Staða Íslands í alþjóðakerfinu: Mikilvægi upplýstrar umræðu Auður Birna Stefánsdóttir, Tómas Joensen og Pia Hansson skrifa 13. apríl 2026 11:45 Á tímum hraðra og djúpstæðra breytinga í alþjóðakerfinu er brýnna en nokkru sinni fyrr að efla skilning og greiningargetu okkar á þróun varnar- og öryggismála og stöðu Íslands í alþjóðasamfélaginu. Fyrir smáríki eins og Ísland skiptir þetta höfuðmáli, þar sem svigrúm okkar til að móta stefnu í utanríkis- og öryggismálum ræðst að stórum hluta af því hvernig aðstæður á alþjóðavettvangi þróast og hversu vel okkur tekst að skilja og bregðast við þeirri þróun. Árásarstríð Rússlands gegn Úkraínu hefur gjörbreytt öryggisumhverfi Evrópu og aukinn óstöðugleiki í tengslum við átökin í Miðausturlöndum hefur gert stöðuna enn ófyrirsjáanlegri. Á sama tíma hefur traust innan rótgróinna bandalaga veikst, þar sem ágreiningur um forgangsröðun, verkaskiptingu og viðbrögð við alþjóðlegum áskorunum hefur farið vaxandi. Spurningin er því ekki lengur aðeins hvert þessi bandalög stefna, heldur hvað tekur við ef stoðir þeirra halda áfram að veikjast. Hvernig ætlar Ísland að tryggja öryggi sitt og hagsmuni í alþjóðakerfi sem verður æ ófyrirsjáanlegra og óstöðugra? Hvernig getum við, þrátt fyrir að vera smáríki, haldið áfram að marka okkar utanríkisstefnu út frá eigin sannfæringu og staðið með þeim gildum sem við teljum ófrávíkjanleg? Öryggisáskoranir samtímans eru þó ekki eingöngu hernaðarlegs eðlis. Vaxandi tíðni náttúruhamfara, netógnir og útbreiðsla upplýsingaóreiðu kalla á víðtækari skilning á hugtakinu öryggi. Dreifing rangra eða villandi upplýsinga, oft með stuðningi erlendra aðila, getur einnig grafið undan trausti, aukið sundrung og veikt stoðir lýðræðislegra stofnana. Aukin óvissa í alþjóðakerfinu kallar á skýrari sýn, dýpri skilning og markvissari viðbrögð. Með því að fjárfesta í rannsóknum og þekkingu má skapa traustari grunn fyrir langtímastefnumótun og tryggja að Ísland sé betur í stakk búið til að takast á við þær breytingar og áskoranir sem fram undan eru. Háskólar gegna einnig lykilhlutverki sem vettvangur fyrir opna, gagnrýna og upplýsta umræðu þar sem almenningur, nemendur, fræðimenn, stjórnmálamenn og sérfræðingar geta komið saman og rætt áskoranir samtímans frá ólíkum sjónarhornum. Slík umræða stuðlar að dýpri skilningi á því hvernig Ísland getur best staðið vörð um eigin hagsmuni í óstöðugum heimi. Alþjóðamál og staða Íslands í alþjóðakerfinu verða rædd á árlegri ráðstefnu Alþjóðamálastofnunar Háskóla Íslands, utanríkisráðuneytisins og Norræna hússins í samstarfi við Félag stjórnmálafræðinga og Stofnun stjórnsýslufræða og stjórnmála, þriðjudaginn 14. apríl í Norræna húsinu. Skráning á ráðstefnuna fer fram á vefsíðu Alþjóðamálastofnunar www.ams.hi.is en athygli er vakin á því að ráðstefnunni er einnig streymt á miðlum Alþjóðamálastofnunar. Auður Birna Stefánsdóttir, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Tómas Joensen, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Pia Hansson, forstöðumaður Alþjóðamálastofnunar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Öryggis- og varnarmál Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Sjá meira
Á tímum hraðra og djúpstæðra breytinga í alþjóðakerfinu er brýnna en nokkru sinni fyrr að efla skilning og greiningargetu okkar á þróun varnar- og öryggismála og stöðu Íslands í alþjóðasamfélaginu. Fyrir smáríki eins og Ísland skiptir þetta höfuðmáli, þar sem svigrúm okkar til að móta stefnu í utanríkis- og öryggismálum ræðst að stórum hluta af því hvernig aðstæður á alþjóðavettvangi þróast og hversu vel okkur tekst að skilja og bregðast við þeirri þróun. Árásarstríð Rússlands gegn Úkraínu hefur gjörbreytt öryggisumhverfi Evrópu og aukinn óstöðugleiki í tengslum við átökin í Miðausturlöndum hefur gert stöðuna enn ófyrirsjáanlegri. Á sama tíma hefur traust innan rótgróinna bandalaga veikst, þar sem ágreiningur um forgangsröðun, verkaskiptingu og viðbrögð við alþjóðlegum áskorunum hefur farið vaxandi. Spurningin er því ekki lengur aðeins hvert þessi bandalög stefna, heldur hvað tekur við ef stoðir þeirra halda áfram að veikjast. Hvernig ætlar Ísland að tryggja öryggi sitt og hagsmuni í alþjóðakerfi sem verður æ ófyrirsjáanlegra og óstöðugra? Hvernig getum við, þrátt fyrir að vera smáríki, haldið áfram að marka okkar utanríkisstefnu út frá eigin sannfæringu og staðið með þeim gildum sem við teljum ófrávíkjanleg? Öryggisáskoranir samtímans eru þó ekki eingöngu hernaðarlegs eðlis. Vaxandi tíðni náttúruhamfara, netógnir og útbreiðsla upplýsingaóreiðu kalla á víðtækari skilning á hugtakinu öryggi. Dreifing rangra eða villandi upplýsinga, oft með stuðningi erlendra aðila, getur einnig grafið undan trausti, aukið sundrung og veikt stoðir lýðræðislegra stofnana. Aukin óvissa í alþjóðakerfinu kallar á skýrari sýn, dýpri skilning og markvissari viðbrögð. Með því að fjárfesta í rannsóknum og þekkingu má skapa traustari grunn fyrir langtímastefnumótun og tryggja að Ísland sé betur í stakk búið til að takast á við þær breytingar og áskoranir sem fram undan eru. Háskólar gegna einnig lykilhlutverki sem vettvangur fyrir opna, gagnrýna og upplýsta umræðu þar sem almenningur, nemendur, fræðimenn, stjórnmálamenn og sérfræðingar geta komið saman og rætt áskoranir samtímans frá ólíkum sjónarhornum. Slík umræða stuðlar að dýpri skilningi á því hvernig Ísland getur best staðið vörð um eigin hagsmuni í óstöðugum heimi. Alþjóðamál og staða Íslands í alþjóðakerfinu verða rædd á árlegri ráðstefnu Alþjóðamálastofnunar Háskóla Íslands, utanríkisráðuneytisins og Norræna hússins í samstarfi við Félag stjórnmálafræðinga og Stofnun stjórnsýslufræða og stjórnmála, þriðjudaginn 14. apríl í Norræna húsinu. Skráning á ráðstefnuna fer fram á vefsíðu Alþjóðamálastofnunar www.ams.hi.is en athygli er vakin á því að ráðstefnunni er einnig streymt á miðlum Alþjóðamálastofnunar. Auður Birna Stefánsdóttir, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Tómas Joensen, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Pia Hansson, forstöðumaður Alþjóðamálastofnunar
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar