Ríkisstjórnin fellir niður jafnrétti íþrótta og gerir vont verra Unnar Már Magnússon skrifar 3. nóvember 2025 07:32 Eftir áratugalanga baráttu fyrir jafnrétti til að iðka íþróttir ætlar Valkyrju-ríkisstjórnin nú að fella niður þá niðurfellingu vörugjalda sem áður gilti fyrir íþróttabúnað, þar á meðal íþróttahjól. Í stað þess að viðurkenna mótorsport sem jafna og lögmæta íþróttagrein, er í raun verið að gera vont verra með því að hækka vörugjöld á íþróttatæki úr 30% í 40%, í stað þess að viðhalda 0% gjaldi sem áður var í gildi með niðurfellingunni. Á meðan margar aðrar íþróttagreinar fá ríkis- og sveitarstyrki, niðurgreiddan aðbúnað og beina fjárhagsaðstoð, hefur mótorsportið aldrei fengið snefil af slíkri meðferð. Nú á að bæta enn ofan á þá mismunun með því að skattleggja íþróttina meira en áður. þrótt sem hefur hingað til lifað á sjálfboðastarfi, ástríðu og persónulegum fjárframlögum keppenda og aðstandenda. Það vekur furðu og eiginlega vonbrigði að Íþrótta og Ólympíusamband Íslands (ÍSÍ) skuli ekki láta í sér heyra. Þau tala gjarnan fyrir jafnrétti í íþróttum, en þegar kemur að greinum sem brjóta hefðbundin mót, virðist þögnin vera helsta viðbragðið. Niðurfelling sem hafði lítil áhrif, en mikla þýðingu! Samkvæmt upplýsingum sem fengnar voru frá Tollstjóra, gilti niðurfelling vörugjalda fram til ársins 2023 einungis um sérsmíðaðan íþróttabúnað sem ekki var fjöldaframleiddur — þar á meðal íþróttahjól sem eingöngu voru ætluð fyrir keppni eða æfingar. Tollstjóri staðfesti jafnframt að gerðarskráð (homologeruð) motocross og önnu keppnishjól teldust ekki sérsmíði og féllu því ekki undir undanþáguna. Í tölum frá embættinu kemur fram að á árunum 2021 til 2025 hafi samtals aðeins verið felld niður vörugjöld af 136 tækjum í vörulið 8711 (mótorhjól). Heildarfjárhæð niðurfelldra gjalda nam einungis um 41 milljón króna á fimm árum, sem er jafnvel minna en kostnaður ríkisins af einni minni íþróttaaðstöðu eða keppnisferð erlendis í öðrum greinum sem njóta styrkja. Ár Niðurfellt vörugjald (ISK) 2021 551.170 2022 1.330.629 2023 15.871.709 2024 12.447.106 2025 11.106.924 Þetta sýnir svart á hvítu að þessi niðurfelling hafði engan teljandi kostnað fyrir ríkissjóð, en hún skipti verulegu máli fyrir þá örfáu iðkendur sem stunda mótorsport á Íslandi af ástríðu og ábyrgð. Að fella hana niður og hækka gjöldin úr 30% í 40% er því ekki aðeins ósanngjarnt, heldur beinlínis skaðlegt fyrir framtíð greinarinnar. Mótorsport er ekki lúxus. Það er menntun í aga og ábyrgð Það má ekki gleyma því að mótorsport er ekki aðeins keppni, það er menntun í ábyrgð, tækni, aga og einbeitingu. Margir ungir iðkendur læra þar dýrmæt atriði sem nýtast síðar í öryggi á vegum, í verkfræði, vélvirkjun eða einfaldlega í lífinu sjálfu. Á meðan ríkið fjárfestir í völlum, körfum og æfingasvæðum fyrir nánast allar aðrar greinar, þá borga þeir sem stunda mótorsport allt sjálfir: æfingasvæði, aðstöðu, öryggisbúnað og nú, hærri vörugjöld ofan á allt annað. Sanngirni, ekki forréttindi Það er kominn tími til að spyrja: Er virkilega sanngjarnt að ríkið hækki skatta á íþrótt sem fær enga opinbera aðstoð, á meðan aðrar greinar fá styrki, aðstöðu og niðurgreiðslur? Í stað þess að refsa áhugafólki um mótorsport fyrir að stunda sína íþrótt með ábyrgð, ættu stjórnvöld að viðurkenna mótorsport sem fullgilda íþrótt, eins og gert er í öllum siðmenntuðum löndum. Tillögur að lausnum. Einföld og sanngjörn skref Endurskilgreina „íþróttabúnað“ í tollalögum. Íþróttahjól og annað sem eingöngu er notað til íþróttaiðkunar ætti að teljast íþróttabúnaður óháð fjöldaframleiðslu eða gerðarskráningu og því vera undanþegið vörugjöldum, líkt og skíði, golf eða hjólabúnaður. Stofna sérstakan stuðningssjóð fyrir mótorsport. Lítið framlag úr íþróttasjóði gæti stutt við uppbyggingu æfingasvæða, öryggisbúnaðar og unglingastarfs. Slíkt myndi kosta ríkið lítið, en skila miklu samfélagslega virði. Samvinna við ÍSÍ. ÍSÍ þarf að viðurkenna mótorsport sem jafna íþróttagrein og standa með iðkendum þegar skattabreytingar og mismunun bitna á íþróttinni. Jafnrétti á að ná til allra íþrótta Ef Ísland ætlar sér að kenna sig við jafnrétti í íþróttum, þá verður það að ná til allra greina, ekki bara þeirra sem passa í hefðbundna kassann. Það er kominn tími til að láta jafnræðið ná til allra sem iðka íþróttir af ástríðu, aga og ábyrgð. Líka þeirra sem velja mótorsportið. Höfundur flytur inn Ducati og aprilia mótorhjól, er varaformaður íþóttafélagsins Hafliða í Hafnarfirði og fyrrverandi keppandi í mótorsporti hér heima sem erlendis. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bifhjól Mest lesið X-R mun standa vörð um innviði og arðbærar eignir Reykvíkinga! Linda Jónsdóttir Skoðun Áskrift í sund á verði Netflix Kristinn Jón Ólafsson Skoðun Andstaðan við að tryggja að neytendur fái lækkun við dælu Þórður Snær Júlíusson Skoðun Ælt við dæluna Þorsteinn Sæmundsson Skoðun Kvíðakast einstæðingsins Sólveig Skaftadóttir Skoðun Þurfum við ný lyf? Ragnhildur Reynisdóttir Skoðun Ísland í klóm myglunnar – Kerfisbundið lögleysi og stjórnsýslulegt gáleysi Sigurður Sigurðsson Skoðun Sólveig Anna um stöðu verkafólks innan eða utan ESB Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Treður hið opinbera sér í hleðslugatið? Ólafur Stephensen Skoðun Stöðu minnar vegna Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Vill meirihlutinn í Reykjavíkurborg ekki hlusta á íbúa? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Íbúasamráð í sveitarfélögum Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Raunverulegt val fyrir foreldra í Hafnarfirði Signý Jóna Tryggvadóttir skrifar Skoðun Þröngt mega sáttir? Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Ungt fólk, sjávarútvegur og framtíð íslensks efnahagslífs Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kominn tími á samfélagssáttmála um leikskóla eins og á hinum Norðurlöndunum Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Ælt við dæluna Þorsteinn Sæmundsson skrifar Skoðun Sólveig Anna um stöðu verkafólks innan eða utan ESB Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þurfum við ný lyf? Ragnhildur Reynisdóttir skrifar Skoðun Treður hið opinbera sér í hleðslugatið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Það þarf kjark til að byggja bæ til framtíðar - Kópavogur er í sókn Leifur Andri Leifsson skrifar Skoðun Viska stéttarfélag: Sameinuð og skynsöm rödd til framtíðar Sigrún Einarsdóttir skrifar Skoðun Fyrir enn betri Akureyrarbæ Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Áskrift í sund á verði Netflix Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Kvíðakast einstæðingsins Sólveig Skaftadóttir skrifar Skoðun Hvað ætlar Akureyri að verða þegar hún verður stór? Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Fjarðarheiðargöng og lenging flugbrautar á Egilsstöðum eru þjóðaröryggismál Berglind Harpa Svavarsdóttir skrifar Skoðun Andstaðan við að tryggja að neytendur fái lækkun við dælu Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hafnarfjörður í sókn með skýra sýn og hlýja forystu Alexander M Árnason skrifar Skoðun Þegar við lærum að þóknast – og gleymum sjálfum okkur Kristín Magdalena Ágústsdóttir skrifar Skoðun Ísland í klóm myglunnar – Kerfisbundið lögleysi og stjórnsýslulegt gáleysi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Náttúruverndin er munaðarlaus í Hafnarfirði Anna Sigríður Sigurðardóttir,Davíð Arnar Stefánsson skrifar Skoðun Íslenskt mállíkan – fullveldi eða útvistunarsamningur? Jón Guðnason,Hrafn Loftsson,Stefán Ólafsson,Kristinn R. Þórisson,Hannes Högni Vilhjálmsson,Henning Arnór Úlfarsson skrifar Skoðun Þegar öldrun birtist okkur eins og hún er Berglind Indriðadóttir skrifar Skoðun Klárum verkin fyrir börnin og íþróttafólkið okkar Lárus Jónsson,Jónas Guðnason skrifar Skoðun Hver borgar fyrir auknar strandveiðar? Björk Ingvarsdóttir,Mikael Rafn L. Steingrímsson skrifar Skoðun Ég skildi ekki Íslendinga fyrst Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Stöðu minnar vegna Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Enn eitt neyðarkall Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Dúllur okkar daga Hallgrímur Helgason skrifar Sjá meira
Eftir áratugalanga baráttu fyrir jafnrétti til að iðka íþróttir ætlar Valkyrju-ríkisstjórnin nú að fella niður þá niðurfellingu vörugjalda sem áður gilti fyrir íþróttabúnað, þar á meðal íþróttahjól. Í stað þess að viðurkenna mótorsport sem jafna og lögmæta íþróttagrein, er í raun verið að gera vont verra með því að hækka vörugjöld á íþróttatæki úr 30% í 40%, í stað þess að viðhalda 0% gjaldi sem áður var í gildi með niðurfellingunni. Á meðan margar aðrar íþróttagreinar fá ríkis- og sveitarstyrki, niðurgreiddan aðbúnað og beina fjárhagsaðstoð, hefur mótorsportið aldrei fengið snefil af slíkri meðferð. Nú á að bæta enn ofan á þá mismunun með því að skattleggja íþróttina meira en áður. þrótt sem hefur hingað til lifað á sjálfboðastarfi, ástríðu og persónulegum fjárframlögum keppenda og aðstandenda. Það vekur furðu og eiginlega vonbrigði að Íþrótta og Ólympíusamband Íslands (ÍSÍ) skuli ekki láta í sér heyra. Þau tala gjarnan fyrir jafnrétti í íþróttum, en þegar kemur að greinum sem brjóta hefðbundin mót, virðist þögnin vera helsta viðbragðið. Niðurfelling sem hafði lítil áhrif, en mikla þýðingu! Samkvæmt upplýsingum sem fengnar voru frá Tollstjóra, gilti niðurfelling vörugjalda fram til ársins 2023 einungis um sérsmíðaðan íþróttabúnað sem ekki var fjöldaframleiddur — þar á meðal íþróttahjól sem eingöngu voru ætluð fyrir keppni eða æfingar. Tollstjóri staðfesti jafnframt að gerðarskráð (homologeruð) motocross og önnu keppnishjól teldust ekki sérsmíði og féllu því ekki undir undanþáguna. Í tölum frá embættinu kemur fram að á árunum 2021 til 2025 hafi samtals aðeins verið felld niður vörugjöld af 136 tækjum í vörulið 8711 (mótorhjól). Heildarfjárhæð niðurfelldra gjalda nam einungis um 41 milljón króna á fimm árum, sem er jafnvel minna en kostnaður ríkisins af einni minni íþróttaaðstöðu eða keppnisferð erlendis í öðrum greinum sem njóta styrkja. Ár Niðurfellt vörugjald (ISK) 2021 551.170 2022 1.330.629 2023 15.871.709 2024 12.447.106 2025 11.106.924 Þetta sýnir svart á hvítu að þessi niðurfelling hafði engan teljandi kostnað fyrir ríkissjóð, en hún skipti verulegu máli fyrir þá örfáu iðkendur sem stunda mótorsport á Íslandi af ástríðu og ábyrgð. Að fella hana niður og hækka gjöldin úr 30% í 40% er því ekki aðeins ósanngjarnt, heldur beinlínis skaðlegt fyrir framtíð greinarinnar. Mótorsport er ekki lúxus. Það er menntun í aga og ábyrgð Það má ekki gleyma því að mótorsport er ekki aðeins keppni, það er menntun í ábyrgð, tækni, aga og einbeitingu. Margir ungir iðkendur læra þar dýrmæt atriði sem nýtast síðar í öryggi á vegum, í verkfræði, vélvirkjun eða einfaldlega í lífinu sjálfu. Á meðan ríkið fjárfestir í völlum, körfum og æfingasvæðum fyrir nánast allar aðrar greinar, þá borga þeir sem stunda mótorsport allt sjálfir: æfingasvæði, aðstöðu, öryggisbúnað og nú, hærri vörugjöld ofan á allt annað. Sanngirni, ekki forréttindi Það er kominn tími til að spyrja: Er virkilega sanngjarnt að ríkið hækki skatta á íþrótt sem fær enga opinbera aðstoð, á meðan aðrar greinar fá styrki, aðstöðu og niðurgreiðslur? Í stað þess að refsa áhugafólki um mótorsport fyrir að stunda sína íþrótt með ábyrgð, ættu stjórnvöld að viðurkenna mótorsport sem fullgilda íþrótt, eins og gert er í öllum siðmenntuðum löndum. Tillögur að lausnum. Einföld og sanngjörn skref Endurskilgreina „íþróttabúnað“ í tollalögum. Íþróttahjól og annað sem eingöngu er notað til íþróttaiðkunar ætti að teljast íþróttabúnaður óháð fjöldaframleiðslu eða gerðarskráningu og því vera undanþegið vörugjöldum, líkt og skíði, golf eða hjólabúnaður. Stofna sérstakan stuðningssjóð fyrir mótorsport. Lítið framlag úr íþróttasjóði gæti stutt við uppbyggingu æfingasvæða, öryggisbúnaðar og unglingastarfs. Slíkt myndi kosta ríkið lítið, en skila miklu samfélagslega virði. Samvinna við ÍSÍ. ÍSÍ þarf að viðurkenna mótorsport sem jafna íþróttagrein og standa með iðkendum þegar skattabreytingar og mismunun bitna á íþróttinni. Jafnrétti á að ná til allra íþrótta Ef Ísland ætlar sér að kenna sig við jafnrétti í íþróttum, þá verður það að ná til allra greina, ekki bara þeirra sem passa í hefðbundna kassann. Það er kominn tími til að láta jafnræðið ná til allra sem iðka íþróttir af ástríðu, aga og ábyrgð. Líka þeirra sem velja mótorsportið. Höfundur flytur inn Ducati og aprilia mótorhjól, er varaformaður íþóttafélagsins Hafliða í Hafnarfirði og fyrrverandi keppandi í mótorsporti hér heima sem erlendis.
Ísland í klóm myglunnar – Kerfisbundið lögleysi og stjórnsýslulegt gáleysi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Kominn tími á samfélagssáttmála um leikskóla eins og á hinum Norðurlöndunum Jóhann Páll Jóhannsson skrifar
Skoðun Það þarf kjark til að byggja bæ til framtíðar - Kópavogur er í sókn Leifur Andri Leifsson skrifar
Skoðun Fjarðarheiðargöng og lenging flugbrautar á Egilsstöðum eru þjóðaröryggismál Berglind Harpa Svavarsdóttir skrifar
Skoðun Ísland í klóm myglunnar – Kerfisbundið lögleysi og stjórnsýslulegt gáleysi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Náttúruverndin er munaðarlaus í Hafnarfirði Anna Sigríður Sigurðardóttir,Davíð Arnar Stefánsson skrifar
Skoðun Íslenskt mállíkan – fullveldi eða útvistunarsamningur? Jón Guðnason,Hrafn Loftsson,Stefán Ólafsson,Kristinn R. Þórisson,Hannes Högni Vilhjálmsson,Henning Arnór Úlfarsson skrifar
Skoðun Hver borgar fyrir auknar strandveiðar? Björk Ingvarsdóttir,Mikael Rafn L. Steingrímsson skrifar
Ísland í klóm myglunnar – Kerfisbundið lögleysi og stjórnsýslulegt gáleysi Sigurður Sigurðsson Skoðun