Heilbrigðiskerfi framtíðarinnar Ólafur Eysteinn Sigurjónsson skrifar 23. mars 2026 10:01 Heilbrigðiskerfið í dag stendur frammi fyrir miklum áskorunum. Fólk lifir lengur, langvinnum sjúkdómum fjölgar, álag á starfsfólk eykst og kröfur um betri og hraðari þjónustu aukast. Í umræðu um heilbrigðismál er oftast rætt um fjármagn, mannafla og húsnæði, vissulega mikilvægir þættir, en ein forsenda gleymist gjarnan og er ekki síður mikilvæg: Menntunina sem þarf til að byggja upp heilbrigðiskerfi framtíðarinnar. Ef við ætlum að mæta öllum þeim áskorunum sem heilbrigðiskerfið okkar stendur frammi fyrir í dag dugar ekki að hugsa um heilbrigðisþjónustu með sama hætti og áður. Tæknibreytingar eru þegar farnar að hafa áhrif á greiningar, meðferðir, eftirlit og samskipti innan kerfisins. Gervigreind, gagnagreining, fjarheilbrigðisþjónusta og stafrænar lausnir eru ekki lengur fjarlæg framtíðarsýn heldur þróun sem er hafin. Tæknibreytingar leysa þó ekkert einar og sér. Til þess að nýta þær til góðs þarf fólk sem bæði skilur tæknina og heilbrigðiskerfið. Fólk sem getur unnið á mörkum verkfræði, tölvunarfræði, gagnavísinda og heilbrigðisvísinda og þróað lausnir sem eru ekki aðeins tæknilega öflugar heldur líka öruggar, siðferðislega ábyrgar, notendavænar og raunhæfar í klínísku umhverfi. Þess vegna gegnir menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði lykilhlutverki þegar kemur að heilbrigðisþjónustu framtíðarinnar. Í HR er boðið upp á meistaranám í stafrænni heilbrigðistækni og grunn og meistaranám í heilbrigðisverkfræði og þar erum við að svara skýrri samfélagsþörf. Við erum að mennta sérfræðinga sem geta þróað lausnir framtíðarinnar fyrir heilbrigðiskerfið, unnið með gögn, stafræna innviði, tæki, hugbúnað og greiningarlausnir og á sama tíma skilið þarfir sjúklinga, starfsfólks og kerfisins í heild. Þetta er mikilvægt því heilbrigðistækni verður sífellt stærri hluti af daglegri starfsemi heilbrigðisþjónustunnar. Stuðningur við ákvarðanir byggður á gögnum, sjálfvirkari ferlar, snjallari greining og einstaklingsmiðaðri þjónusta munu skipta æ meira máli. Þá dugar ekki að treysta eingöngu á innfluttar lausnir eða utanaðkomandi sérfræðiþekkingu. Við verðum að byggja upp eigin þekkingu og eigin getu. Og við þurfum að einblína á getu samfélagsins til að bæta heilbrigðisþjónustu með markvissum hætti. Á Íslandi eigum við að geta verið í fremstu röð á þessu sviði. Hér eru stuttar boðleiðir milli háskóla, heilbrigðisstofnana og atvinnulífs og við búum að mikilli þekkingu og góðri reynslu af því að tengja saman rannsóknir, nýsköpun og þjónustu. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það þarf markvissa menntun sem undirbýr nemendur undir raunveruleg verkefni framtíðar. Þar hefur Háskólinn í Reykjavík verið í fararbroddi. Skólinn hefur byggt upp sterkt umhverfi á sviði tækni, verkfræði og nýsköpunar með aukinni tengingu við heilbrigðisgeirann. Framtíð heilbrigðisþjónustu ræðst ekki aðeins af því hvaða tæki eða kerfi við kaupum, heldur hvort við höfum fólk með þekkingu til að þróa, aðlaga og nýta tæknina af ábyrgð. Menntun á þessu sviði er því ekki aðeins mikilvægt hagsmunamál fyrir heilbrigðiskerfið heldur einnig fyrir atvinnulíf og samfélagið allt. Heimurinn kallar eftir lausnum á sviði stafrænnar heilsu, lækningatækni og heilbrigðisverkfræði. Ísland hefur alla burði til að taka þátt í þeirri þróun, bæði í rannsóknum og atvinnusköpun, en það gerist aðeins ef við menntum fólk sem getur tengt saman vísindi, tækni, heilbrigði og nýsköpun. Við stöndum því frammi fyrir skýru vali: Ætlum við að fylgjast með þróuninni, eða taka þátt í að móta hana? Menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði er ekki munaður. Hún er nauðsyn. Og þar hefur Háskólinn í Reykjavík sýnt að hann ætlar sér að vera í fararbroddi. Höfundur er sviðsforseti Tæknisviðs og aðstoðarrektor rannsókna, nýsköpunar og atvinnulíftengsla við HR. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Heilbrigðiskerfið í dag stendur frammi fyrir miklum áskorunum. Fólk lifir lengur, langvinnum sjúkdómum fjölgar, álag á starfsfólk eykst og kröfur um betri og hraðari þjónustu aukast. Í umræðu um heilbrigðismál er oftast rætt um fjármagn, mannafla og húsnæði, vissulega mikilvægir þættir, en ein forsenda gleymist gjarnan og er ekki síður mikilvæg: Menntunina sem þarf til að byggja upp heilbrigðiskerfi framtíðarinnar. Ef við ætlum að mæta öllum þeim áskorunum sem heilbrigðiskerfið okkar stendur frammi fyrir í dag dugar ekki að hugsa um heilbrigðisþjónustu með sama hætti og áður. Tæknibreytingar eru þegar farnar að hafa áhrif á greiningar, meðferðir, eftirlit og samskipti innan kerfisins. Gervigreind, gagnagreining, fjarheilbrigðisþjónusta og stafrænar lausnir eru ekki lengur fjarlæg framtíðarsýn heldur þróun sem er hafin. Tæknibreytingar leysa þó ekkert einar og sér. Til þess að nýta þær til góðs þarf fólk sem bæði skilur tæknina og heilbrigðiskerfið. Fólk sem getur unnið á mörkum verkfræði, tölvunarfræði, gagnavísinda og heilbrigðisvísinda og þróað lausnir sem eru ekki aðeins tæknilega öflugar heldur líka öruggar, siðferðislega ábyrgar, notendavænar og raunhæfar í klínísku umhverfi. Þess vegna gegnir menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði lykilhlutverki þegar kemur að heilbrigðisþjónustu framtíðarinnar. Í HR er boðið upp á meistaranám í stafrænni heilbrigðistækni og grunn og meistaranám í heilbrigðisverkfræði og þar erum við að svara skýrri samfélagsþörf. Við erum að mennta sérfræðinga sem geta þróað lausnir framtíðarinnar fyrir heilbrigðiskerfið, unnið með gögn, stafræna innviði, tæki, hugbúnað og greiningarlausnir og á sama tíma skilið þarfir sjúklinga, starfsfólks og kerfisins í heild. Þetta er mikilvægt því heilbrigðistækni verður sífellt stærri hluti af daglegri starfsemi heilbrigðisþjónustunnar. Stuðningur við ákvarðanir byggður á gögnum, sjálfvirkari ferlar, snjallari greining og einstaklingsmiðaðri þjónusta munu skipta æ meira máli. Þá dugar ekki að treysta eingöngu á innfluttar lausnir eða utanaðkomandi sérfræðiþekkingu. Við verðum að byggja upp eigin þekkingu og eigin getu. Og við þurfum að einblína á getu samfélagsins til að bæta heilbrigðisþjónustu með markvissum hætti. Á Íslandi eigum við að geta verið í fremstu röð á þessu sviði. Hér eru stuttar boðleiðir milli háskóla, heilbrigðisstofnana og atvinnulífs og við búum að mikilli þekkingu og góðri reynslu af því að tengja saman rannsóknir, nýsköpun og þjónustu. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það þarf markvissa menntun sem undirbýr nemendur undir raunveruleg verkefni framtíðar. Þar hefur Háskólinn í Reykjavík verið í fararbroddi. Skólinn hefur byggt upp sterkt umhverfi á sviði tækni, verkfræði og nýsköpunar með aukinni tengingu við heilbrigðisgeirann. Framtíð heilbrigðisþjónustu ræðst ekki aðeins af því hvaða tæki eða kerfi við kaupum, heldur hvort við höfum fólk með þekkingu til að þróa, aðlaga og nýta tæknina af ábyrgð. Menntun á þessu sviði er því ekki aðeins mikilvægt hagsmunamál fyrir heilbrigðiskerfið heldur einnig fyrir atvinnulíf og samfélagið allt. Heimurinn kallar eftir lausnum á sviði stafrænnar heilsu, lækningatækni og heilbrigðisverkfræði. Ísland hefur alla burði til að taka þátt í þeirri þróun, bæði í rannsóknum og atvinnusköpun, en það gerist aðeins ef við menntum fólk sem getur tengt saman vísindi, tækni, heilbrigði og nýsköpun. Við stöndum því frammi fyrir skýru vali: Ætlum við að fylgjast með þróuninni, eða taka þátt í að móta hana? Menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði er ekki munaður. Hún er nauðsyn. Og þar hefur Háskólinn í Reykjavík sýnt að hann ætlar sér að vera í fararbroddi. Höfundur er sviðsforseti Tæknisviðs og aðstoðarrektor rannsókna, nýsköpunar og atvinnulíftengsla við HR.
Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun