervigreind er ekki bara nýtt tæki. Hún er nýtt vinnulag. Hún er nýr hraðall samfélagsins. Þegar starfsmaður getur notað gervigreind til að greina hundruðir blaðsíðna á nokkrum mínútum, skrifa fyrstu drög að skýrslu á korteri eða undirbúa fund með meiri dýpt en áður var mögulegt á hálfum degi, þá breytast væntingar mjög hratt. Starfsfólkið finnur það fyrst. Margir stjórnendur gera sér ekki grein fyrir því hversu hratt þessi breyting er að gerast inni í eigin fyrirtækjum. Starfsmenn eru þegar byrjaðir að nota gervigreind til að vinna hraðar, hugsa hraðar og læra hraðar. Sumir eru orðnir margfalt afkastameiri en áður. Aðrir hafa ekki byrjað. Þetta skapar nýtt ósýnilegt misræmi innan vinnustaða. Það verður ekki bara bil á milli fyrirtækja. Það verður líka bil innan þeirra. Þeir starfsmenn sem læra að vinna með gervigreind verða ekki bara skilvirkari. Þeir verða sjálfstæðari. Þeir munu spyrja fleiri spurninga. Þeir munu sjá veikleika í ferlum hraðar. Þeir munu eiga erfiðara með að þola óskýra stjórnun, hæga ákvarðanatöku og tilgangslausa fundi. Þetta mun skapa þrýsting á stjórnendur sem margir eru ekki tilbúnir fyrir. Sérstaklega í opinbera geiranum. Í mörgum stofnunum er enn rík hefð fyrir löngum ferlum, mikilli stigskiptingu og varfærni í ákvarðanatöku. Það hefur oft verið réttlætanlegt. Opinberar stofnanir bera mikla ábyrgð og þurfa að tryggja jafnræði og traust. En þegar tæknin breytir væntingum samfélagsins hraðar en kerfin geta brugðist við skapast hættulegt bil. Almenningur mun ekki bera opinbera þjónustu saman við aðra opinbera þjónustu. Hann mun bera hana saman við bestu stafrænu upplifunina sem hann fær annars staðar. Ef fólk getur fengið svör frá gervigreind á sekúndum en þarf síðan að bíða í vikur eftir einföldu ferli hjá sveitarfélagi eða stofnun, þá eykst gremjan hratt. Þetta er ekki bara tæknilegt vandamál. Þetta er leiðtogavandamál. Þeir leiðtogar sem ná árangri á næstu árum verða ekki endilega þeir sem kunna mest um tæknina. Heldur þeir sem skapa menningu þar sem fólk lærir hratt. Það hljómar einfalt en er það ekki. Mörg fyrirtæki tala um nýsköpun en refsa fólki óbeint fyrir mistök. Mörg fyrirtæki tala um breytingar en halda öllum ákvörðunum í þröngum hópi stjórnenda. Mörg fyrirtæki tala um hraða en eru með ferla sem hægja á öllu. Gervigreind mun gera þetta sýnilegra en áður. Þegar lítill hópur starfsfólks getur sýnt fram á að verkefni sem áður tóku tvær vikur taki nú tvo daga, þá verður erfitt að verja gamla kerfið. Þegar lítið fyrirtæki getur keppt við stærri aðila með miklu minni mannafla vegna þess að það vinnur hraðar og lærir hraðar, þá breytist markaðurinn. Við erum aðeins rétt að byrja að sjá þetta. Á næstu árum munu mörg fyrirtæki halda áfram að fjárfesta í nýjum kerfum og hugbúnaði án þess að breyta menningu sinni. Það mun ekki duga. Þú getur ekki keypt hraða ef ákvarðanataka er föst í gömlum hugsunarhætti. Raunverulega samkeppnisforskotið verður hæfileikinn til að læra hraðar en breytingarnar í kringum þig. Og það byrjar efst. Leiðtogar sem hætta að læra verða fljótt hættulegir eigin fyrirtæki. Ekki vegna þess að þeir séu illa meinandi heldur vegna þess að þeir hægja á aðlögun annarra. Kannski verður stærsta spurning næstu ára ekki hvort fyrirtæki séu tilbúin fyrir gervigreind. Heldur hvort þau séu tilbúin að læra jafn hratt og hún breytir heiminum. Ráðgjafi á sviði gervigreindar og höfundur bókarinnar The AI Fluent Leader. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gísli Rafn Ólafsson Gervigreind Mest lesið Ekki allir menn. En hvar eru allir karlarnir? Diljá Ámundadóttir Zoëga Skoðun Ríkisstjórnin á að vita betur Indriði Einar Reynisson Skoðun Guð eða gæðavísar? Hvað er að gerast innan SÁÁ? Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun Geta allir aukið tekjur? Jón Jósafat Björnsson Skoðun Sonur minn fær ekki 10. bekk aftur Ásdís Björg Gestsdóttir Skoðun Er ekki rjóminn bestur? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Það er svo margt gott að gerast í skólunum – Skrifað á alþjóðadegi kennara Dagný Gísladóttir Skoðun SÁÁ Ingibergur Þorkelsson Skoðun Leigubremsa innleidd á Íslandi! Kristján Þórður Snæbjarnarson Skoðun Skoðun Skoðun Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætti gjafakort að renna út? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Góð lífskjör og öflugt atvinnulíf í Fjarðabyggð Haraldur Líndal Haraldsson skrifar Skoðun Uppbyggingarsjóður: Oft fyrsta já-ið sem kemur góðum hugmyndum af stað Díana Jóhannsdóttir,Örlygur Hnefill Örlygsson skrifar Skoðun Þakkir til kennara frá ráðherra Inga Sæland skrifar Skoðun Leigubremsa innleidd á Íslandi! Kristján Þórður Snæbjarnarson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin á að vita betur Indriði Einar Reynisson skrifar Skoðun Geta allir aukið tekjur? Jón Jósafat Björnsson skrifar Skoðun Ekki allir menn. En hvar eru allir karlarnir? Diljá Ámundadóttir Zoëga skrifar Skoðun Mælum fyrst – hækkum svo Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Þegar skuldir færa völdin til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er ekki rjóminn bestur? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf til ráðherra Helgi Felixson skrifar Skoðun Lengi býr að fyrstu gerð Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Áhrif framþróunar í gervigreind á landslag netöryggisveikleika Arnar Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað einkennir góðan vinnustað? Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Ákall vegna athugasemdakerfis Guðrún Elísa Friðbjargardóttir Sævarsdóttir skrifar Skoðun Pútín, Kalíngrad og Ísland Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun SÁÁ Ingibergur Þorkelsson skrifar Skoðun Það er svo margt gott að gerast í skólunum – Skrifað á alþjóðadegi kennara Dagný Gísladóttir skrifar Skoðun Guð eða gæðavísar? Hvað er að gerast innan SÁÁ? Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Kæru borgarfulltrúar Haraldur Þorgeirsson,Ásta Kristrún Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hver eru rökin fyrir margföldum áfengissköttum á við nágrannalöndin? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Sonur minn fær ekki 10. bekk aftur Ásdís Björg Gestsdóttir skrifar Skoðun Hugleiðingar um nútímasamfélag og hvernig það birtist í kennslustofunni Sigrún Fjóla Hilmarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju á fötlun mín að þýða minna frelsi á mínu eigin heimili? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Streita og kulnun Dávur í Dali skrifar Skoðun Innantómt hjóm við hátíðlegt tækifæri? Guja Sandholt skrifar Skoðun Mildum höggið Ingibjörg Isaksen skrifar Sjá meira
Það er að myndast ný tegund af fyrirtækjum í heiminum. Fyrirtæki sem læra hraðar en önnur. Þau eru ekki endilega stærst. Ekki ríkust. Ekki með flesta starfsmennina. Styrkur þeirra liggur annars staðar. Þau geta tekið nýja þekkingu, prófað hana, lagað sig að henni og breytt vinnubrögðum sínum á dögum eða vikum á meðan önnur fyrirtæki eru enn að ræða hvort eigi að stofna starfshóp. Þessi munur mun ráða úrslitum á næstu árum. Í áratugi byggðist samkeppnisforskot fyrirtækja á stærð, fjármagni, aðgangi að mörkuðum eða sérhæfðri þekkingu. Nú er það að breytast. Gervigreind er að gera þekkingu aðgengilegri og hraða dreifingu hennar með áður óþekktum hætti. Það sem áður tók mánuði að læra getur nú tekið daga. Það sem áður þurfti sérfræðinga fyrir getur nú verið aðgengilegt öllum starfsmönnum með rétt verkfæri. Þetta breytir grundvallarreglum stjórnunar. Áður gátu stjórnendur leyft sér að hugsa í þriggja til fimm ára umbreytingaráætlunum. Nú geta fyrirtæki orðið úrelt á miklu skemmri tíma. Ekki vegna þess að þau hafi gert ein stór mistök heldur vegna þess að þau lærðu of hægt meðan umhverfið breyttist hraðar en áður. Þetta er sérstaklega mikilvægt fyrir Ísland. Við erum lítið hagkerfi. Við búum við takmarkaðan mannafla og sérfræðikunnáttu á mörgum sviðum. Margir stjórnendur kvarta yfir því að erfitt sé að ráða fólk, erfitt sé að halda í sérfræðinga og erfitt sé að finna tíma fyrir þróun. Samt eru margir þeirra enn að nálgast gervigreind eins og hefðbundið upplýsingatækniverkefni. Það er hættulegt. Gervigreind er ekki bara nýtt tæki. Hún er nýtt vinnulag. Hún er nýr hraðall samfélagsins. Þegar starfsmaður getur notað gervigreind til að greina hundruðir blaðsíðna á nokkrum mínútum, skrifa fyrstu drög að skýrslu á korteri eða undirbúa fund með meiri dýpt en áður var mögulegt á hálfum degi, þá breytast væntingar mjög hratt. Starfsfólkið finnur það fyrst. Margir stjórnendur gera sér ekki grein fyrir því hversu hratt þessi breyting er að gerast inni í eigin fyrirtækjum. Starfsmenn eru þegar byrjaðir að nota gervigreind til að vinna hraðar, hugsa hraðar og læra hraðar. Sumir eru orðnir margfalt afkastameiri en áður. Aðrir hafa ekki byrjað. Þetta skapar nýtt ósýnilegt misræmi innan vinnustaða. Það verður ekki bara bil á milli fyrirtækja. Það verður líka bil innan þeirra. Þeir starfsmenn sem læra að vinna með gervigreind verða ekki bara skilvirkari. Þeir verða sjálfstæðari. Þeir munu spyrja fleiri spurninga. Þeir munu sjá veikleika í ferlum hraðar. Þeir munu eiga erfiðara með að þola óskýra stjórnun, hæga ákvarðanatöku og tilgangslausa fundi. Þetta mun skapa þrýsting á stjórnendur sem margir eru ekki tilbúnir fyrir. Sérstaklega í opinbera geiranum. Í mörgum stofnunum er enn rík hefð fyrir löngum ferlum, mikilli stigskiptingu og varfærni í ákvarðanatöku. Það hefur oft verið réttlætanlegt. Opinberar stofnanir bera mikla ábyrgð og þurfa að tryggja jafnræði og traust. En þegar tæknin breytir væntingum samfélagsins hraðar en kerfin geta brugðist við skapast hættulegt bil. Almenningur mun ekki bera opinbera þjónustu saman við aðra opinbera þjónustu. Hann mun bera hana saman við bestu stafrænu upplifunina sem hann fær annars staðar. Ef fólk getur fengið svör frá gervigreind á sekúndum en þarf síðan að bíða í vikur eftir einföldu ferli hjá sveitarfélagi eða stofnun, þá eykst gremjan hratt. Þetta er ekki bara tæknilegt vandamál. Þetta er leiðtogavandamál. Þeir leiðtogar sem ná árangri á næstu árum verða ekki endilega þeir sem kunna mest um tæknina. Heldur þeir sem skapa menningu þar sem fólk lærir hratt. Það hljómar einfalt en er það ekki. Mörg fyrirtæki tala um nýsköpun en refsa fólki óbeint fyrir mistök. Mörg fyrirtæki tala um breytingar en halda öllum ákvörðunum í þröngum hópi stjórnenda. Mörg fyrirtæki tala um hraða en eru með ferla sem hægja á öllu. Gervigreind mun gera þetta sýnilegra en áður. Þegar lítill hópur starfsfólks getur sýnt fram á að verkefni sem áður tóku tvær vikur taki nú tvo daga, þá verður erfitt að verja gamla kerfið. Þegar lítið fyrirtæki getur keppt við stærri aðila með miklu minni mannafla vegna þess að það vinnur hraðar og lærir hraðar, þá breytist markaðurinn. Við erum aðeins rétt að byrja að sjá þetta. Á næstu árum munu mörg fyrirtæki halda áfram að fjárfesta í nýjum kerfum og hugbúnaði án þess að breyta menningu sinni. Það mun ekki duga. Þú getur ekki keypt hraða ef ákvarðanataka er föst í gömlum hugsunarhætti. Raunverulega samkeppnisforskotið verður hæfileikinn til að læra hraðar en breytingarnar í kringum þig. Og það byrjar efst. Leiðtogar sem hætta að læra verða fljótt hættulegir eigin fyrirtæki. Ekki vegna þess að þeir séu illa meinandi heldur vegna þess að þeir hægja á aðlögun annarra. Kannski verður stærsta spurning næstu ára ekki hvort fyrirtæki séu tilbúin fyrir gervigreind. Heldur hvort þau séu tilbúin að læra jafn hratt og hún breytir heiminum. Ráðgjafi á sviði gervigreindar og höfundur bókarinnar The AI Fluent Leader.
Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun
Skoðun Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Uppbyggingarsjóður: Oft fyrsta já-ið sem kemur góðum hugmyndum af stað Díana Jóhannsdóttir,Örlygur Hnefill Örlygsson skrifar
Skoðun Áhrif framþróunar í gervigreind á landslag netöryggisveikleika Arnar Freyr Guðmundsson skrifar
Skoðun Það er svo margt gott að gerast í skólunum – Skrifað á alþjóðadegi kennara Dagný Gísladóttir skrifar
Skoðun Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir skrifar
Skoðun Hver eru rökin fyrir margföldum áfengissköttum á við nágrannalöndin? Ólafur Stephensen skrifar
Skoðun Hugleiðingar um nútímasamfélag og hvernig það birtist í kennslustofunni Sigrún Fjóla Hilmarsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju á fötlun mín að þýða minna frelsi á mínu eigin heimili? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar
Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun