Borgar það sig að panta mat á netinu? Jóhann Már Helgason skrifar 19. desember 2025 11:03 Við Íslendingar erum fljót að tileinka okkur nýja tækni. Við greiðum með símanum okkar, notumst við rafræna undirritun, stundum bankaviðskipti á netinu og pöntum næstum því allt, eins og föt og jólagjafir, án þess að fara nokkurn tímann út. Ef eitthvað er hægt að gera stafrænt veljum við það yfirleitt fram yfir hitt. Nýlegir tilboðsdagar eins og Svartur föstudagur og rafrænn mánudagur hafa heldur betur fest sig í sessi. Nema þegar matvara er annars vegar, matvöruverslun er á undarlegan hátt föst í fortíðinni á tímum þar sem næstum allir þættir daglegs lífs hafa færst á netið. Annar valkostur stendur loks til boða Íslenskar verslanir hafa í auknum mæli farið að senda matvörur heim. Fyrir íslensk heimili þýðir þetta að þau geta fengið nauðsynjar, snarl, gos, súkkulaði, skógjafir og jafnvel hluti eins og gjafapappír sent heim að dyrum á innan við klukkutíma. Þetta er einnig hluti af stærri viðsnúningi á Norðurlöndunum þar sem leiðandi matvörukeðjur eins og Meny í Noregi og Danmörku, ICA í Svíþjóð og K-Market í Finnlandi eru komnar með sínar vörur í heimsendingarþjónustu. Um er að ræða hryggjarstykkið í norrænni matvöruverslun en það sem hefur breyst er einfaldlega hvernig hægt er að nálgast þær. Þrátt fyrir þessa þróun eru Norðurlöndin engu að síður eftir á þegar kemur að matarinnkaupum á netinu. Í Noregi eru aðeins tvö prósent matvöru keypt á netinu. Tvö prósent í einu þróaðasta stafræna samfélagi heims! Ástandið er svipað á Íslandi, þrátt fyrir alla sína tækni. En af hverju orsakast þetta? Í fyrsta lagi telja margir að heimsendingar með matvöru séu dýrari. Einstaklingur greiðir vissulega kostnað vegna heimsendingar en ef dæmið er reiknað til enda þá er hægt að færa sterk rök fyrir því heimsending sé í raun ódýrari. Hér þarf að taka með í reikninginn hluti eins og tímasparnað, kostnað vegna eldsneytis og skyndikaup (hlutir sem læðast með í körfuna þína í búðinni en gera það síður á rafrænu formi). Aðrir gera ráð fyrir að úrvalið sé takmarkað eða að afurðirnar verði ekki eins ferskar, en þetta eru í langflestum tilfellum mýtur og ef þú ert ósáttur við gæði vörunnar þá er einfaldlega hægt að koma á framfæri athugasemdum og fá endurgreiðslu án mikillar fyrirhafnar. Desember er mánuðurinn þegar tíminn verður okkar sjaldgæfasta auðlind. Milli jólatónleika, baksturs, gjafapökkunar, skólaviðburða, vinnuskila og alls þess sem fyllir íslenska hátíðardagatalið þá gæti heimsending á mat létt þér lífið þegar þú þarft mest á því að halda. Norðurlöndin hafa leitt heiminn í stafrænum innleiðingum í mörg ár. Heimsending á matvöru er næsta stig og breytingin hefur þegar hafist. Spurningin er ekki hvort að heimsending á matvöru á netinu sé tilbúin, heldur hvort við séum loksins tilbúin til að gera okkur lífið auðveldara, sérstaklega á annasamasta tíma ársins? Ég held að Íslendingar séu það og þegar við stígum skrefið munum við velta fyrir okkur hvers vegna við biðum svona lengi. Höfundur er forstöðumaður viðskiptastýringar Wolt á Íslandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Matvöruverslun Mest lesið Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Skoðun Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Sjá meira
Við Íslendingar erum fljót að tileinka okkur nýja tækni. Við greiðum með símanum okkar, notumst við rafræna undirritun, stundum bankaviðskipti á netinu og pöntum næstum því allt, eins og föt og jólagjafir, án þess að fara nokkurn tímann út. Ef eitthvað er hægt að gera stafrænt veljum við það yfirleitt fram yfir hitt. Nýlegir tilboðsdagar eins og Svartur föstudagur og rafrænn mánudagur hafa heldur betur fest sig í sessi. Nema þegar matvara er annars vegar, matvöruverslun er á undarlegan hátt föst í fortíðinni á tímum þar sem næstum allir þættir daglegs lífs hafa færst á netið. Annar valkostur stendur loks til boða Íslenskar verslanir hafa í auknum mæli farið að senda matvörur heim. Fyrir íslensk heimili þýðir þetta að þau geta fengið nauðsynjar, snarl, gos, súkkulaði, skógjafir og jafnvel hluti eins og gjafapappír sent heim að dyrum á innan við klukkutíma. Þetta er einnig hluti af stærri viðsnúningi á Norðurlöndunum þar sem leiðandi matvörukeðjur eins og Meny í Noregi og Danmörku, ICA í Svíþjóð og K-Market í Finnlandi eru komnar með sínar vörur í heimsendingarþjónustu. Um er að ræða hryggjarstykkið í norrænni matvöruverslun en það sem hefur breyst er einfaldlega hvernig hægt er að nálgast þær. Þrátt fyrir þessa þróun eru Norðurlöndin engu að síður eftir á þegar kemur að matarinnkaupum á netinu. Í Noregi eru aðeins tvö prósent matvöru keypt á netinu. Tvö prósent í einu þróaðasta stafræna samfélagi heims! Ástandið er svipað á Íslandi, þrátt fyrir alla sína tækni. En af hverju orsakast þetta? Í fyrsta lagi telja margir að heimsendingar með matvöru séu dýrari. Einstaklingur greiðir vissulega kostnað vegna heimsendingar en ef dæmið er reiknað til enda þá er hægt að færa sterk rök fyrir því heimsending sé í raun ódýrari. Hér þarf að taka með í reikninginn hluti eins og tímasparnað, kostnað vegna eldsneytis og skyndikaup (hlutir sem læðast með í körfuna þína í búðinni en gera það síður á rafrænu formi). Aðrir gera ráð fyrir að úrvalið sé takmarkað eða að afurðirnar verði ekki eins ferskar, en þetta eru í langflestum tilfellum mýtur og ef þú ert ósáttur við gæði vörunnar þá er einfaldlega hægt að koma á framfæri athugasemdum og fá endurgreiðslu án mikillar fyrirhafnar. Desember er mánuðurinn þegar tíminn verður okkar sjaldgæfasta auðlind. Milli jólatónleika, baksturs, gjafapökkunar, skólaviðburða, vinnuskila og alls þess sem fyllir íslenska hátíðardagatalið þá gæti heimsending á mat létt þér lífið þegar þú þarft mest á því að halda. Norðurlöndin hafa leitt heiminn í stafrænum innleiðingum í mörg ár. Heimsending á matvöru er næsta stig og breytingin hefur þegar hafist. Spurningin er ekki hvort að heimsending á matvöru á netinu sé tilbúin, heldur hvort við séum loksins tilbúin til að gera okkur lífið auðveldara, sérstaklega á annasamasta tíma ársins? Ég held að Íslendingar séu það og þegar við stígum skrefið munum við velta fyrir okkur hvers vegna við biðum svona lengi. Höfundur er forstöðumaður viðskiptastýringar Wolt á Íslandi.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar