Lífið gjör­breytt

Það eru samt sem áður ýmsar aukaverkanir og áhrif vegna aðgerðarinnar og lyfjanna sem hann er á. Sem dæmi fékk hann nýja mjöðm nýlega.

„Ég þurfti að fá stálmjöðm,“ segir hann og að steralyfin sem hann taki, til að hafna ekki höndunum, fari illa í beinin. Hann hafi nokkrum sinnum þurft að fara á mjög sterkan steralyfjakúr og síðasta meðferð, í september, hafi farið illa með lærið og mjöðmina.

„Ég er bara núna heima að jafna mig. Svolítið bólginn, það var svolítil blæðing undir, en þetta er bara svona standard aðgerð og svo verður maður bara farinn að hlaupa áður en maður veit af,“ segir Guðmundur Felix sem var til viðtals í Bítinu á Bylgjunni í morgun.

Guðmundur Felix segir ekki endilega farið að sjá fyrir endann á hans vegferð í tengslum við handaágræðsluna. Þetta hafi verið tilraunaaðgerð og aðgerðinni hafi fylgt áhætta.

„Það var alveg díllinn að ég fengi kannski meiri lífsgæði, en það yrði styttra. Því að þetta eru ekki góð lyf sem maður er á til þess að vera á til lengdar,“ segir hann.

Lífsgæðin eftir aðgerðina, í sjálfstæði til dæmis, geri allt þetta sannarlega þess virði.

„Það sem ég get gert í dag, þó að ég sé takmarkaður að miðað við heilbrigða manneskju. Miðað við að vera handalaus hefur líf mitt gjörsamlega snúist um 180 gráður,“ segir hann og að andleg heilsa hans hafi einnig batnað verulega.

Guðmundur Felix segir einnig frá því að hann hafi verið að stofna fyrirtæki í Frakklandi og sé með opnunarviðburð í byrjun janúar.

„Það er innflutningur, dreifing, þjónusta og þjálfun á, á og á snjallkerfi fyrir heimilið frá Póllandi,“ segir hann og að hann sé núna loksins aftur að fara að gera það sem hann lærði að gera upprunalega fyrir mörgum árum síðan. Hann sé að koma að því með öðrum hætti en geti þó allavega gert eitthvað.

„Ég var algerlega gagnslaus með engar hendur.“

Guðmundur Felix heldur áfram að taka steralyfin sem gangi út á að halda ónæmiskerfinu í skefjum.

„Við lifum á tímum þar sem er alveg rosalega mikil þróun í öllum vísindum og til dæmis eftir viku þá ætla þau að byrja að setja mig á eitthvað nýtt lyf, sem ég fæ til að byrja með einu sinni, tvisvar í viku einhvern tíma og svo verður það niður í einu sinni í mánuði,“ segir hann og að það sé önnur kynslóð sömu lyfja. Þau eigi að ná betur utan um það sem hrjáir hann en lyfin sem hann hefur verið að fá.

Guðmundur Felix er vongóður um að á næstu fimm til tíu árum verði komin enn betri lyf og hann vonast til þess að á einhverjum tímapunkti verði aukaverkanir ekki jafn miklar og erfiðar.

Keyrir og er einn heima

Hann segir að núna, fjórum árum eftir aðgerð, sé hann „miðað við venjulega handleggi“ enn mjög fatlaður og þurfi aðstoð við margt en miðað við hvað hann gerði áður sé lífið gjörbreytt. 

„ Fyrir aðgerðina þá keyrði ég fótstýrðan bíl með einhverjum breytingum. Nú þarf ég bara sjálfskiptan bíl sem ég get sett smá stöng á stýrið og ég keyrt,“ segir hann og að það sé auðveldlega hægt að gera þetta með litlum kostnaði á flesta bíla. Fyrir aðgerð hafi þetta verið afar kostnaðarsamt.

Hann segir auk þess núna auðveldara að vera einn í nokkra daga. Konan hans hafi lífið getað farið frá honum áður. Hann segir fínhreyfingar þó ekki mjög miklar.

„Ég get opnað og lokað báðum höndum, en hreyfingar á milli fingra, það gengur ekkert. Það er einn vísifingur sem ég get rétt úr, en annars fylgist þetta bara allt að.“

Bjuggust ekki við meiru en að hann hreyfði olnbogann

Hann segir engan hafa búist við því að hann næði svona langt.

„Þeir bjuggust ekki við að ég væri að fara að hreyfa neitt nema kannski olnbogann,“ segir hann og að það sé óvíst hvort hægt væri að gera eitthvað annað og meira næst.

Hann segir þetta að miklu leyti þó snúast um viðmið og sjónarhorn. Miði hann við það sem hann gat áður sé árangurinn frábær en ef hann miðar við fullheilbrigða manneskju þá eigi hann langt eftir.

Hann segir læknavísindin enn að læra á þessu. Á hverju ári fari hann til Lyon, þar sem aðgerðin var framkvæmd, í alls konar rannsóknir svo læknarnir geti fylgst með árangrinum og skráð hann. Reglulega séu svo birtar fræðigreinar um árangurinn.