Heilbrigðisráðherra eflir endó-meðferð Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar 20. mars 2026 10:00 Það er auðvelt að slá upp fyrirsögnum um „fækkun aðgerða“. Það er erfiðara að byggja upp heilbrigðisþjónustu sem raunverulega þjónar sjúklingum. Því miður virðist sú einföldun ráða ferðinni í umræðunni sumra þessa dagana. Fullyrðingar um að verið sé að skera niður þjónustu við konur með endómetríósu standast ekki. Þvert á móti er verið að ráðast í markvissa uppbyggingu á þjónustu við þennan hóp – og færa hana nær því sem skiptir mestu máli fyrir sjúklinga sjálfa: greiningu fyrr, betri móttöku og samfellda meðferð. Ég þekki sjálf hversu djúpstæð áhrif endómetríósa getur haft á lífsgæði og daglegt líf. Þegar maður horfir á þá reynslu verður ljóst að þetta snýst um miklu meira en tölur og mælikvarða – þetta snýst um raunverulegt fólk og raunverulega líðan. Ég hef séð og upplifað hversu þung þessi vegferð getur verið – ekki bara líkamlega heldur líka andlega. Óvissan, biðin og það að upplifa að ekki sé alltaf hlustað af nægri alvöru á það sem maður er að ganga í gegnum getur tekið sinn toll. Þegar maður hlustar á frásagnir kvenna sem hafa gengið í gegnum þetta ferli verður enn skýrara að þetta snýst um miklu meira en kerfi og skipulag – þetta snýst um raunverulegt fólk og raunverulega reynslu. Það er einmitt þessi veruleiki sem undirstrikar hvers vegna við verðum að gera betur og hugsa þjónustuna í heild. Það hefur lengi verið þekkt vandamál að konur með endómetríósu bíða of lengi eftir greiningu og fá ekki viðeigandi þjónustu á réttum tíma. Sú staða lagast ekki með því einu að horfa á fjölda skurðaðgerða. Hún lagast með því að byggja upp kerfið þar sem það bregst fyrst – í fyrstu snertingu sjúklings við heilbrigðiskerfið. Efling þjónustunnar Þess vegna hefur heilbrigðisráðherra lagt sérstaka áherslu á að efla fyrstu stig þjónustunnar. Það felur í sér að styrkja þekkingu og viðbragðsgetu í heilsugæslu, hjá sérfræðingum og ekki síður í skólaheilsugæslu, þar sem fyrstu einkenni geta komið fram. Markmiðið er að stytta þá þrautagöngu sem of margar konur hafa þurft að ganga. Samhliða þessu er verið að efla móttöku og þjónustu á Landspítala, þar sem sérhæfð teymi og aðstaða eru til staðar fyrir flóknari tilfelli. Með því að styrkja þá innviði er tryggt að þær konur sem þurfa á sérhæfðri meðferð að halda fái hana á réttum stað og með fullnægjandi þverfaglegri nálgun. Einnig liggur fyrir að innan heilbrigðiskerfisins er til staðar geta til að sinna þeim fjölda aðgerða sem samkvæmt mati embættis Landlæknis er talinn er þörf á hverju ári. Umræðan snýst því ekki um skort á aðgerðagetu heldur hvernig þjónustan er best skipulögð í heild þannig að hún nýtist konum sem best. Samtal við Endósamtökin Heilbrigðisráðherra hefur átt samtal við Endósamtökin og lagt áherslu á að hlusta á reynslu og sjónarmið þeirra. Þá er unnið markvisst úr tillögum starfshóps um þjónustu við þennan hóp. Sú vinna snýst einmitt um það að byggja upp heildstæða þjónustu – ekki að einblína á einn þátt og kalla það lausn. Endómetríósa er flókinn sjúkdómur sem krefst fjölþættrar og einstaklingsmiðaðrar nálgunar. Skurðaðgerðir eru mikilvægur hluti fyrir suma, en ekki mælikvarði á gæði kerfisins í heild. Ábyrg stefna felst í því að tryggja rétta meðferð á réttum tíma – ekki að hámarka fjölda aðgerða án tillits til heildarmyndar. Í umræðunni hefur einnig verið ýjað að því að ákvarðanir ráðherra byggist á hugmyndafræði fremur en faglegu mati. Slíkt er einfaldlega rangt. Áherslan er á að nýta styrkleika alls heilbrigðiskerfisins – bæði opinberrar þjónustu og samningsbundinna aðila – en gera það á forsendum gæða, öryggis og samfelldrar þjónustu. Það er pólitísk einföldun að halda því fram að lausnin felist í einni tölu um fjölda aðgerða. Það er líka pólitísk einföldun að segja að ákvörðun um magn þjónustu hjá einum þjónustuveitenda sé byggð á hugmyndafræði frekar en faglegu mati. Raunveruleg ábyrgð felst í því að byggja upp kerfi sem grípur sjúklinga fyrr, þjónar þeim betur og fylgir þeim eftir. Konur með endómetríósu eiga betra skilið en slíka einföldun. Heilbrigðisráðherra er að efla endó-meðferð – með því að byggja hana upp þar sem hún skiptir mestu máli. Og þeirri vinnu verður haldið áfram með aðkomu allra hagaðila. Höfundur er þingmaður Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eydís Ásbjörnsdóttir Kvenheilsa Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason Skoðun Skoðun Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson skrifar Sjá meira
Það er auðvelt að slá upp fyrirsögnum um „fækkun aðgerða“. Það er erfiðara að byggja upp heilbrigðisþjónustu sem raunverulega þjónar sjúklingum. Því miður virðist sú einföldun ráða ferðinni í umræðunni sumra þessa dagana. Fullyrðingar um að verið sé að skera niður þjónustu við konur með endómetríósu standast ekki. Þvert á móti er verið að ráðast í markvissa uppbyggingu á þjónustu við þennan hóp – og færa hana nær því sem skiptir mestu máli fyrir sjúklinga sjálfa: greiningu fyrr, betri móttöku og samfellda meðferð. Ég þekki sjálf hversu djúpstæð áhrif endómetríósa getur haft á lífsgæði og daglegt líf. Þegar maður horfir á þá reynslu verður ljóst að þetta snýst um miklu meira en tölur og mælikvarða – þetta snýst um raunverulegt fólk og raunverulega líðan. Ég hef séð og upplifað hversu þung þessi vegferð getur verið – ekki bara líkamlega heldur líka andlega. Óvissan, biðin og það að upplifa að ekki sé alltaf hlustað af nægri alvöru á það sem maður er að ganga í gegnum getur tekið sinn toll. Þegar maður hlustar á frásagnir kvenna sem hafa gengið í gegnum þetta ferli verður enn skýrara að þetta snýst um miklu meira en kerfi og skipulag – þetta snýst um raunverulegt fólk og raunverulega reynslu. Það er einmitt þessi veruleiki sem undirstrikar hvers vegna við verðum að gera betur og hugsa þjónustuna í heild. Það hefur lengi verið þekkt vandamál að konur með endómetríósu bíða of lengi eftir greiningu og fá ekki viðeigandi þjónustu á réttum tíma. Sú staða lagast ekki með því einu að horfa á fjölda skurðaðgerða. Hún lagast með því að byggja upp kerfið þar sem það bregst fyrst – í fyrstu snertingu sjúklings við heilbrigðiskerfið. Efling þjónustunnar Þess vegna hefur heilbrigðisráðherra lagt sérstaka áherslu á að efla fyrstu stig þjónustunnar. Það felur í sér að styrkja þekkingu og viðbragðsgetu í heilsugæslu, hjá sérfræðingum og ekki síður í skólaheilsugæslu, þar sem fyrstu einkenni geta komið fram. Markmiðið er að stytta þá þrautagöngu sem of margar konur hafa þurft að ganga. Samhliða þessu er verið að efla móttöku og þjónustu á Landspítala, þar sem sérhæfð teymi og aðstaða eru til staðar fyrir flóknari tilfelli. Með því að styrkja þá innviði er tryggt að þær konur sem þurfa á sérhæfðri meðferð að halda fái hana á réttum stað og með fullnægjandi þverfaglegri nálgun. Einnig liggur fyrir að innan heilbrigðiskerfisins er til staðar geta til að sinna þeim fjölda aðgerða sem samkvæmt mati embættis Landlæknis er talinn er þörf á hverju ári. Umræðan snýst því ekki um skort á aðgerðagetu heldur hvernig þjónustan er best skipulögð í heild þannig að hún nýtist konum sem best. Samtal við Endósamtökin Heilbrigðisráðherra hefur átt samtal við Endósamtökin og lagt áherslu á að hlusta á reynslu og sjónarmið þeirra. Þá er unnið markvisst úr tillögum starfshóps um þjónustu við þennan hóp. Sú vinna snýst einmitt um það að byggja upp heildstæða þjónustu – ekki að einblína á einn þátt og kalla það lausn. Endómetríósa er flókinn sjúkdómur sem krefst fjölþættrar og einstaklingsmiðaðrar nálgunar. Skurðaðgerðir eru mikilvægur hluti fyrir suma, en ekki mælikvarði á gæði kerfisins í heild. Ábyrg stefna felst í því að tryggja rétta meðferð á réttum tíma – ekki að hámarka fjölda aðgerða án tillits til heildarmyndar. Í umræðunni hefur einnig verið ýjað að því að ákvarðanir ráðherra byggist á hugmyndafræði fremur en faglegu mati. Slíkt er einfaldlega rangt. Áherslan er á að nýta styrkleika alls heilbrigðiskerfisins – bæði opinberrar þjónustu og samningsbundinna aðila – en gera það á forsendum gæða, öryggis og samfelldrar þjónustu. Það er pólitísk einföldun að halda því fram að lausnin felist í einni tölu um fjölda aðgerða. Það er líka pólitísk einföldun að segja að ákvörðun um magn þjónustu hjá einum þjónustuveitenda sé byggð á hugmyndafræði frekar en faglegu mati. Raunveruleg ábyrgð felst í því að byggja upp kerfi sem grípur sjúklinga fyrr, þjónar þeim betur og fylgir þeim eftir. Konur með endómetríósu eiga betra skilið en slíka einföldun. Heilbrigðisráðherra er að efla endó-meðferð – með því að byggja hana upp þar sem hún skiptir mestu máli. Og þeirri vinnu verður haldið áfram með aðkomu allra hagaðila. Höfundur er þingmaður Samfylkingarinnar.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun