Opið bréf til heilbrigðisráðherra Sif Huld Albertsdóttir skrifar 27. maí 2026 12:00 Áhyggjur aðstandenda vegna þjónustu við börn fædd með skarð í vör og/eða góm. Við undirrituð, stjórn Breiðra Brosa og foreldrar barna með skarð í vör og/eða tanngarði, sjáum okkur knúin til að stíga fram enn á ný vegna þeirrar stöðu sem börn okkar og fjölskyldur búa við innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Þrátt fyrir margra ára baráttu foreldra og ítrekuð samtöl við stjórnvöld búum við enn við óvissu og skort á skýrri ábyrgð gagnvart þessum hópi barna. Í mörg ár hafa foreldrar þurft að berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna, hvort sem það varðar sérhæfðar aðgerðir, tannréttingar, þjónustu talmeinafræðinga, HNE sérfræðingar, ferðakostnað eða aðra nauðsynlega meðferð. Á síðustu mánuðum hafa áhyggjur okkar aukist enn frekar eftir að foreldrar innan okkar hóps fengu þær upplýsingar að barn þeirra færi mögulega á lista yfir kjálkaaðgerðir sem kynnu að verða framkvæmdar annað hvort hér á landi eða erlendis, án þess að skýrar upplýsingar lægju fyrir um framkvæmd eða næstu skref. Það sem veldur okkur hvað mestum áhyggjum er að ekkert formlegt teymi heldur utan um þjónustuna og engin skýr yfirsýn virðist vera yfir stöðu þeirra barna sem þurfa umfangsmikla og langvarandi meðferð. Breið Bros eru aðildarfélag innan Umhyggju, félags langveikra barna og fjölskyldna. Við þekkjum því vel hversu mikilvæg samfelld þjónusta, stuðningur og eftirfylgni eru fyrir fjölskyldur langveikra barna. Reynslan okkar er hins vegar sú að börn með skarð í vör og/eða tanngarði virðast ekki njóta sömu umgjörðar eða stuðnings og önnur langveik börn, þrátt fyrir áralangt og flókið meðferðarferli. Þessi börn fara oft í gegnum endurteknar aðgerðir, tannréttingar, talmeðferð og aðra sérhæfða meðferð í gegnum stóran hluta æsku sinnar og áfram á unglingsárum. Foreldrar standa oftar en ekki einir í því að halda utan um meðferðir, sækja upplýsingar og berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna. Umhyggja hefur staðið með okkur í þessari baráttu og veitt okkur mikilvægan stuðning. Þrátt fyrir það upplifum við enn að ákall foreldra um ábyrgð og raunverulega teymisvinnu hafi ekki fengið nægilega áheyrn hjá ráðuneytinu. Við getum ekki lengur sætt okkur við að börn okkar búi við óvissu árum saman án þess að skýr ábyrgð eða eftirfylgni sé til staðar. Það er ekki ásættanlegt að foreldrar þurfi sjálfir að halda utan um flókið meðferðarferli barna sinna án þess að samræmt teymi eða ábyrgðarkerfi sé til staðar innan heilbrigðiskerfisins. Við köllum eftir því að ráðuneytið taki tafarlaust ábyrgð á málaflokknum og tryggi börnum okkar þá samfelldu, öruggu og faglegu þjónustu sem þau eiga rétt á. Börn okkar eiga ekki að þurfa að berjast fyrir grunnöryggi innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Höfundur á sæti í stjórn Breiðra Brosa, fyrir hönd foreldra barna með skarð í vör og/eða tanngarði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sif Huld Albertsdóttir Tannheilsa Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson skrifar Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson skrifar Sjá meira
Áhyggjur aðstandenda vegna þjónustu við börn fædd með skarð í vör og/eða góm. Við undirrituð, stjórn Breiðra Brosa og foreldrar barna með skarð í vör og/eða tanngarði, sjáum okkur knúin til að stíga fram enn á ný vegna þeirrar stöðu sem börn okkar og fjölskyldur búa við innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Þrátt fyrir margra ára baráttu foreldra og ítrekuð samtöl við stjórnvöld búum við enn við óvissu og skort á skýrri ábyrgð gagnvart þessum hópi barna. Í mörg ár hafa foreldrar þurft að berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna, hvort sem það varðar sérhæfðar aðgerðir, tannréttingar, þjónustu talmeinafræðinga, HNE sérfræðingar, ferðakostnað eða aðra nauðsynlega meðferð. Á síðustu mánuðum hafa áhyggjur okkar aukist enn frekar eftir að foreldrar innan okkar hóps fengu þær upplýsingar að barn þeirra færi mögulega á lista yfir kjálkaaðgerðir sem kynnu að verða framkvæmdar annað hvort hér á landi eða erlendis, án þess að skýrar upplýsingar lægju fyrir um framkvæmd eða næstu skref. Það sem veldur okkur hvað mestum áhyggjum er að ekkert formlegt teymi heldur utan um þjónustuna og engin skýr yfirsýn virðist vera yfir stöðu þeirra barna sem þurfa umfangsmikla og langvarandi meðferð. Breið Bros eru aðildarfélag innan Umhyggju, félags langveikra barna og fjölskyldna. Við þekkjum því vel hversu mikilvæg samfelld þjónusta, stuðningur og eftirfylgni eru fyrir fjölskyldur langveikra barna. Reynslan okkar er hins vegar sú að börn með skarð í vör og/eða tanngarði virðast ekki njóta sömu umgjörðar eða stuðnings og önnur langveik börn, þrátt fyrir áralangt og flókið meðferðarferli. Þessi börn fara oft í gegnum endurteknar aðgerðir, tannréttingar, talmeðferð og aðra sérhæfða meðferð í gegnum stóran hluta æsku sinnar og áfram á unglingsárum. Foreldrar standa oftar en ekki einir í því að halda utan um meðferðir, sækja upplýsingar og berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna. Umhyggja hefur staðið með okkur í þessari baráttu og veitt okkur mikilvægan stuðning. Þrátt fyrir það upplifum við enn að ákall foreldra um ábyrgð og raunverulega teymisvinnu hafi ekki fengið nægilega áheyrn hjá ráðuneytinu. Við getum ekki lengur sætt okkur við að börn okkar búi við óvissu árum saman án þess að skýr ábyrgð eða eftirfylgni sé til staðar. Það er ekki ásættanlegt að foreldrar þurfi sjálfir að halda utan um flókið meðferðarferli barna sinna án þess að samræmt teymi eða ábyrgðarkerfi sé til staðar innan heilbrigðiskerfisins. Við köllum eftir því að ráðuneytið taki tafarlaust ábyrgð á málaflokknum og tryggi börnum okkar þá samfelldu, öruggu og faglegu þjónustu sem þau eiga rétt á. Börn okkar eiga ekki að þurfa að berjast fyrir grunnöryggi innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Höfundur á sæti í stjórn Breiðra Brosa, fyrir hönd foreldra barna með skarð í vör og/eða tanngarði.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun