Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar 15. maí 2026 08:50 Ekki kjósa Björgu, konuna mína og oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Þetta segi ég ekki vegna þess að hún er ekki klár. Hún er líklega klárasta manneskja sem ég þekki. Segi þetta heldur ekki vegna þess að hún er löt. Duglegri manneskju hef ég aldrei kynnst. Ég segi þetta af allt annarri ástæðu. Bökkum aðeins. Ég er eyðslukló. Ef mig langar í eitthvað þá er ég fljótur að fá mér það, eftir því sem aðstæður á bankabók leyfa hverju sinni. Hvatvísin nær tökum á mér og á meðan mér er að detta í hug að kaupa eitthvað er ég oftast búinn að smella nokkrum sinnum og hluturinn er á leiðinni heim til okkar. Björg er ekki svona. Björg hagar samskiptum sínum við peninga einsog hún hafi lifað af móðuharðindin og beðið á bryggjunni þegar síldin hvarf. Það er til dæmis útilokað að henda mat á okkar heimili. Ég hef nokkrum sinnum staðið í eldhúsinu á leiðinni að henda jógúrti sem rann út þegar Katrín Jakobsdóttir var forsætisráðherra. Þá horfir hún Björg mín á mig einsog ég sé að henda fjölskylduarfi. „Þetta sleppur alveg,“ segir hún. Húfan sem hún notar á hverjum degi er útnöguð af Skugga, hundinum okkar. Ég bendi henni reglulega á að húfan sé með risa götum og líti út einsog hún hafi lifað tvö sjóslys í það minnsta. „Það ekkert að þessari húfu,“ segir hún. Það er þungt að skrifa þessa setningu en hún hefur rétt fyrir sér. Á meðan ég kaupi hluti sem ég „þarf“ eða einmitt þarf ekki, þá hugsar hún: „Er þetta besta leiðin til að nota peningana?“ Sem er hræðilegt fyrir mig persónulega en líklega gott fyrir Reykvíkinga. Ég viðurkenni alveg að ég verð reglulega þreyttur á því að búa með manneskju sem skolar zip-lock poka og notar þá aftur en ég veit að svona manneskja fer líka vel með peninga annarra og ber virðingu fyrir þeim. Manneskja sem hugsar áður en hún eyðir. Manneskja sem vill að peningarnir nýtist sem best. Manneskja sem kaupir ekki bara eitthvað afþví það hljómar vel. Þannig að ekki kjósa Björgu ef þú vilt áfram einhvern í Ráðhúsið sem eyðir sameiginlegum sjóðum kæruleysislega. En ef þú vilt manneskju sem tekur ábyrgð, hugsar hlutina til enda og mun hundrað prósent endurnýta kosningaplakötin í jólapappír í ár – þá ættirðu að kjósa hana. Höfundur er tilvonandi eiginmaður oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Sjá meira
Ekki kjósa Björgu, konuna mína og oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Þetta segi ég ekki vegna þess að hún er ekki klár. Hún er líklega klárasta manneskja sem ég þekki. Segi þetta heldur ekki vegna þess að hún er löt. Duglegri manneskju hef ég aldrei kynnst. Ég segi þetta af allt annarri ástæðu. Bökkum aðeins. Ég er eyðslukló. Ef mig langar í eitthvað þá er ég fljótur að fá mér það, eftir því sem aðstæður á bankabók leyfa hverju sinni. Hvatvísin nær tökum á mér og á meðan mér er að detta í hug að kaupa eitthvað er ég oftast búinn að smella nokkrum sinnum og hluturinn er á leiðinni heim til okkar. Björg er ekki svona. Björg hagar samskiptum sínum við peninga einsog hún hafi lifað af móðuharðindin og beðið á bryggjunni þegar síldin hvarf. Það er til dæmis útilokað að henda mat á okkar heimili. Ég hef nokkrum sinnum staðið í eldhúsinu á leiðinni að henda jógúrti sem rann út þegar Katrín Jakobsdóttir var forsætisráðherra. Þá horfir hún Björg mín á mig einsog ég sé að henda fjölskylduarfi. „Þetta sleppur alveg,“ segir hún. Húfan sem hún notar á hverjum degi er útnöguð af Skugga, hundinum okkar. Ég bendi henni reglulega á að húfan sé með risa götum og líti út einsog hún hafi lifað tvö sjóslys í það minnsta. „Það ekkert að þessari húfu,“ segir hún. Það er þungt að skrifa þessa setningu en hún hefur rétt fyrir sér. Á meðan ég kaupi hluti sem ég „þarf“ eða einmitt þarf ekki, þá hugsar hún: „Er þetta besta leiðin til að nota peningana?“ Sem er hræðilegt fyrir mig persónulega en líklega gott fyrir Reykvíkinga. Ég viðurkenni alveg að ég verð reglulega þreyttur á því að búa með manneskju sem skolar zip-lock poka og notar þá aftur en ég veit að svona manneskja fer líka vel með peninga annarra og ber virðingu fyrir þeim. Manneskja sem hugsar áður en hún eyðir. Manneskja sem vill að peningarnir nýtist sem best. Manneskja sem kaupir ekki bara eitthvað afþví það hljómar vel. Þannig að ekki kjósa Björgu ef þú vilt áfram einhvern í Ráðhúsið sem eyðir sameiginlegum sjóðum kæruleysislega. En ef þú vilt manneskju sem tekur ábyrgð, hugsar hlutina til enda og mun hundrað prósent endurnýta kosningaplakötin í jólapappír í ár – þá ættirðu að kjósa hana. Höfundur er tilvonandi eiginmaður oddvita Viðreisnar í Reykjavík.