Kynferðisofbeldi gegn börnum – við þurfum að gera betur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar 27. apríl 2026 09:15 Kynferðisofbeldi gegn börnum er mjög persónulegt mál fyrir mig. Sonur minn dó sem afleiðing af kynferðisofbeldi sem hann var beittur sem unglingur. Sonur minn var því miður ekki sá eini, allt of mörg hafa látist vegna beinna áhrifa slíks ofbeldis. Kynferðisofbeldi gegn börnum er lífhættulegt. Skömmin er stærsti fylgifiskur ofbeldisins og hún getur verið óbærileg. Réttarkerfið okkar er hins vegar ekki uppsett til að takast á við þessi mál, það bregst í að færa ábyrgðina þangað sem hún á heima og verja þolendur, sem eykur oft bara á skömm þeirra. Þá höfum við enn ekki náð að byggja upp kerfi sem tekur nægilega vel utan um þau sem verða fyrir slíkum brotum. En við erum vel búin af frábæru fagfólki og aukinni meðvitund og þekkingu um afleiðingar ofbeldis sem er sífellt að gera okkur betri í því að takast á við þessi mál. Ég sjálf fór að leita svara um hvernig við getum gert betur og í þeirri vegferð stofnuðum við Bergið headspace. Þar mætum við ungmennum á þeirra eigin forsendum, þar sem þau geta rætt hvað sem er við fagmann. Ein af mínum stærstu lexíum í minni vegferð er að við verðum að koma til móts við fólk þar sem það er statt. Okkar fyrstu viðbrögð eru oft að vilja gera eitthvað, redda málum og senda fólk í meðferðir til að lækna það. En það er ekki alltaf rétta leiðin. Það er ekki hægt að ætlast til þess að börn eða fullorðnir sem lenda í ofbeldi taki alla ábyrgð á sinni líðan eða segi frá eftir pöntun. Við þurfum frekar að styðja, hlusta og gefa þolendum ráðrúm til að stjórna sinni eigin ferð. Það þarf ekki alltaf að hlaupa upp til handa og fóta - við læknum ekki allt í einu. Við þurfum að vera til staðar, gefa rými og leyfa fólki að hreyfa sig á sínum hraða. Þannig hjálpum við fólki að ná utan um skömm og sára atburði, svo það geti heilast á eigin forsendum. ÉG LOFA Ég lofaði syni mínum að honum látnum að gera allt sem ég get til að vinna að því að við gerum þetta betur, og ég lofa að halda því áfram. Ég lofa að hlusta og taka eftir. Ég lofa að vinna að betri kerfum. Ég lofa að halda áfram að berjast fyrir meira réttlæti fyrir þolendur kynferðisofbeldis. Ég lofa að styðja við allt sem hindrar að börn lendi í slíku. Að lokum vil ég árétta að flest fórnalömb kynferðisofbeldis lifa það af og það er svo sannarlega hægt að lifa góðu og hamingjuríku lífi þrátt fyrir slík áföll. En það gerist ekki að sjálfu sér, til þess þarf fólk að fá stuðning og hjálp, sem er til staðar ef við byggjum réttu brýrnar. Þessi grein er hluti af ÉG LOFA átaki Barnaheilla. Höfundur er varaþingmaður og fyrrverandi framkvæmdastjóri Bergsins headspace. Fólki sem upplifir erfiðar tilfinningar er bent á Hjálparsíma Rauða krossins, 1717, og netspjallið 1717.is, Upplýsingamiðstöð heilsugæslunnar, s. 1700, og netspjallið heilsuvera.is. Einnig er hægt að leita til Bergsins headspace (fyrir 12-25 ára) og Píeta samtakanna, s. 552-2218. Í neyð, hringið í 112. Hægt er að leita til Stígmóta, Bjarkahlíðar, Bjarmahlíðar og Sigurhæða til að fá aðstoð við afleiðingar kynferðisofbeldis. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurþóra Bergsdóttir Kynferðisofbeldi Ofbeldi gegn börnum Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Skoðun Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Kynferðisofbeldi gegn börnum er mjög persónulegt mál fyrir mig. Sonur minn dó sem afleiðing af kynferðisofbeldi sem hann var beittur sem unglingur. Sonur minn var því miður ekki sá eini, allt of mörg hafa látist vegna beinna áhrifa slíks ofbeldis. Kynferðisofbeldi gegn börnum er lífhættulegt. Skömmin er stærsti fylgifiskur ofbeldisins og hún getur verið óbærileg. Réttarkerfið okkar er hins vegar ekki uppsett til að takast á við þessi mál, það bregst í að færa ábyrgðina þangað sem hún á heima og verja þolendur, sem eykur oft bara á skömm þeirra. Þá höfum við enn ekki náð að byggja upp kerfi sem tekur nægilega vel utan um þau sem verða fyrir slíkum brotum. En við erum vel búin af frábæru fagfólki og aukinni meðvitund og þekkingu um afleiðingar ofbeldis sem er sífellt að gera okkur betri í því að takast á við þessi mál. Ég sjálf fór að leita svara um hvernig við getum gert betur og í þeirri vegferð stofnuðum við Bergið headspace. Þar mætum við ungmennum á þeirra eigin forsendum, þar sem þau geta rætt hvað sem er við fagmann. Ein af mínum stærstu lexíum í minni vegferð er að við verðum að koma til móts við fólk þar sem það er statt. Okkar fyrstu viðbrögð eru oft að vilja gera eitthvað, redda málum og senda fólk í meðferðir til að lækna það. En það er ekki alltaf rétta leiðin. Það er ekki hægt að ætlast til þess að börn eða fullorðnir sem lenda í ofbeldi taki alla ábyrgð á sinni líðan eða segi frá eftir pöntun. Við þurfum frekar að styðja, hlusta og gefa þolendum ráðrúm til að stjórna sinni eigin ferð. Það þarf ekki alltaf að hlaupa upp til handa og fóta - við læknum ekki allt í einu. Við þurfum að vera til staðar, gefa rými og leyfa fólki að hreyfa sig á sínum hraða. Þannig hjálpum við fólki að ná utan um skömm og sára atburði, svo það geti heilast á eigin forsendum. ÉG LOFA Ég lofaði syni mínum að honum látnum að gera allt sem ég get til að vinna að því að við gerum þetta betur, og ég lofa að halda því áfram. Ég lofa að hlusta og taka eftir. Ég lofa að vinna að betri kerfum. Ég lofa að halda áfram að berjast fyrir meira réttlæti fyrir þolendur kynferðisofbeldis. Ég lofa að styðja við allt sem hindrar að börn lendi í slíku. Að lokum vil ég árétta að flest fórnalömb kynferðisofbeldis lifa það af og það er svo sannarlega hægt að lifa góðu og hamingjuríku lífi þrátt fyrir slík áföll. En það gerist ekki að sjálfu sér, til þess þarf fólk að fá stuðning og hjálp, sem er til staðar ef við byggjum réttu brýrnar. Þessi grein er hluti af ÉG LOFA átaki Barnaheilla. Höfundur er varaþingmaður og fyrrverandi framkvæmdastjóri Bergsins headspace. Fólki sem upplifir erfiðar tilfinningar er bent á Hjálparsíma Rauða krossins, 1717, og netspjallið 1717.is, Upplýsingamiðstöð heilsugæslunnar, s. 1700, og netspjallið heilsuvera.is. Einnig er hægt að leita til Bergsins headspace (fyrir 12-25 ára) og Píeta samtakanna, s. 552-2218. Í neyð, hringið í 112. Hægt er að leita til Stígmóta, Bjarkahlíðar, Bjarmahlíðar og Sigurhæða til að fá aðstoð við afleiðingar kynferðisofbeldis.
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar