HM minningin: Tár vand­ræða­gemlingsins bræddu hjörtu heillar þjóðar

Englendingar spiluðu í F-riðli á umræddu heimsmeistaramóti og komust áfram á tveimur jafnteflum og einum sigurleik í riðli með Írum, Hollendingum og Egyptum. 

Í sextán og átta liða úrslitum mótsins kláruðu Englendingar sína leiki svo gegn Belgíu og Kamerún í framlengingu og tryggðu sér þar með undanúrslitaleik gegn Vestur-Þýskalandi á Stadio delle Alpi í Turin. 

Örlagarík tækling

Andreas Bremhe kom Þjóðverjum yfir með marki á 60.mínútu en tíu mínútum fyrir lok venjulegs leiktíma jafnaði Gary Lineker metin fyrir Englendinga. 

Grípa þurfti til framlengingar og á 98.mínútu fékk Paul Gascoigne að líta gula spjaldið fyrir harkalega tæklingu á Thomas Berthold. 

Gascoigne, þá leikmaður Tottenham og 23 ára gamall, eins konar vonarstjarna Englendinga, vissi strax upp á sig sökina. Fyrr í útsláttarkeppninni hafði hann fengið að líta gult spjald gegn Belgíu. 

Tvö gul spjöld í útsláttarkeppni HM þá þýddu sjálfkrafa leikbann í næsta leik. Gascoigne sá draum sinn um að spila í úrslitaleik HM fjara út og tárin tóku að streyma niður kinnar hans. 

„Þegar ég var ungur dreymdi mig á hverju einasta kvöldi að spila á HM. Ég var að upplifa drauminn á HM 1990 á Ítalíu. Þegar að ég fékk að líta gula spjaldið vissi ég að draumurinn var á enda,“ sagði Gascoigne um atvikið örlagaríka í viðtali við The Independent fyrir nokkrum árum síðan. 

England tapaði í vítaspyrnukeppni og Vestur-Þjóðverjar fóru í úrslitaleikinn, enduðu síðan á því að verða heimsmeistarar á meðan England tapaði leiknum um þriðja sætið gegn Ítalíu. 

Tár Gascoigne í beinni útsendingu fyrir framan heimsbyggðina urðu þó til þess að Englendingar studdu rækilega við bakið á honum og sýndu samúð. Þau voru merki þess hversu miklu máli velgengni með enska landsliðinu á HM skipti hann. 

Harmur Gascoigne er sá enn þann dag í dag að heimsmeistaramótið á Ítalíu árið 1990 var ekki bara hans fyrsta heimsmeistaramót, heldur einnig það síðasta en Gascoigne átti framundan skrautlegan feril þar sem að vandræði innan sem utan vallar settu strik í reikninginn.

„Ég fékk aldrei tækifæri til þess að taka þátt á öðru móti. Þetta voru mínar bestu stundir og ég vildi ekki að þær tækju enda. Ég trúði því staðfastlega að við ættum eftir að standa uppi sem heimsmeistarar.“