Mótum framtíðina með sterku skólakerfi Magnús Þór Jónsson skrifar 27. nóvember 2025 07:02 Íslenskt skólastarf er ekki aðeins námsvettvangur – það er samfélagssáttmáli um að við viljum byggja framtíðina saman. Þar mynda helstu haghafar skólakerfisins – nemendur, forráðamenn og kennarar – burðarstoðir sem halda kerfinu uppi og knýja það áfram. Framtíðardraumar barna Framtíðardraumar barna kvikna löngu áður en þau læra að skrifa nafnið sitt. Í leikskóla spretta fyrstu hugmyndir um lífið: að verða vísindamaður, smiður, listamaður eða læknir. Þessar hugmyndir þróast á leiðinni í gegnum grunnskóla og fram á fullorðinsár, byggðar á styrkleikum, áhuga og þeim tækifærum sem samfélagið býður. Það er hlutverk skólakerfisins að ýta undir þessa von og skapa umhverfi þar sem hvert barn getur fundið sinn farveg. Samvinna sem grunnur að árangri Til þess þarf samvinna að vera í fyrirrúmi. Umræður og stefnumótun undanfarinna ára, bæði innanlands og í alþjóðlegum gögnum hafa sýnt að þau lönd sem byggja sitt menntakerfi á traustu samstarfi forráðamanna, skólafólks og stjórnvalda ná bestum árangri. Þessi nálgun hefur einkennt stefnu Kennarasambands Íslands; við teljum að framtíð skólakerfisins byggist á fagmennsku, stöðugleika og virku samtali þeirra sem bera mesta ábyrgð á vellíðan nemenda í öllum skólagerðum. Ímynd og innri umbótavinna Ímynd skólakerfisins snýst um að skapa skilyrði þar sem kennarar, ráðgjafar og stjórnendur geta sinnt starfi sínu af metnaði og sérþekkingu, þar sem forráðamenn upplifa skólann sem bandamann, og þar sem nemendur finna að skólinn sé sinn vettvangur tækifæra. Slík samstaða skilar sér beint í auknum lífsgæðum barnanna, bæði í nútíð og framtíð. Menntun sem fjárfesting Þegar stjórnvöld sýna menntamálum raunverulegan vilja með fjárfestingu og skýrri stefnu verður til kerfi sem stendur ekki bara undir sér – heldur leiðir samfélagið fram á við. Öflug menntun er fjárfesting sem skilar sér margfalt til baka: í skapandi einstaklingum, sterkum samfélögum og fjölbreyttu atvinnulífi. Saman eflum við skólakerfi sem byggir á styrkleikum, virðingu og traustri framtíðarsýn. Það er ekki bara stefna KÍ – það er skylda samfélagsins okkar fyrir komandi kynslóðir. Mótum framtíðina saman. Höfundur er formaður Kennarasambands Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Kjaramál Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Halldór 22.08.2026 Halldór Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Skoðun Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Sjá meira
Íslenskt skólastarf er ekki aðeins námsvettvangur – það er samfélagssáttmáli um að við viljum byggja framtíðina saman. Þar mynda helstu haghafar skólakerfisins – nemendur, forráðamenn og kennarar – burðarstoðir sem halda kerfinu uppi og knýja það áfram. Framtíðardraumar barna Framtíðardraumar barna kvikna löngu áður en þau læra að skrifa nafnið sitt. Í leikskóla spretta fyrstu hugmyndir um lífið: að verða vísindamaður, smiður, listamaður eða læknir. Þessar hugmyndir þróast á leiðinni í gegnum grunnskóla og fram á fullorðinsár, byggðar á styrkleikum, áhuga og þeim tækifærum sem samfélagið býður. Það er hlutverk skólakerfisins að ýta undir þessa von og skapa umhverfi þar sem hvert barn getur fundið sinn farveg. Samvinna sem grunnur að árangri Til þess þarf samvinna að vera í fyrirrúmi. Umræður og stefnumótun undanfarinna ára, bæði innanlands og í alþjóðlegum gögnum hafa sýnt að þau lönd sem byggja sitt menntakerfi á traustu samstarfi forráðamanna, skólafólks og stjórnvalda ná bestum árangri. Þessi nálgun hefur einkennt stefnu Kennarasambands Íslands; við teljum að framtíð skólakerfisins byggist á fagmennsku, stöðugleika og virku samtali þeirra sem bera mesta ábyrgð á vellíðan nemenda í öllum skólagerðum. Ímynd og innri umbótavinna Ímynd skólakerfisins snýst um að skapa skilyrði þar sem kennarar, ráðgjafar og stjórnendur geta sinnt starfi sínu af metnaði og sérþekkingu, þar sem forráðamenn upplifa skólann sem bandamann, og þar sem nemendur finna að skólinn sé sinn vettvangur tækifæra. Slík samstaða skilar sér beint í auknum lífsgæðum barnanna, bæði í nútíð og framtíð. Menntun sem fjárfesting Þegar stjórnvöld sýna menntamálum raunverulegan vilja með fjárfestingu og skýrri stefnu verður til kerfi sem stendur ekki bara undir sér – heldur leiðir samfélagið fram á við. Öflug menntun er fjárfesting sem skilar sér margfalt til baka: í skapandi einstaklingum, sterkum samfélögum og fjölbreyttu atvinnulífi. Saman eflum við skólakerfi sem byggir á styrkleikum, virðingu og traustri framtíðarsýn. Það er ekki bara stefna KÍ – það er skylda samfélagsins okkar fyrir komandi kynslóðir. Mótum framtíðina saman. Höfundur er formaður Kennarasambands Íslands.
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun