Skipulagt svelti í framhaldsskólum Guðjón Hreinn Hauksson skrifar 11. janúar 2026 12:01 Yfirvöldum finnst gaman að tilkynna stórsóknir í menntamálum. Þetta er gert reglulega og er þessum áætlunum yfirleitt gefin falleg heiti með lýsingarorðum í efsta stigi. Þetta var t.d. gert árið 2019 og meira að segja voru framlög til framhaldsskólanna þá aukin töluvert. Línuritin stefndu loks upp á við og það hýrnaði yfir stjórnendum skólanna, sem nú gátu ráðið inn nýja kennara og aukið framboð af því námi sem nemendur sóttust eftir. Fjárhagsstaða skólanna varð bara ágæt – í um tvö til þrjú ár. Það kom nefnilega fljótt í ljós að megnið af þessu aukna fjárframlagi var vegna hækkaðrar húsaleigu sem ríkið rukkaði sjálft sig um og svo virtist líka bara tjaldað til einnar nætur því frá árinu 2019 hafa framlög til framhaldsskólanna lækkað um rúma tvo og hálfan milljarð sem eru 6% af heildarútgjöldum ríkisins árið 2019. Það gefur auga leið að stöðug og kerfisbundin vanfjármögnun skólanna hefur mikil áhrif á möguleika þeirra til að halda uppi því námi sem nemendur sækjast eftir og hvað þá á möguleika þeirra til að ráða til sín menntað starfsfólk til þess að sinna kennslu og stuðningi við sífellt fjölbreyttari nemendahóp. Á meðfylgjandi mynd má sjá samanburð á rekstrarniðurstöðu og eigin fé framhaldsskólanna frá 2019 til 2024 eins og þær hafa verið birtar í ársreikningum skólanna. Þarna má glögglega sjá hvernig rekstrarafkoma allt of margra skóla verður verri og verri um leið og framlög ríkisins til framhaldsskólastigsins lækka ár frá ári. Hið svokallaða reiknilíkan sem mennta- og barnamálaráðuneytið notar til að útdeila fé til skólanna er öllum skólameisturum lokuð bók og enginn þeirra fær að vita hvaða forsendur liggja að baki upphæðunum til skólanna sem reikniverkið framkallar. Til er þessi fína reglugerð frá árinu 1999 þar sem segir í 3. grein „Reiknilíkanið skal vera í formi tölvuforrits, aðgengilegt öllum skólum og opið þeim sem vilja kynna sér hvernig það vinnur.“ Ráðuneyti menntamála hefur enn ekki tekist að standa við þessa grein reglugerðarinnar. Ef við skoðum þróun útgjalda til framhaldsskólastigsins á hvert mannsbarn landsins (staðvirt á mann) á þessum sama tíma, frá 2019 til 2024 blasir þessi samdráttur við. Stöðugt er dregið úr fjármagni ríkissjóðs til málaflokksins (Sjá nánar á vef KÍ, Skólakerfið í hnotskurn). Nú hefur mennta- og barnamálaráðuneytið boðað nýja stórsókn á framhaldsskólastiginu sem lýst er sem „umfangsmestu stuðningsaðgerðum“ síðari ára sem á m.a. að felast í „fjárfestingu í gæðum, sveigjanleika og mannauði“. Í fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar er planið hins vegar mjög skýrt: Áfram verður haldið gengdarlausum niðurskurði á framhaldsskólastiginu á næstu árum! Hvernig munu myndirnar með þessari grein líta út eftir önnur fimm ár? – Það er a.m.k. ljóst að svona er ekki hægt að móta farsæla framtíð fyrir framhaldsskólastigið. Við skorum á ríkisstjórnina og nýjan mennta- og barnamálaráðherra að snúa þessari öfugþróun við. Félag framhaldsskólakennara er sannarlega reiðubúið til að taka þátt í þeirri vinnu. Mótum framtíðina saman! Höfundur er formaður Félags framhaldsskólakennara Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Framhaldsskólar Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Rekstur hins opinbera Guðjón H. Hauksson Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Sjá meira
Yfirvöldum finnst gaman að tilkynna stórsóknir í menntamálum. Þetta er gert reglulega og er þessum áætlunum yfirleitt gefin falleg heiti með lýsingarorðum í efsta stigi. Þetta var t.d. gert árið 2019 og meira að segja voru framlög til framhaldsskólanna þá aukin töluvert. Línuritin stefndu loks upp á við og það hýrnaði yfir stjórnendum skólanna, sem nú gátu ráðið inn nýja kennara og aukið framboð af því námi sem nemendur sóttust eftir. Fjárhagsstaða skólanna varð bara ágæt – í um tvö til þrjú ár. Það kom nefnilega fljótt í ljós að megnið af þessu aukna fjárframlagi var vegna hækkaðrar húsaleigu sem ríkið rukkaði sjálft sig um og svo virtist líka bara tjaldað til einnar nætur því frá árinu 2019 hafa framlög til framhaldsskólanna lækkað um rúma tvo og hálfan milljarð sem eru 6% af heildarútgjöldum ríkisins árið 2019. Það gefur auga leið að stöðug og kerfisbundin vanfjármögnun skólanna hefur mikil áhrif á möguleika þeirra til að halda uppi því námi sem nemendur sækjast eftir og hvað þá á möguleika þeirra til að ráða til sín menntað starfsfólk til þess að sinna kennslu og stuðningi við sífellt fjölbreyttari nemendahóp. Á meðfylgjandi mynd má sjá samanburð á rekstrarniðurstöðu og eigin fé framhaldsskólanna frá 2019 til 2024 eins og þær hafa verið birtar í ársreikningum skólanna. Þarna má glögglega sjá hvernig rekstrarafkoma allt of margra skóla verður verri og verri um leið og framlög ríkisins til framhaldsskólastigsins lækka ár frá ári. Hið svokallaða reiknilíkan sem mennta- og barnamálaráðuneytið notar til að útdeila fé til skólanna er öllum skólameisturum lokuð bók og enginn þeirra fær að vita hvaða forsendur liggja að baki upphæðunum til skólanna sem reikniverkið framkallar. Til er þessi fína reglugerð frá árinu 1999 þar sem segir í 3. grein „Reiknilíkanið skal vera í formi tölvuforrits, aðgengilegt öllum skólum og opið þeim sem vilja kynna sér hvernig það vinnur.“ Ráðuneyti menntamála hefur enn ekki tekist að standa við þessa grein reglugerðarinnar. Ef við skoðum þróun útgjalda til framhaldsskólastigsins á hvert mannsbarn landsins (staðvirt á mann) á þessum sama tíma, frá 2019 til 2024 blasir þessi samdráttur við. Stöðugt er dregið úr fjármagni ríkissjóðs til málaflokksins (Sjá nánar á vef KÍ, Skólakerfið í hnotskurn). Nú hefur mennta- og barnamálaráðuneytið boðað nýja stórsókn á framhaldsskólastiginu sem lýst er sem „umfangsmestu stuðningsaðgerðum“ síðari ára sem á m.a. að felast í „fjárfestingu í gæðum, sveigjanleika og mannauði“. Í fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar er planið hins vegar mjög skýrt: Áfram verður haldið gengdarlausum niðurskurði á framhaldsskólastiginu á næstu árum! Hvernig munu myndirnar með þessari grein líta út eftir önnur fimm ár? – Það er a.m.k. ljóst að svona er ekki hægt að móta farsæla framtíð fyrir framhaldsskólastigið. Við skorum á ríkisstjórnina og nýjan mennta- og barnamálaráðherra að snúa þessari öfugþróun við. Félag framhaldsskólakennara er sannarlega reiðubúið til að taka þátt í þeirri vinnu. Mótum framtíðina saman! Höfundur er formaður Félags framhaldsskólakennara
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar