Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson skrifar 19. apríl 2026 08:02 Kristin trú veitir manninum samhengi og farveg fyrir hinar andlegu hliðar mennskunnar, til að lifa lífinu á andlegan og kærleiksríkan máta, því kristin trú er grundvölluð á andlegum veruleika. Kærleiksríkur Guð er nálægur og leiðir framgang alls til góðs. Í stuttu máli grundvallast kristin trú einmitt á því, eins og segir í Litlu Biblíunni, svokölluðu: Því svo elskaði Guð heiminn að hann gaf einkason sinn til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki heldur hafi eilíft líf. (Jóh. 3:16) Þessi setning kjarnar hinn kristna boðskap. Dæmin eru síðan hvarvetna í kringum okkur þar sem birtustigið vex í lífi fólks sem hefur veitt þessum boðskap viðtöku í lífi sínu, þ.e. veitt þessum andlega veruleika viðtöku hið innra og borið gæfu til að iðka trúna og rækta þá ávexti sem af því hlýst. Birtingarmyndir þessa andlega veruleika í lífi okkar hvers og eins má síðan finna í enn meiri vináttu, enn ríkari kærleika, enn dýpri tengslum og skilningi á högum annarra. Þar má nefna kærleiksverk, mildi, góðvild og gæsku, fórnfýsi, sáttargjörð og fyrirgefningu. Rauði þráðurinn Rauði þráðurinn í boðskapnum er því um mikilvægi þess að stuðla að friði en ekki ófriði, huga meira að þörfum náungans en sínum eigin þörfum. Frásögur Biblíunnar miðla okkur síðan því að hvenær sem einhverjum í samtíma Jesú datt í hug að undanskilja einhverja hópa eða einstaklinga frá samfélaginu, halda þeim fyrir utan, þá gerði Jesú eitthvað eða sagði þannig að þeir einstaklingar eða hópar voru hið snarasta taldir með. Framganga Jesú staðfestir einmitt að við erum eitt mannkyn, við tilheyrum hvert öðru og allir skipta máli. Í hinu Biblíulega samhengi má sem dæmi um þetta vísa til Sídoninga og Samverja. Tvö dæmi úr samtímanum Þótt boðskapur kristninnar sé ritaður á spjöld mest seldu bókar heims, Biblíunnar, þá krefst boðskapurinn túlkunar. Boðskapurinn hefur alltaf krafist túlkunar. Við þurfum í sameiningu að svara því hvaða merkingu og áhrif boðskapurinn hefur á samtíma okkar og samfélag, hverju sinni. Alltaf er það síðan svo að boðskapurinn hefur liðið fyrir mistúlkanir og verst er þegar þær eru framsettar vísvitandi eða af ásetningi. Í dag getum við bæði litið okkur nær og fjær til að finna slík dæmi þar að pólitískir leiðtogar og frambjóðendur mistúlka hinn kristna boðskap sínum verkum og hugmyndum til stuðnings. Tvö dæmi vil ég nefna í því samhengi. Hið fyrra varðar einstaka pólitíska frambjóðendur á Íslandi sem fyrir sveitastjórnarkosningarnar í vor vilja fjarlægja fána af hinu opinbera sviði, fána sem er táknmynd þess að samfélagið styður viðkvæman hóp einstaklinga í sinni lífsbaráttu, fána sem er ekki á nokkurn máta fyrir neinum, en undirstrikar að við erum öll eitt samfélag. Hið síðara varðar svo ráðamenn í Bandaríkjunum sem efna til ófriðar og vísa sumir til helgrar bókar því stríði til stuðnings. Mælistikan Varðandi túlkun á hinum kærleiksríka boðskap þá var mælistika Jesú skýr. Um þá sem misstíga sig í túlkun hins kristna boðskapar og jafnvel af ásetningi nýta boðskapinn sér sjálfum eða málstað sínum til framdráttar, sagði Jesús: Af ávöxtunum skulu þér þekkja þá. Já, hverjir eru ávextir verkanna? Hver er afraksturinn? Stuðla verkin að friði eða ófriði, stuðla verkin okkar að því að fólk og hópar eru talin með eður ei? Í gegnum allar aldir hefur trúin verið misnotuð í pólitískum tilgangi og til að þjóna veraldlegum hagsmunum einstaklinga, hópa eða þjóða. Í gegnum allar aldir hefur trúin verið misnotuð sem rökstuðningur fyrir grimmdarverkum, þegar ljóst er að veraldlegir hagsmunir liggja að baki voðaverkunum. Við iðkun trúarinnar sem grundvölluð er á kærleika Guðs til heimsins alls og allra manna, er ekki spurt um kyn eða kynferði, stétt eða stöðu, trú eða þjóðerni. Við manneskjurnar erum allskonar og Guð elskar okkur öll, eins og við erum. Hjálpumst að við að iðka trúna, þ.e. leyfa hinum kristna kærleikaboðskap að hafa áhrifa á okkur til friðar, dýpri vináttu og aukins skilnings á högum og kjörum annarra. Höfundur er sóknarprestur í Fossvogsprestakalli. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Trúmál Mest lesið Látum hina borga Ingólfur Sverrisson Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Halldór 13.06.2026 Halldór Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Jájájá ... dæsti ráðherrann Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Jájájá ... dæsti ráðherrann Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Látum hina borga Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Kristin trú veitir manninum samhengi og farveg fyrir hinar andlegu hliðar mennskunnar, til að lifa lífinu á andlegan og kærleiksríkan máta, því kristin trú er grundvölluð á andlegum veruleika. Kærleiksríkur Guð er nálægur og leiðir framgang alls til góðs. Í stuttu máli grundvallast kristin trú einmitt á því, eins og segir í Litlu Biblíunni, svokölluðu: Því svo elskaði Guð heiminn að hann gaf einkason sinn til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki heldur hafi eilíft líf. (Jóh. 3:16) Þessi setning kjarnar hinn kristna boðskap. Dæmin eru síðan hvarvetna í kringum okkur þar sem birtustigið vex í lífi fólks sem hefur veitt þessum boðskap viðtöku í lífi sínu, þ.e. veitt þessum andlega veruleika viðtöku hið innra og borið gæfu til að iðka trúna og rækta þá ávexti sem af því hlýst. Birtingarmyndir þessa andlega veruleika í lífi okkar hvers og eins má síðan finna í enn meiri vináttu, enn ríkari kærleika, enn dýpri tengslum og skilningi á högum annarra. Þar má nefna kærleiksverk, mildi, góðvild og gæsku, fórnfýsi, sáttargjörð og fyrirgefningu. Rauði þráðurinn Rauði þráðurinn í boðskapnum er því um mikilvægi þess að stuðla að friði en ekki ófriði, huga meira að þörfum náungans en sínum eigin þörfum. Frásögur Biblíunnar miðla okkur síðan því að hvenær sem einhverjum í samtíma Jesú datt í hug að undanskilja einhverja hópa eða einstaklinga frá samfélaginu, halda þeim fyrir utan, þá gerði Jesú eitthvað eða sagði þannig að þeir einstaklingar eða hópar voru hið snarasta taldir með. Framganga Jesú staðfestir einmitt að við erum eitt mannkyn, við tilheyrum hvert öðru og allir skipta máli. Í hinu Biblíulega samhengi má sem dæmi um þetta vísa til Sídoninga og Samverja. Tvö dæmi úr samtímanum Þótt boðskapur kristninnar sé ritaður á spjöld mest seldu bókar heims, Biblíunnar, þá krefst boðskapurinn túlkunar. Boðskapurinn hefur alltaf krafist túlkunar. Við þurfum í sameiningu að svara því hvaða merkingu og áhrif boðskapurinn hefur á samtíma okkar og samfélag, hverju sinni. Alltaf er það síðan svo að boðskapurinn hefur liðið fyrir mistúlkanir og verst er þegar þær eru framsettar vísvitandi eða af ásetningi. Í dag getum við bæði litið okkur nær og fjær til að finna slík dæmi þar að pólitískir leiðtogar og frambjóðendur mistúlka hinn kristna boðskap sínum verkum og hugmyndum til stuðnings. Tvö dæmi vil ég nefna í því samhengi. Hið fyrra varðar einstaka pólitíska frambjóðendur á Íslandi sem fyrir sveitastjórnarkosningarnar í vor vilja fjarlægja fána af hinu opinbera sviði, fána sem er táknmynd þess að samfélagið styður viðkvæman hóp einstaklinga í sinni lífsbaráttu, fána sem er ekki á nokkurn máta fyrir neinum, en undirstrikar að við erum öll eitt samfélag. Hið síðara varðar svo ráðamenn í Bandaríkjunum sem efna til ófriðar og vísa sumir til helgrar bókar því stríði til stuðnings. Mælistikan Varðandi túlkun á hinum kærleiksríka boðskap þá var mælistika Jesú skýr. Um þá sem misstíga sig í túlkun hins kristna boðskapar og jafnvel af ásetningi nýta boðskapinn sér sjálfum eða málstað sínum til framdráttar, sagði Jesús: Af ávöxtunum skulu þér þekkja þá. Já, hverjir eru ávextir verkanna? Hver er afraksturinn? Stuðla verkin að friði eða ófriði, stuðla verkin okkar að því að fólk og hópar eru talin með eður ei? Í gegnum allar aldir hefur trúin verið misnotuð í pólitískum tilgangi og til að þjóna veraldlegum hagsmunum einstaklinga, hópa eða þjóða. Í gegnum allar aldir hefur trúin verið misnotuð sem rökstuðningur fyrir grimmdarverkum, þegar ljóst er að veraldlegir hagsmunir liggja að baki voðaverkunum. Við iðkun trúarinnar sem grundvölluð er á kærleika Guðs til heimsins alls og allra manna, er ekki spurt um kyn eða kynferði, stétt eða stöðu, trú eða þjóðerni. Við manneskjurnar erum allskonar og Guð elskar okkur öll, eins og við erum. Hjálpumst að við að iðka trúna, þ.e. leyfa hinum kristna kærleikaboðskap að hafa áhrifa á okkur til friðar, dýpri vináttu og aukins skilnings á högum og kjörum annarra. Höfundur er sóknarprestur í Fossvogsprestakalli.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar