Fal­leg heima­síða — tóm kirkja

Þjóðkirkjan boðar nú tvo krossa – og sá nýi frelsar engan

Nýja heimasíða Þjóðkirkjunnar fór í loftið nýverið. Hún er glæsilega hönnuð, nútímaleg og vel unnin. Enginn ástæða til annars en að óska til hamingju með tæknilegar endurbætur.

En stundum segir yfirborðið meira en það ætlar sér. Heimasíðan varpar ljósi á dýpri krísu sem ekki má hunsa.

Þjóðkirkjan kennir tvö ólík trúarkerfi á sama vettvangi

Á nýju síðunni má lesa skýra, fallega og klassíska lýsingu á kristinni trú: „Grunnur kristinnar trúar er trúin á Jesú Krist sem vitnað er um í Biblíunni.“

„Nýja testamentið segir frá persónu, verki og örlögum Jesú Krists – fæðingu, dauða og upprisu.“

„Vitnisburðurinn stendur í djúpum rótum Gamla testamentisins.“

Þetta er 100% í takt við lútherska játningu, postulega trúfræði og hina evangelísku arfleifð.

Þetta er trú sem stendur á fullkomnu hjálpræðisverki Jesú Krists, ekki frammistöðu manneskjunnar sjálfrar.

En strax á forsíðu sömu vefsíðu birtist allt önnur trú:

„Ég trúi á minn hátt.“

„Settu saman þinn eigin kross.“

Þetta er ekki smávægilegt sjónarspil. Þetta er guðfræðileg mótsögn sem skers sem naglaklór á krítartöflu.

Ef Jesús er grunnurinn – hvers vegna er krossinn samt sjálfmiðaður “ég”?

Þjóðkirkjan boðar á einni og sömu heimassíðunni:

A) „Jesús Kristur er uppspretta lífs.“

B) „Smíðaðu þinn eigin kross með þínum eigin gildum.“

Þetta er trúarlegt ósamræmi sem engin kirkja lifir af.

Kristin trú segir:

„Fylg þú mér.“

Póstmodern trúarhönnun segir:

„Ég móta mig.“

Kristni boðar:

„Taktu upp krossinn.“

Nýja vefsíðan boðar:

„Veldu lit á krossinn.“

Þetta er ekki guðfræðileg endurnýjun. Þetta er markaðsleg sjálfssmíði.

Ekki hönnunarvandi – þetta er hjartsláttavandi

Þjóðkirkjan hefur frá 2021 til 2026 gefið út fjölmörg stefnuplögg um:

• fræðslu
• jafnrétti
• umhverfisstefnu
• kærleiksþjónustu
• samstarf við þjóðfélagsstofnanir

Margt er gott og málefnalegt.

En í öllum þessum textum birtist sami undirliggjandi tónn: Meira félagsfræði, minna fagnaðarerindi. Meiri sjálfsmynd, minni trúar játning. Meiri menningarbylgja, minni biblía.

Og nýja heimasíðan er nákvæmlega í sama takt.

Fólk gengur ekki úr kirkjunni vegna litapalletu – heldur vegna forgangsröðunar

Það þarf ekki trúarsálfræðing til að sjá þetta: Fólk hættir ekki að mæta í kirkju vegna þess að hún notar vitlausan pantónkóða. Fólk hættir að mæta þegar hún segir ekkert um okkar sælu von sem bjargar.

Þjóðkirkjan glímir ekki við skort á litum. Hún glímir við skort á skýrleika:

• Hver er Jesús?
• Hver er sannleikurinn?
• Hvað er synd, náð, hjálpræði og umskipti?
• Hver er boðskapurinn sem snýr lífi við?
• Hvað er að endurfæðast?

Þessa heilnæmu kenningu heyrir fólk sjaldnar og sjaldnar.

Lógóið er endurnýjað – en Logos er þaggað.

Það er táknrænt að krossinn á forsíðunni er hreyfimynd, en boðskapur kirkjunnar hefur staðið í kyrrstöðu í áratugi. Kirkjan þarf ekki kross sem dansar. Hún þarf kross sem kallar.

Þjóðkirkjan stendur á krossgötum – og það sést á síðunni. Hún þarf að ákveða hvort hún ætlar að:

A)Mótast af samfélaginu,

Eða

B)Móta samfélagið með fagnaðarerindi Krists.

Núverandi vefur sýnir báðar hliðar á sama tíma – og það er ekki hægt til lengdar. Engin kirkja lifir af tvískipt hjarta.

Niðurstaða

Nýja heimasíðan er falleg, en hún er glansmynd yfir dýpri vanda. Þjóðkirkjan þarf ekki nýtt lógó. Hún þarf að endurheimta Lógos – Orðið sem gefur líf.

Hún þarf ekki kross í tólf litum. Hún þarf þann kross sem táknar lit blóðsins og náðarinnar.

Ekki „ég móta minn kross“.

Heldur: „Kristur mótar mig.“

Þegar það gerist, þá verður heimasíðan ekki aðeins falleg – heldur verður kirkjan aftur lifandi.

Höfundur er guðfræðingur.