„Mis­vitrir stjórn­mála­menn“ skattleggi út­gerðina í drep

Þetta segir Sigurgeir B. Kristgeirsson, betur þekktur sem Binni í Vinnslustöðinni, í aðsendri grein á Vísi í morgun. Þar segir hann meðal annars að með sölunni á skipinu Þórunni Sveinsdóttur VE og lokun Leo Seafood verð mikil vatnaskil í sjávarútvegi í Eyjum. Í greininni rekur Binni jafnframt í stuttu máli sögu Sigurjóns Óskarssonar og fjölskyldu hans sem hættu útgerð og seldu Vinnslustöðinni félögin sín, Ós og Leo Seafood, árið 2022. Saga Sigurjóns og framlag hans til íslensks sjávarútvegs hafi verið farsæl, enda hafi hann aldrei ætlað sér að hætta í útgerð.

„Ég fór til Sigurjóns í vor og sagði honum að við myndum setja Þórunni Sveins á söluskrá og útskýrði jafnframt ástæður þess. Síðar hitti ég hann í aðdraganda þess að við sögðum upp öllum starfsmönnum í Leo Seafood. Það væri hraðvirkasta leiðin til að sparnaðar fyrir hækkun veiðigjalda,“ skrifar Binni meðal annars, en það var félag Sigurjóns, Ós ehf. sem lét smíða Þórunni Sveinsdóttur VE á sínum tíma. 

Sjá einnig: Loka vinnslu og segja upp fimm­tíu vegna veiðigjaldahækkunar

Þeir félagar, Binni og Sigurjón, hafi keyrt hring í Eyjum og Sigurjón hafi sagt við þann fyrrnefnda: „Binni, þú verður að láta Vinnslustöðina ganga fyrir. Hún verður að vera í hagnaðarrekstri […] Veistu, Binni, að mér datt aldrei til hugar að ég myndi hætta í útgerð. Ég ætlaði aldrei að hætta í útgerð,“ hafi Sigurjón sagt.

Stormur við sjóndeildarhringinn

Þá rifjar Binni upp að tengdasonur Sigurjóns og fyrrum framkvæmdastjóri Leo Seafood, Daði Pálsson, hafi svarað því til í sjónvarpsviðtali hjá Ríkisútvarpinu í vor, að ástæðu þess að fjölskyldan hafi hætt í útgerð megi meðal annars rekja til veiðigjalda. Lítið hafi verið eftir í kassanum til að fara í nýjar fjárfestingar og að endingu hafi verið ákveðið að Vinnslustöðin keypti af þeim félagið. 

Aðalatriðið fyrir fjölskyldunni hafi verið að halda störfunum áfram í Eyjum. Í viðtali við Eyjafréttir í haust hafi Daði einnig sagt að hann hafi ekki lengur trú á rekstrarumhverfi íslensks sjávarútvegs. „Ég held því miður að það sé stormur við sjóndeildarhringinn sem að almenningur og ráðmenn þjóðarinnar sjá ekki ennþá,“ hafi Daði sagt við Eyjafréttir.

Landeldið sé stærsta uppbygging í Eyjum frá landnámi

Binni bendir í framhaldinu á að fjölskylda Sigurjóns hafi yfirgefið sjávarútveginn með þá fjármuni sem hún hafi aflað, sem „margir telja af hinu illa,“ líkt og Binni orðar það. Hins vegar hafi fjölskyldan tekið mikla áhættu með því að leggja féð í landeldisstöðina Laxey og hafi þar með fjárfest „í stærstu uppbyggingu í Eyjum frá landnámi.“

„Ef mér skjátlast ekki þá mun þessi fjárfesting auka landsframleiðslu um 1%. Þessi aukning mun koma allri þjóðinni til góða, en að sjálfsögðu mismikið og eftir mismunandi leiðum. Í krónum talið munu líklega ríkissjóður, bæjarsjóður Vestmanneyja og hluthafar Laxeyjar hagnast mest,“ skrifar Binni.

Staðan versnað síðan Sigurjón sagði skilið við útgerð

„Einfalda niðurstaðan er sú að eigendur einnar farsælustu og arðsömustu útgerðar og fiskvinnslu landsins sáu ekki lengur framtíð innan sjávarútvegsins vegna hárra veiðigjalda. Síðan hafa áform um tvöföldun þeirra verið lögfest,“ segir ennfremur í niðurlagi greinarinnar.

„Við í sjávarútveginum þurfum nú að undirbúa greinina fyrir storminn og brimskaflana eins og Sigurjón gerði í sinni sjósókn hér áður. Þar er hins vegar ekki óútreiknanleg náttúra að verki, heldur misvitrir stjórnarmálamenn, sem telja að þeir auki hagsæld með því að skattleggja allt í drep. Því miður eru litlar líkur á að Sigurjón verði sá sem bjargar í þetta skiptið. Það verðum við að gera í greininni án hans aðstoðar. Í óveðri verður einfaldlega að gera það sem gera þarf. Þar þarf kjark og áræðni og þar duga engin vettlingatök.“