Kröfu um að gera Margréti arflausa vísað frá

Margrét Halla Löf var í gær dæmd í 16 ára fangelsi í Héraðsdómi Reykjaness fyrir að hafa banað föður sínum og fyrir stórfellda og sérstaklega hættulega líkamsárás gegn móður sinni á heimili þeirra við Súlunes á Arnarnesinu í Garðabæ í apríl síðastliðnum.  Fjallað er ítarlega um dóminn í fréttinni að neðan.

Í rökstuðningi dómsins segir að í erfðalögum segi að hafi maður af ásetningi framið brot á ákvæðum almennra hegningarlaga, sem hafi haft í för með sér dauða annars manns, megi ákveða með dómi að gerandi hafi fyrirgert rétti sínum til þess að erfa manneskjuna sem látin er.

Svipaða heimild sé að finna í erfðalögum um önnur ofbeldisbrot og stórfelldar misgerðir sem eru refsiverðar og unnar af ásetningi. Þar þurfi krafan þó að koma frá þeim sem „fyrir misgerð verður.“

Verði að koma frá ákæruvaldinu

Í dómi segir að slík krafa geti þó ekki rúmast innan einkaréttarkröfu þegar ákæruvaldið lagði ekki fram slíka kröfu. Ákæruvaldið verði sjálft að taka það upp hvort það eigi að krefjast þess að gerandi, í þessu tilfelli Margrét, hafi fyrirgert erfðarétti sínum og fylgja því eftir fyrir dómi. Það hafi hins vegar ekki verið gert og því geti dómurinn ekki séð hvernig slík krafa geti rúmast innan einkaréttarkröfu hálfbróður hennar. Því var kröfunni vísað frá.

Það er í samræmi við kröfu Margrétar sem krafðist þess að þessari kröfu yrði vísað frá á þeim grundvelli að það sé aðeins á forræði ákæruvalds að krefjast sviptingar erfðaréttar. Margrét krafðist þess til var að hún yrði sýknuð.