Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar 5. apríl 2026 15:31 Páskarnir í Ísafjarðarbæ, tími til að hlúa að líkama, sál og samveru Páskarnir eru tími til að hægja á sér, vera með fjölskyldu og vinum og njóta þess sem við höfum hér. Birtan er að koma til baka, fólk kemur saman og bærinn lifnar við. Í hraðskreiðum heimi er samveran ein af dýrmætustu gjöfum sem við getum gefið hvort öðru. Gott sveitarfélag skapar rými fyrir þetta, opnar útivistarslóðir, leiksvæði og viðburði sem sameinast um allar kynslóðir. Við sem búum hérna vitum hvað við höfum. Samfélag þar sem fólk þekkir hvert annað, þar sem við höldum um hvort annað og þar sem við getum treyst á nágrannann. Á þessum páskum var það sérstaklega gaman að sjá hve margt var í boði, hvert kvöld eitthvað að gera fyrir alla fjölskylduna, dagarnir fullir af lífi, skíðum og viðburðum. Þetta er ekki sjálfsagt. Þetta er eitthvað sem við höfum byggt upp saman. Menning sem lífæð Menning er ekki lúxus. Hún er hluti af því að líða vel og vera hluti af samfélagi. Rannsóknir sýna að þátttaka í menningarviðburðum stuðlar að betri andlegri heilsu, eykur tilfinningu fyrir að tilheyra og eflir samábyrgð. Þetta er eitthvað sem þarf að vernda og efla, ekki taka sem gefið. Sjálfboðastarf, hjartað í samfélaginu Skíðavikan og Aldrei fór ég suður ganga ekki upp án fjölda sjálfboðaliða sem gefa af sér tíma og orku, ekki vegna launa heldur vegna ástar á bænum sínum. Þetta er það sem gerir Ísafjarðarbæ sérstakan. Við eigum að þekkja þetta framlag og hlúa að þessari menningu svo hún haldi áfram að þróast. Lýðheilsa byrjar hjá okkur Heilsa okkar tengist beint umhverfinu sem við búum í. Hér í Ísafjarðarbæ geta börnin okkar hlaupið út á morgnana með frelsið í höndunum, við þekkjum nágrannann og vitum að einhver heldur um okkur ef á reynir. Náttúran er rétt fyrir utan dyrnar og kyrrðin gefur okkur andardrátt sem erfitt er að finna annarsstaðar. Þetta er ekki lítið. Þetta er lýðheilsa, bæði líkamleg og andleg, og við eigum að fara vel með það sem við höfum. Takk fyrir páskana fyrir vestan. Höfundur er í 2. sæti Viðreisnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sif Huld Albertsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson skrifar Sjá meira
Páskarnir í Ísafjarðarbæ, tími til að hlúa að líkama, sál og samveru Páskarnir eru tími til að hægja á sér, vera með fjölskyldu og vinum og njóta þess sem við höfum hér. Birtan er að koma til baka, fólk kemur saman og bærinn lifnar við. Í hraðskreiðum heimi er samveran ein af dýrmætustu gjöfum sem við getum gefið hvort öðru. Gott sveitarfélag skapar rými fyrir þetta, opnar útivistarslóðir, leiksvæði og viðburði sem sameinast um allar kynslóðir. Við sem búum hérna vitum hvað við höfum. Samfélag þar sem fólk þekkir hvert annað, þar sem við höldum um hvort annað og þar sem við getum treyst á nágrannann. Á þessum páskum var það sérstaklega gaman að sjá hve margt var í boði, hvert kvöld eitthvað að gera fyrir alla fjölskylduna, dagarnir fullir af lífi, skíðum og viðburðum. Þetta er ekki sjálfsagt. Þetta er eitthvað sem við höfum byggt upp saman. Menning sem lífæð Menning er ekki lúxus. Hún er hluti af því að líða vel og vera hluti af samfélagi. Rannsóknir sýna að þátttaka í menningarviðburðum stuðlar að betri andlegri heilsu, eykur tilfinningu fyrir að tilheyra og eflir samábyrgð. Þetta er eitthvað sem þarf að vernda og efla, ekki taka sem gefið. Sjálfboðastarf, hjartað í samfélaginu Skíðavikan og Aldrei fór ég suður ganga ekki upp án fjölda sjálfboðaliða sem gefa af sér tíma og orku, ekki vegna launa heldur vegna ástar á bænum sínum. Þetta er það sem gerir Ísafjarðarbæ sérstakan. Við eigum að þekkja þetta framlag og hlúa að þessari menningu svo hún haldi áfram að þróast. Lýðheilsa byrjar hjá okkur Heilsa okkar tengist beint umhverfinu sem við búum í. Hér í Ísafjarðarbæ geta börnin okkar hlaupið út á morgnana með frelsið í höndunum, við þekkjum nágrannann og vitum að einhver heldur um okkur ef á reynir. Náttúran er rétt fyrir utan dyrnar og kyrrðin gefur okkur andardrátt sem erfitt er að finna annarsstaðar. Þetta er ekki lítið. Þetta er lýðheilsa, bæði líkamleg og andleg, og við eigum að fara vel með það sem við höfum. Takk fyrir páskana fyrir vestan. Höfundur er í 2. sæti Viðreisnar í Ísafjarðarbæ.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun