Til kennara og foreldra í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir og Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifa 4. maí 2026 07:30 Mikil umræða hefur verið um grunnskólamál að undanförnu, ekki síst um námsárangur, einkunnakerfi og lesskilning nemenda. Kópavogsbær getur ekki breytt einkunnakvarða nemenda því samkvæmt lögum ber skólum að fara eftir aðalnámskrá grunnskóla. Til að ná raunverulegum umbótum á námsárangri þarf að horfa til náms- og starfsumhverfis nemenda og kennara og þeirrar þjónustu sem börnin þurfa á að halda. Álag í starfi kennara hefur aukist og við verðum að skapa aðstæður sem gera kennurum kleift að sinna kjarnahlutverki sínu sem er kennsla. Það eru ekki öll börn sem fá skólaúrræði eða stuðning við hæfi sem verður að bregðast við. Góð menntun og snemmtæk íhlutun á fyrstu skólaárum er ein mikilvægasta fjárfesting samfélagsins. Öll börn eiga rétt á skólaúrræði við hæfi Í íslensku samfélagi eru lög um að skóli eigi að vera fyrir alla, skóli án aðgreiningar. Í okkar samfélagi eru sérskólar og sérdeildir fyrir nemendur sem þurfa annað og sérhæfðara námsumhverfi. Mikilvægt er að allir nemendur fái viðeigandi skólaúrræði sem hentar þeirra þörfum. Í Kópavogi eru þessi úrræði hins vegar takmörkuð. Foreldrar geta sótt um sérskóla eða sérdeildir einu sinni á ári fyrir börn sín og er aðsókn mikil miðað við fjölda plássa. Það er ástæða fyrir því að foreldrar sækja um í sérúrræðum fyrir börnin sín og þegar foreldrar vita að hverfandi líkur eru á að barn þeirra komist að í viðeigandi úrræði er það óásættanlegt. Kerfið nær því ekki að þjónusta öll þau börn sem þurfa á sérhæfðu skólaúrræði að halda. Það er nauðsynlegt að bregðast við þessari stöðu með því að efla úrræði, fjölga plássum, stofna nýjan sérskóla eða styrkja sérfræðiþjónustu innan skólanna. Börn eiga rétt á menntun við hæfi. Fleiri sérfræðinga á gólfið Nemendahópurinn hefur breyst undanfarinn áratug og kallar á aukna og fjölbreyttari sérfræðiþjónustu. Mikilvægt er að börn fái aðgang að viðeigandi stuðningi sem fyrst. Þó að aðgengi að sálfræðingi, hjúkrunarfræðingi, námsráðgjafa og talmeinafræðingi sé til staðar í grunnskólum Kópavogs, er ljóst að þörf er á fleiri fagstéttum. Sérstaklega er þörf á að efla aðkomu þroskaþjálfa, atferlisfræðinga, iðjuþjálfa og félagsráðgjafa innan skólanna sjálfra. Með því að færa þjónustuna nær daglegu skólastarfi má styðja betur við bæði nemendur og kennara. Endurskoða stærð námshópa Kennarar og foreldrar hafa kallað eftir minni námshópum. Sífellt færri kennarar sjá sér fært að taka að sér hlutverk umsjónarkennara vegna aukins álags. Nemendahópar í dag eru fjölbreyttari en áður sem eykur álag á kennara sem eru að gera sitt besta til að koma til móts við þarfir allra nemenda. Í Kópavogi var sett þak á stærð námshópa á yngsta stigi, 22-24 nemendur, sem er skref í rétta átt. Hins vegar er of mikið bil á milli leik- og grunnskóla. Á síðasta ári leikskóla er gjarnan miðað við 8-10 börn á hvern kennara. Nokkrum vikum síðar, við upphaf grunnskóla, geta allt að 22 nemendur verið í hóp hjá einum kennara sem er meira en tvöföldun á örfáum vikum. Þetta er mikið stökk fyrir ung börn sem eru að aðlagast nýju og stærra umhverfi. Á mið- og unglingastigi geta hópar hins vegar farið upp í 28-29 nemendur. Auknar kröfur í kennslustofunni svo sem fjölbreyttari nemendahópar og meiri stuðningsþarfir gera það að verkum að stórir námshópar eru engum í hag. Nauðsynlegt er að endurskoða viðmið um stærð námshópa og laga þau að breyttum aðstæðum. Sterkari tengsl í minni námshópum Minni námshópar skapa betri aðstæður til að mynda traust tengsl á milli nemenda og kennara. Kennarar gegna lykilhlutverki í að grípa nemendur sem eiga undir högg að sækja, og í minni hópum eykst möguleikinn á að bregðast snemma við. Þetta á ekki síst við nemendur með fjölbreyttan bakgrunn, þar á meðal börn með annað móðurmál en íslensku, börn með aðrar áskoranir svo sem krefjandi hegðun eða mikla vanlíðan. Með minni hópum gefst kennurum betra svigrúm til að styðja hvern og einn nemanda sem eykur líkur á árangri. Með þessum hætti er hægt að taka betur utan um alla nemendur og því er mikilvægt að endurskoða stærð námshópa með hag nemenda og kennara að leiðarljósi. Öflugir skólar - horfum til framtíðar Við í Viðreisn viljum gera grunnskóla Kópavogs eftirsóknarverða þar sem faglegt starf fær að blómstra. Með því að bæta starfsumhverfi, minnka álag og styrkja stoðkerfið innan skólanna er hægt að skapa betri aðstæður fyrir bæði nemendur og kennara. Með markvissum aðgerðum getum við byggt upp öflugt menntakerfi sem skilar raunverulegum árangri fyrir börnin og samfélagið í heild. Börnin okkar eru framtíðin. María Ellen Steingrímsdóttir er oddviti Viðreisnar í Kópavogi og Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skólastjóri og 4. sæti á lista Viðreisnar í KópavogiHöfundar bjóða kennurum og öðru starfsfólki í leik- og grunnskólum Kópavogsbæjar til samtals á kosningaskrifstofu Viðreisnar á fimmtudaginn, 7. maí, milli kl. 16:30 og 18:30 í Hamraborg 9 - þriðju hæð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Kópavogur Viðreisn Skóla- og menntamál Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Skoðun Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Mikil umræða hefur verið um grunnskólamál að undanförnu, ekki síst um námsárangur, einkunnakerfi og lesskilning nemenda. Kópavogsbær getur ekki breytt einkunnakvarða nemenda því samkvæmt lögum ber skólum að fara eftir aðalnámskrá grunnskóla. Til að ná raunverulegum umbótum á námsárangri þarf að horfa til náms- og starfsumhverfis nemenda og kennara og þeirrar þjónustu sem börnin þurfa á að halda. Álag í starfi kennara hefur aukist og við verðum að skapa aðstæður sem gera kennurum kleift að sinna kjarnahlutverki sínu sem er kennsla. Það eru ekki öll börn sem fá skólaúrræði eða stuðning við hæfi sem verður að bregðast við. Góð menntun og snemmtæk íhlutun á fyrstu skólaárum er ein mikilvægasta fjárfesting samfélagsins. Öll börn eiga rétt á skólaúrræði við hæfi Í íslensku samfélagi eru lög um að skóli eigi að vera fyrir alla, skóli án aðgreiningar. Í okkar samfélagi eru sérskólar og sérdeildir fyrir nemendur sem þurfa annað og sérhæfðara námsumhverfi. Mikilvægt er að allir nemendur fái viðeigandi skólaúrræði sem hentar þeirra þörfum. Í Kópavogi eru þessi úrræði hins vegar takmörkuð. Foreldrar geta sótt um sérskóla eða sérdeildir einu sinni á ári fyrir börn sín og er aðsókn mikil miðað við fjölda plássa. Það er ástæða fyrir því að foreldrar sækja um í sérúrræðum fyrir börnin sín og þegar foreldrar vita að hverfandi líkur eru á að barn þeirra komist að í viðeigandi úrræði er það óásættanlegt. Kerfið nær því ekki að þjónusta öll þau börn sem þurfa á sérhæfðu skólaúrræði að halda. Það er nauðsynlegt að bregðast við þessari stöðu með því að efla úrræði, fjölga plássum, stofna nýjan sérskóla eða styrkja sérfræðiþjónustu innan skólanna. Börn eiga rétt á menntun við hæfi. Fleiri sérfræðinga á gólfið Nemendahópurinn hefur breyst undanfarinn áratug og kallar á aukna og fjölbreyttari sérfræðiþjónustu. Mikilvægt er að börn fái aðgang að viðeigandi stuðningi sem fyrst. Þó að aðgengi að sálfræðingi, hjúkrunarfræðingi, námsráðgjafa og talmeinafræðingi sé til staðar í grunnskólum Kópavogs, er ljóst að þörf er á fleiri fagstéttum. Sérstaklega er þörf á að efla aðkomu þroskaþjálfa, atferlisfræðinga, iðjuþjálfa og félagsráðgjafa innan skólanna sjálfra. Með því að færa þjónustuna nær daglegu skólastarfi má styðja betur við bæði nemendur og kennara. Endurskoða stærð námshópa Kennarar og foreldrar hafa kallað eftir minni námshópum. Sífellt færri kennarar sjá sér fært að taka að sér hlutverk umsjónarkennara vegna aukins álags. Nemendahópar í dag eru fjölbreyttari en áður sem eykur álag á kennara sem eru að gera sitt besta til að koma til móts við þarfir allra nemenda. Í Kópavogi var sett þak á stærð námshópa á yngsta stigi, 22-24 nemendur, sem er skref í rétta átt. Hins vegar er of mikið bil á milli leik- og grunnskóla. Á síðasta ári leikskóla er gjarnan miðað við 8-10 börn á hvern kennara. Nokkrum vikum síðar, við upphaf grunnskóla, geta allt að 22 nemendur verið í hóp hjá einum kennara sem er meira en tvöföldun á örfáum vikum. Þetta er mikið stökk fyrir ung börn sem eru að aðlagast nýju og stærra umhverfi. Á mið- og unglingastigi geta hópar hins vegar farið upp í 28-29 nemendur. Auknar kröfur í kennslustofunni svo sem fjölbreyttari nemendahópar og meiri stuðningsþarfir gera það að verkum að stórir námshópar eru engum í hag. Nauðsynlegt er að endurskoða viðmið um stærð námshópa og laga þau að breyttum aðstæðum. Sterkari tengsl í minni námshópum Minni námshópar skapa betri aðstæður til að mynda traust tengsl á milli nemenda og kennara. Kennarar gegna lykilhlutverki í að grípa nemendur sem eiga undir högg að sækja, og í minni hópum eykst möguleikinn á að bregðast snemma við. Þetta á ekki síst við nemendur með fjölbreyttan bakgrunn, þar á meðal börn með annað móðurmál en íslensku, börn með aðrar áskoranir svo sem krefjandi hegðun eða mikla vanlíðan. Með minni hópum gefst kennurum betra svigrúm til að styðja hvern og einn nemanda sem eykur líkur á árangri. Með þessum hætti er hægt að taka betur utan um alla nemendur og því er mikilvægt að endurskoða stærð námshópa með hag nemenda og kennara að leiðarljósi. Öflugir skólar - horfum til framtíðar Við í Viðreisn viljum gera grunnskóla Kópavogs eftirsóknarverða þar sem faglegt starf fær að blómstra. Með því að bæta starfsumhverfi, minnka álag og styrkja stoðkerfið innan skólanna er hægt að skapa betri aðstæður fyrir bæði nemendur og kennara. Með markvissum aðgerðum getum við byggt upp öflugt menntakerfi sem skilar raunverulegum árangri fyrir börnin og samfélagið í heild. Börnin okkar eru framtíðin. María Ellen Steingrímsdóttir er oddviti Viðreisnar í Kópavogi og Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skólastjóri og 4. sæti á lista Viðreisnar í KópavogiHöfundar bjóða kennurum og öðru starfsfólki í leik- og grunnskólum Kópavogsbæjar til samtals á kosningaskrifstofu Viðreisnar á fimmtudaginn, 7. maí, milli kl. 16:30 og 18:30 í Hamraborg 9 - þriðju hæð.
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar