Saman byggjum við von Steinunn Bergmann skrifar 17. mars 2026 09:17 Í dag 17. mars er Alþjóðadagur félagsráðgjafar og í tilefni dagsins taka félagsráðgjafar um allan heim höndum saman og minna á sameiginleg skilaboð. Í ár snúast þau um að byggja saman von og sátt: Harambee-ákall til að sameina klofið þjóðfélag. (e. Co-Building Hope and Harmony: A Harambee Call to Unite a Divided Society). Harambee er swahilísk orðtak um samstarf og samhjálp sem hvetur okkur til að koma auga á þær mikilvægu breytingar sem verða þegar fólk vinnur saman. Við sjáum þess merki allt í kringum okkur þegar vel er að gáð. Að sama skapi leysum við ekki þær áskoranir sem við stöndum frammi fyrir um allan heim með einni manneskju, fagstétt eða þjóðfélagi. Félagsráðgjafar eru til staðar á öllum sviðum samfélagsins og um allan heim. Þeir starfa til dæmis á sjúkrahúsum og skólum, í félagsþjónustu sveitarfélaga og fangelsum, meðal flóttafólks, fatlaðra og aldraðra. Þeir ganga með fólki á erfiðustu stundum þess og hjálpa því að finna leiðina áfram. Þessi nálgun, að vera við hlið annarra frekar en að leiðbeina að ofan, er kjarni fagmennsku og áherslu á mannréttindi sem einkennir starfið. Hér á landi standa félagsráðgjafar frammi fyrir margþættum áskorunum, svo sem vaxandi þrýstingi á þjónustukerfi, húsnæðisvanda sem bitnar harðast á þeim sem eru þegar í viðkvæmri stöðu og sífellt meiri þörf fyrir velferðarþjónustu á öllum sviðum, ekki síst geðheilbrigðisþjónustu. Á alþjóðavísu er myndin sambærileg þar sem loftslagsbreytingar, flótti undan stríðsátökum og efnahagslegt ójafnræði krefst þess að réttlæti og sjálfbærni séu í huga allra þeirra sem vinna að velferð einstaklinga. Velferðarmál og umhverfismál tengjast órjúfanlegum böndum. Mannleg reisn, þátttaka í lýðræðislegu samfélagi, friður og sjálfbærni eru ekki aðskilin markmið heldur samofin heild. Félagsráðgjöf sem faggrein ber þar sérstaka ábyrgð en ekki er hægt að tala um velferð einstaklingsins án þess að horfa til þess umhverfis og þeirra kerfa sem hann lifir í. Grundvöllur félagsráðgjafar er virðing fyrir manngildi og sérstöðu hvers einstaklings og trú á getu hans til að nýta hæfileika sína til fullnustu. Fagmennska í félagsráðgjöf þýðir að standa vörð um mannréttindi, ekki bara í orðum heldur í hverri ákvörðun, hverju samtali og hverri skýrslu. Það þýðir að byggja upp tengsl sem eru grundvöllur allra breytinga. Tengsl milli einstaklinga og fjölskyldna, milli borgara og þjónustustofnana, milli samfélaga og ríkisvaldsins. Án þessara tengsla er engin sjálfbær lausn möguleg. Á alþjóðadegi félagsráðgjafar 2026 hvetjum við öll til þess að ganga lengra en faglegar skyldur krefjast, að vera meðvituð um hvernig við tengjumst öðrum, hvernig við hlustum, hvernig við eflum von. Þegar við stöndum saman, og gerum það af heiðarleika og með samkennd, er engin áskorun of stór. Höfundur er félagsráðgjafi MPA og formaður FÍ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið 1-10, litir eða bókstafir – um hvað snýst málið? Ragnheiður Stephensen Skoðun Borgarlínan og umferðin í Grafarvogi Þórir Garðarsson Skoðun Að bæla niður öfgar með öfgum Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Eðli umburðarlyndis hægrimanna Sigurður Örn Stefánsson Skoðun Nýju fötin keisarans – Einfaldað í þykjustunni Árni Davíðsson Skoðun Þjónustuskerðing Sorpu Baldur Guðmundsson Skoðun Sterkur og skapandi Garðabær Vilborg Anna Strange Garðarsdóttir Skoðun Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson Skoðun Svartir blettir á upplýsingarétti almennings Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Frá sigri mannsandans yfir í neyðarástand María Pálsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Takk leikskólakennarar og starfsfólk Súsan Ósk Scheving Thorsteinsson skrifar Skoðun Eigið eldvarnaeftirlit fyrirtækja – mikilvægur þáttur í rekstrinum Sigrún A. Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Sterkari velferð – betri Hafnarfjörður Jóhanna Erla Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Hlutverk háskóla í gervigreindarbyltingunni Ólafur Eysteinn Sigurjónsson skrifar Skoðun Flug með fortíð og framtíð Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir,Helgi Karl Guðmundsson,Finney Rakel Árnadóttir,Sigurður Jón Hreinsson,Hrafnhildur Hrönn Óðinsdóttir,Úlfar Logason,Sigurrós Elddís Huldudóttir skrifar Skoðun Eineltissamfélagið Ísland – umfjöllun Berlingske Tidende um Ísland Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Þétting byggðar og grænu svæðin í Kópavogi Beitir Ólafsson skrifar Skoðun Nýju fötin keisarans – Einfaldað í þykjustunni Árni Davíðsson skrifar Skoðun Þjónustuskerðing Sorpu Baldur Guðmundsson skrifar Skoðun Hvert er erindið? Orri Björnsson skrifar Skoðun Góð byrjun er pólitískt val Guðrún Rakel Svandísardóttir skrifar Skoðun Er það vinna að vera heima með börnum sínum? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjölskylduvænt samfélag í verki Guðný Björk Pálmadóttir skrifar Skoðun Eðli umburðarlyndis hægrimanna Sigurður Örn Stefánsson skrifar Skoðun Hið fullkomna (Evrópu)samband Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Fjölmenningin í Hafnarfirði! Böðvar Ingi Guðbjartsson skrifar Skoðun Þjónustumiðstöð 60+ í Hveragerði Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Anna Jórunn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Að bæla niður öfgar með öfgum Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun 1-10, litir eða bókstafir – um hvað snýst málið? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Samfélag sem stendur með fólki Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Sterkur og skapandi Garðabær Vilborg Anna Strange Garðarsdóttir skrifar Skoðun Frá sigri mannsandans yfir í neyðarástand María Pálsdóttir skrifar Skoðun Svartir blettir á upplýsingarétti almennings Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Borgarlínan og umferðin í Grafarvogi Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fossvogslaug – góð hugmynd, engin framkvæmd Sigfús Aðalsteinsson,Hlynur Áskelsson skrifar Skoðun Þetta segir fundargerð ESB frá 18. desember 2012 um aðlögun Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Skilvirkni og gagnsæi í málefnum flóttafólks Eva Rún Helgadóttir skrifar Skoðun Nei eða já, af eða á Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir skrifar Skoðun Yfirfull fangelsi – og enginn skilur neitt í neinu Vilhelm Jónsson skrifar Sjá meira
Í dag 17. mars er Alþjóðadagur félagsráðgjafar og í tilefni dagsins taka félagsráðgjafar um allan heim höndum saman og minna á sameiginleg skilaboð. Í ár snúast þau um að byggja saman von og sátt: Harambee-ákall til að sameina klofið þjóðfélag. (e. Co-Building Hope and Harmony: A Harambee Call to Unite a Divided Society). Harambee er swahilísk orðtak um samstarf og samhjálp sem hvetur okkur til að koma auga á þær mikilvægu breytingar sem verða þegar fólk vinnur saman. Við sjáum þess merki allt í kringum okkur þegar vel er að gáð. Að sama skapi leysum við ekki þær áskoranir sem við stöndum frammi fyrir um allan heim með einni manneskju, fagstétt eða þjóðfélagi. Félagsráðgjafar eru til staðar á öllum sviðum samfélagsins og um allan heim. Þeir starfa til dæmis á sjúkrahúsum og skólum, í félagsþjónustu sveitarfélaga og fangelsum, meðal flóttafólks, fatlaðra og aldraðra. Þeir ganga með fólki á erfiðustu stundum þess og hjálpa því að finna leiðina áfram. Þessi nálgun, að vera við hlið annarra frekar en að leiðbeina að ofan, er kjarni fagmennsku og áherslu á mannréttindi sem einkennir starfið. Hér á landi standa félagsráðgjafar frammi fyrir margþættum áskorunum, svo sem vaxandi þrýstingi á þjónustukerfi, húsnæðisvanda sem bitnar harðast á þeim sem eru þegar í viðkvæmri stöðu og sífellt meiri þörf fyrir velferðarþjónustu á öllum sviðum, ekki síst geðheilbrigðisþjónustu. Á alþjóðavísu er myndin sambærileg þar sem loftslagsbreytingar, flótti undan stríðsátökum og efnahagslegt ójafnræði krefst þess að réttlæti og sjálfbærni séu í huga allra þeirra sem vinna að velferð einstaklinga. Velferðarmál og umhverfismál tengjast órjúfanlegum böndum. Mannleg reisn, þátttaka í lýðræðislegu samfélagi, friður og sjálfbærni eru ekki aðskilin markmið heldur samofin heild. Félagsráðgjöf sem faggrein ber þar sérstaka ábyrgð en ekki er hægt að tala um velferð einstaklingsins án þess að horfa til þess umhverfis og þeirra kerfa sem hann lifir í. Grundvöllur félagsráðgjafar er virðing fyrir manngildi og sérstöðu hvers einstaklings og trú á getu hans til að nýta hæfileika sína til fullnustu. Fagmennska í félagsráðgjöf þýðir að standa vörð um mannréttindi, ekki bara í orðum heldur í hverri ákvörðun, hverju samtali og hverri skýrslu. Það þýðir að byggja upp tengsl sem eru grundvöllur allra breytinga. Tengsl milli einstaklinga og fjölskyldna, milli borgara og þjónustustofnana, milli samfélaga og ríkisvaldsins. Án þessara tengsla er engin sjálfbær lausn möguleg. Á alþjóðadegi félagsráðgjafar 2026 hvetjum við öll til þess að ganga lengra en faglegar skyldur krefjast, að vera meðvituð um hvernig við tengjumst öðrum, hvernig við hlustum, hvernig við eflum von. Þegar við stöndum saman, og gerum það af heiðarleika og með samkennd, er engin áskorun of stór. Höfundur er félagsráðgjafi MPA og formaður FÍ.
Skoðun Eigið eldvarnaeftirlit fyrirtækja – mikilvægur þáttur í rekstrinum Sigrún A. Þorsteinsdóttir skrifar
Skoðun Flug með fortíð og framtíð Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir,Helgi Karl Guðmundsson,Finney Rakel Árnadóttir,Sigurður Jón Hreinsson,Hrafnhildur Hrönn Óðinsdóttir,Úlfar Logason,Sigurrós Elddís Huldudóttir skrifar
Skoðun Eineltissamfélagið Ísland – umfjöllun Berlingske Tidende um Ísland Sigríður Svanborgardóttir skrifar
Skoðun Þjónustumiðstöð 60+ í Hveragerði Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Anna Jórunn Stefánsdóttir skrifar
Skoðun Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir skrifar