Orðaleppar og annað óþolandi Jón Pétur Zimsen skrifar 2. febrúar 2026 07:46 Daginn eftir þrítugsafmælið þitt hittirðu vinkonu þína sem fór yfir strikið að vanda, varð sér til skammar og endaði kvöldið illa. Hún segir síðar að hún hafi bara verið „létt“, þótt allir viti betur. Að geta ekki sagt hlutina eins og þeir eru er óþolandi þegar allir vita hver staðan er. Ríkisstjórnin lofaði að skattar yrðu ekki hækkaðir á venjulegt fólk en líklegast finna allir að það grynnkar í pyngjunni mánaðarlega. Það er lítilsvirðing við fólk að kalla skattahækkanir „leiðréttingu“, „aðhald á tekjuhlið“, „glufur“, „tiltekt“ eða „vannýtta tekjustofna“. Verðbólga hefur hækkað um tæpt prósentustig frá því að ríkisstjórnin tók við og það eykur þrýsting á Seðlabankann um vaxtahækkun. Hvert prósentustig í vaxtahækkun kostar heimilin tugi þúsunda mánaðarlega í aukna greiðslubyrði. Skv. Hagstofunni hefur atvinnuleysi svo gott sem tvöfaldast á þeim tíma sem ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur verið við völd. Og því miður stefnir allt í það að enn fleiri munu missa vinnuna á næstunni. Vinkonan og ríkisstjórnin eiga það sameiginlegt að viðurkenna ekki vandann. Vinkonan þarf að horfast í augu við stöðuna og Kristrún Frostadóttir þarf að viðurkenna að það er ekkert plan og engin sleggja, ef ekki á illa að fara. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Jón Pétur Zimsen Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Ef þetta er ekki þrælahald – hvað er það þá? Ágústa Árnadóttir Skoðun Daði Már og mannauðsmálin Kári Sigurðsson Skoðun Stóra sleggjan Gunnar Einarsson Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson Skoðun Eru tæknilegar forsendur orkuskipta til staðar? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Hvað ertu að gera við sparnaðinn? Jóhann Óskar Jóhannsson Skoðun Skerjafjarðargöng – spörum tíma í umferðinni Hilmar Ingimundarson Skoðun Mýrar skipta máli - Alþjóðlegur dagur votlendis Álfur Birkir Bjarnason Skoðun Að loka á foreldri er ekki einfaldasta leiðin Sahara Rós Blandon Skoðun Tvær milljónir barna deyja í þögn Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Skerjafjarðargöng – spörum tíma í umferðinni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað ertu að gera við sparnaðinn? Jóhann Óskar Jóhannsson skrifar Skoðun Valdboð í stað samtals – hættulegur tíðarandi Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Tvær milljónir barna deyja í þögn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Stóra sleggjan Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Daði Már og mannauðsmálin Kári Sigurðsson skrifar Skoðun Orðaleppar og annað óþolandi Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Eru tæknilegar forsendur orkuskipta til staðar? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mýrar skipta máli - Alþjóðlegur dagur votlendis Álfur Birkir Bjarnason skrifar Skoðun Varnarstefna uppgjafar – hvað ef íslenska handboltalandsliðið hugsaði svona Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Myndir þú vilja losna við áhyggjur? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Börn í brennidepli – samfélagsleg ábyrgð okkar allra Hákon Skúlason,Jóhanna Pálsdóttir skrifar Skoðun Getur hver sem er boðið sig fram til sveitarstjórna? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Sleggjunni beitt – gegn almenningi Þorsteinn Sæmundsson skrifar Skoðun Borgarlínan verður kosningamálið í vor Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Framboð sem byggir á trú á Akureyri Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fjölskyldueinelti, skömmin og Beckham-fjölskyldan Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sterk heilsugæsla um allt land Alma D. Möller,Jón Magnús Kristinsson skrifar Skoðun Vissulega miklu meira en tollabandalag Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Gott frumvarp en hverjir komast raunverulega að borðinu? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun María Rut og samkeppnishæfnin Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Að hafa það sem þarf Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kjósum mann sem klárar verkin! Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Reykjavíkurborg er ramminn, ekki málverkið Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Stjórnendur eru brúin – Ísland á að leiða fagmennsku, ekki draga úr henni Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Bærinn er fólkið Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Verðbólga á Íslandi er ekki slys – hún er afleiðing ákvarðana Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Að læra af fortíðinni Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Jaðardrengirnir okkar Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Daginn eftir þrítugsafmælið þitt hittirðu vinkonu þína sem fór yfir strikið að vanda, varð sér til skammar og endaði kvöldið illa. Hún segir síðar að hún hafi bara verið „létt“, þótt allir viti betur. Að geta ekki sagt hlutina eins og þeir eru er óþolandi þegar allir vita hver staðan er. Ríkisstjórnin lofaði að skattar yrðu ekki hækkaðir á venjulegt fólk en líklegast finna allir að það grynnkar í pyngjunni mánaðarlega. Það er lítilsvirðing við fólk að kalla skattahækkanir „leiðréttingu“, „aðhald á tekjuhlið“, „glufur“, „tiltekt“ eða „vannýtta tekjustofna“. Verðbólga hefur hækkað um tæpt prósentustig frá því að ríkisstjórnin tók við og það eykur þrýsting á Seðlabankann um vaxtahækkun. Hvert prósentustig í vaxtahækkun kostar heimilin tugi þúsunda mánaðarlega í aukna greiðslubyrði. Skv. Hagstofunni hefur atvinnuleysi svo gott sem tvöfaldast á þeim tíma sem ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur verið við völd. Og því miður stefnir allt í það að enn fleiri munu missa vinnuna á næstunni. Vinkonan og ríkisstjórnin eiga það sameiginlegt að viðurkenna ekki vandann. Vinkonan þarf að horfast í augu við stöðuna og Kristrún Frostadóttir þarf að viðurkenna að það er ekkert plan og engin sleggja, ef ekki á illa að fara. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Skoðun Varnarstefna uppgjafar – hvað ef íslenska handboltalandsliðið hugsaði svona Arnór Sigurjónsson skrifar
Skoðun Börn í brennidepli – samfélagsleg ábyrgð okkar allra Hákon Skúlason,Jóhanna Pálsdóttir skrifar
Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnendur eru brúin – Ísland á að leiða fagmennsku, ekki draga úr henni Nichole Leigh Mosty skrifar