Ís­lendingur fastur í Nepal: „Við erum búin að halda okkur inni allan tímann“

Lára Kristín Jensdóttir, sem stundar hjúkrunarfræðinám í Kaupmannahöfn, fór í skólaferðalag auk átta annarra nemenda til Nepal þann 1. september. Ferðin átti að standa til 21. september en nú er hópurinn fastur inni á hóteli vegna útgöngubanns sem er í gildi í Katmandú, höfuðborg Nepals.

Lögreglan hefur drepið að minnsta kosti nítján og sært fjölda mótmælenda en hörð mótmæli brutust út í höfuðborginni, en samkvæmt fréttamiðlum eru mótmælin vegna banns nepalskra stjórnvalda á samfélagsmiðlum. Í hóp með Láru eru innfæddir leiðsögumenn en segja þeir að ekki sé verið að mótmæla samfélagsmiðlabanninu heldur spilltri ríkisstjórn. 

Nú standa vopnaðir hermenn vörð á strætum  borgarinnar og hefur öllum borgurum verið skipað að halda sig heima hjá sér. 

„Á mánudeginum voru mótmæli sem við vissum af, við erum búnar að sjá það mikið á samfélagsmiðlum, út af spilltri ríkisstjórn. Við vorum í ferð í litlum bæ fyrir utan höfuðborgina og svo fréttum við að þau hefðu verið árásargjörn mótmæli og við þurftum að drífa okkur aftur heim til Katmandú og taka langa leið í kringum borgina því við komumst ekki heim,“ segir Lára í samtali við fréttastofu.

„Við fréttum að margir hafa verið myrtir. Við heyrðum lögreglan hafði verið að beina að höfði og bringu mótmælenda, við tókum þessu ekki eins alvarlega til að byrja með þar sem við áttuðum okkur ekki á hvað þetta væri alvarlegt ástand til að byrja með.“

Daginn þar á eftir hafi mótmælin verið enn verri. Lára segir að mikið sé um íkveikjur og hún sjái hús brenna af svölunum á hótelinu sem hópurinn dvelur nú á. Hún hafi til að mynda séð íkveikju einungis hundrað metra frá dvalarstaðnum. Mótmælendurnir hafi þá einnig hleypt föngum út úr fangelsum borgarinnar. Hins vegar eftir að herinn setti á útgöngubannið hafi ástandið skánað.

„Við erum búin að halda okkur inni allan tímann.“

Danirnir töldu ekki ástæðu til að sækja hópinn

Lára segir foreldra nokkurra nemenda hafa haft samband við dönsku utanríkisþjónustuna um að koma þeim úr landi vegna óeirðanna. Þá hafi þær líka haft samband við fyrirtækið sem sá um skipulagningu ferðalagsins en engin svör borist. Utanríkisráðuneytið í Danmörku sagðist þá ekki telja að hópurinn væri í hættu og því sé aðstoð þeirra ekki nauðsynleg.

„Við stöndum í mjög mikilli óvissu eins og er því það er búið að segja við okkur annaðhvort þurfum við að fara og hins vegar að við eigum að halda ferðalaginu áfram. Hvort að eftir föstudaginn munum við halda planinu eins og áætlað var, við getum það ekki núna út af útgöngubanninu,“ segir hún.

Andrúmsloftið í hópnum sé þungt vegna mikillar óvissu um næstu skref. Þau hafa ekki ákveðið hvort þau vilji í raun halda ferðalaginu áfram. Hún segist fá mismunandi skilaboð úr öllum áttum hvað eigi að gera, til að mynda hvort flugvöllurinn sé opinn eða ekki.

„Það er mikil óvissa hvað við eigum að gera, hvað okkur langi að gera, hvort við eigum að borga flugið heim eða berjast fyrir því að fyrirtækið borgi fyrir það,“ segir Lára.

„Ég held það fari eftir því hver staðan er hvort við förum heim eða ekki. Til að byrja með vildum við allar fara heim um leið og við fengjum tækifæri til þess en núna er búið að vera rólegra í dag.“

Andrúmsloftið er líka þungt hjá íbúum borgarinnar að sögn Láru. Hún segist finna til með þeim sem ekki hafa þann möguleika að yfirgefa landið líkt og hún.