Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson skrifar 19. apríl 2026 08:02 Kristin trú veitir manninum samhengi og farveg fyrir hinar andlegu hliðar mennskunnar, til að lifa lífinu á andlegan og kærleiksríkan máta, því kristin trú er grundvölluð á andlegum veruleika. Kærleiksríkur Guð er nálægur og leiðir framgang alls til góðs. Í stuttu máli grundvallast kristin trú einmitt á því, eins og segir í Litlu Biblíunni, svokölluðu: Því svo elskaði Guð heiminn að hann gaf einkason sinn til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki heldur hafi eilíft líf. (Jóh. 3:16) Þessi setning kjarnar hinn kristna boðskap. Dæmin eru síðan hvarvetna í kringum okkur þar sem birtustigið vex í lífi fólks sem hefur veitt þessum boðskap viðtöku í lífi sínu, þ.e. veitt þessum andlega veruleika viðtöku hið innra og borið gæfu til að iðka trúna og rækta þá ávexti sem af því hlýst. Birtingarmyndir þessa andlega veruleika í lífi okkar hvers og eins má síðan finna í enn meiri vináttu, enn ríkari kærleika, enn dýpri tengslum og skilningi á högum annarra. Þar má nefna kærleiksverk, mildi, góðvild og gæsku, fórnfýsi, sáttargjörð og fyrirgefningu. Rauði þráðurinn Rauði þráðurinn í boðskapnum er því um mikilvægi þess að stuðla að friði en ekki ófriði, huga meira að þörfum náungans en sínum eigin þörfum. Frásögur Biblíunnar miðla okkur síðan því að hvenær sem einhverjum í samtíma Jesú datt í hug að undanskilja einhverja hópa eða einstaklinga frá samfélaginu, halda þeim fyrir utan, þá gerði Jesú eitthvað eða sagði þannig að þeir einstaklingar eða hópar voru hið snarasta taldir með. Framganga Jesú staðfestir einmitt að við erum eitt mannkyn, við tilheyrum hvert öðru og allir skipta máli. Í hinu Biblíulega samhengi má sem dæmi um þetta vísa til Sídoninga og Samverja. Tvö dæmi úr samtímanum Þótt boðskapur kristninnar sé ritaður á spjöld mest seldu bókar heims, Biblíunnar, þá krefst boðskapurinn túlkunar. Boðskapurinn hefur alltaf krafist túlkunar. Við þurfum í sameiningu að svara því hvaða merkingu og áhrif boðskapurinn hefur á samtíma okkar og samfélag, hverju sinni. Alltaf er það síðan svo að boðskapurinn hefur liðið fyrir mistúlkanir og verst er þegar þær eru framsettar vísvitandi eða af ásetningi. Í dag getum við bæði litið okkur nær og fjær til að finna slík dæmi þar að pólitískir leiðtogar og frambjóðendur mistúlka hinn kristna boðskap sínum verkum og hugmyndum til stuðnings. Tvö dæmi vil ég nefna í því samhengi. Hið fyrra varðar einstaka pólitíska frambjóðendur á Íslandi sem fyrir sveitastjórnarkosningarnar í vor vilja fjarlægja fána af hinu opinbera sviði, fána sem er táknmynd þess að samfélagið styður viðkvæman hóp einstaklinga í sinni lífsbaráttu, fána sem er ekki á nokkurn máta fyrir neinum, en undirstrikar að við erum öll eitt samfélag. Hið síðara varðar svo ráðamenn í Bandaríkjunum sem efna til ófriðar og vísa sumir til helgrar bókar því stríði til stuðnings. Mælistikan Varðandi túlkun á hinum kærleiksríka boðskap þá var mælistika Jesú skýr. Um þá sem misstíga sig í túlkun hins kristna boðskapar og jafnvel af ásetningi nýta boðskapinn sér sjálfum eða málstað sínum til framdráttar, sagði Jesús: Af ávöxtunum skulu þér þekkja þá. Já, hverjir eru ávextir verkanna? Hver er afraksturinn? Stuðla verkin að friði eða ófriði, stuðla verkin okkar að því að fólk og hópar eru talin með eður ei? Í gegnum allar aldir hefur trúin verið misnotuð í pólitískum tilgangi og til að þjóna veraldlegum hagsmunum einstaklinga, hópa eða þjóða. Í gegnum allar aldir hefur trúin verið misnotuð sem rökstuðningur fyrir grimmdarverkum, þegar ljóst er að veraldlegir hagsmunir liggja að baki voðaverkunum. Við iðkun trúarinnar sem grundvölluð er á kærleika Guðs til heimsins alls og allra manna, er ekki spurt um kyn eða kynferði, stétt eða stöðu, trú eða þjóðerni. Við manneskjurnar erum allskonar og Guð elskar okkur öll, eins og við erum. Hjálpumst að við að iðka trúna, þ.e. leyfa hinum kristna kærleikaboðskap að hafa áhrifa á okkur til friðar, dýpri vináttu og aukins skilnings á högum og kjörum annarra. Höfundur er sóknarprestur í Fossvogsprestakalli. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Trúmál Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skoðun Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Sjá meira
Kristin trú veitir manninum samhengi og farveg fyrir hinar andlegu hliðar mennskunnar, til að lifa lífinu á andlegan og kærleiksríkan máta, því kristin trú er grundvölluð á andlegum veruleika. Kærleiksríkur Guð er nálægur og leiðir framgang alls til góðs. Í stuttu máli grundvallast kristin trú einmitt á því, eins og segir í Litlu Biblíunni, svokölluðu: Því svo elskaði Guð heiminn að hann gaf einkason sinn til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki heldur hafi eilíft líf. (Jóh. 3:16) Þessi setning kjarnar hinn kristna boðskap. Dæmin eru síðan hvarvetna í kringum okkur þar sem birtustigið vex í lífi fólks sem hefur veitt þessum boðskap viðtöku í lífi sínu, þ.e. veitt þessum andlega veruleika viðtöku hið innra og borið gæfu til að iðka trúna og rækta þá ávexti sem af því hlýst. Birtingarmyndir þessa andlega veruleika í lífi okkar hvers og eins má síðan finna í enn meiri vináttu, enn ríkari kærleika, enn dýpri tengslum og skilningi á högum annarra. Þar má nefna kærleiksverk, mildi, góðvild og gæsku, fórnfýsi, sáttargjörð og fyrirgefningu. Rauði þráðurinn Rauði þráðurinn í boðskapnum er því um mikilvægi þess að stuðla að friði en ekki ófriði, huga meira að þörfum náungans en sínum eigin þörfum. Frásögur Biblíunnar miðla okkur síðan því að hvenær sem einhverjum í samtíma Jesú datt í hug að undanskilja einhverja hópa eða einstaklinga frá samfélaginu, halda þeim fyrir utan, þá gerði Jesú eitthvað eða sagði þannig að þeir einstaklingar eða hópar voru hið snarasta taldir með. Framganga Jesú staðfestir einmitt að við erum eitt mannkyn, við tilheyrum hvert öðru og allir skipta máli. Í hinu Biblíulega samhengi má sem dæmi um þetta vísa til Sídoninga og Samverja. Tvö dæmi úr samtímanum Þótt boðskapur kristninnar sé ritaður á spjöld mest seldu bókar heims, Biblíunnar, þá krefst boðskapurinn túlkunar. Boðskapurinn hefur alltaf krafist túlkunar. Við þurfum í sameiningu að svara því hvaða merkingu og áhrif boðskapurinn hefur á samtíma okkar og samfélag, hverju sinni. Alltaf er það síðan svo að boðskapurinn hefur liðið fyrir mistúlkanir og verst er þegar þær eru framsettar vísvitandi eða af ásetningi. Í dag getum við bæði litið okkur nær og fjær til að finna slík dæmi þar að pólitískir leiðtogar og frambjóðendur mistúlka hinn kristna boðskap sínum verkum og hugmyndum til stuðnings. Tvö dæmi vil ég nefna í því samhengi. Hið fyrra varðar einstaka pólitíska frambjóðendur á Íslandi sem fyrir sveitastjórnarkosningarnar í vor vilja fjarlægja fána af hinu opinbera sviði, fána sem er táknmynd þess að samfélagið styður viðkvæman hóp einstaklinga í sinni lífsbaráttu, fána sem er ekki á nokkurn máta fyrir neinum, en undirstrikar að við erum öll eitt samfélag. Hið síðara varðar svo ráðamenn í Bandaríkjunum sem efna til ófriðar og vísa sumir til helgrar bókar því stríði til stuðnings. Mælistikan Varðandi túlkun á hinum kærleiksríka boðskap þá var mælistika Jesú skýr. Um þá sem misstíga sig í túlkun hins kristna boðskapar og jafnvel af ásetningi nýta boðskapinn sér sjálfum eða málstað sínum til framdráttar, sagði Jesús: Af ávöxtunum skulu þér þekkja þá. Já, hverjir eru ávextir verkanna? Hver er afraksturinn? Stuðla verkin að friði eða ófriði, stuðla verkin okkar að því að fólk og hópar eru talin með eður ei? Í gegnum allar aldir hefur trúin verið misnotuð í pólitískum tilgangi og til að þjóna veraldlegum hagsmunum einstaklinga, hópa eða þjóða. Í gegnum allar aldir hefur trúin verið misnotuð sem rökstuðningur fyrir grimmdarverkum, þegar ljóst er að veraldlegir hagsmunir liggja að baki voðaverkunum. Við iðkun trúarinnar sem grundvölluð er á kærleika Guðs til heimsins alls og allra manna, er ekki spurt um kyn eða kynferði, stétt eða stöðu, trú eða þjóðerni. Við manneskjurnar erum allskonar og Guð elskar okkur öll, eins og við erum. Hjálpumst að við að iðka trúna, þ.e. leyfa hinum kristna kærleikaboðskap að hafa áhrifa á okkur til friðar, dýpri vináttu og aukins skilnings á högum og kjörum annarra. Höfundur er sóknarprestur í Fossvogsprestakalli.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun