Fæðing Ísraels - Líkum misþyrmt BIrgir Dýrfjörð skrifar 28. maí 2025 15:00 Fyrir mörgum árum skrifaði Jón Magnússon frábæra grein um málefni Ísrael. Þar kom fram, að þegar Ísraelsríki var stofnað var ekki gætt að hagsmunum þeirra sem áttu heimili sín í Palestínu. Í grein Jóns segir frá að áður en Ísraelsríki var stofnað höfðu hryðjuverkasveitir Begins, sem síðar varð forsætisráðherra gyðinga, myrt breska hermenn sofandi í rúmum sínum. Þeir sprengdu líka Hluta hótelsins King David í Jerúsalem og drápu 91 manneskju. Áfram segir: “Gyðingar réðust á palestínska þorpið Deir Yassin sem er nálægt Jerúsalem þar sem 250 karlar, konur og börn voru drepin og líkum þeirra misþyrmt. Í framhaldi af hermdarverkum gyðinga í Deir Yassin flýðu 750.000 Palestínumenn heimili sitt og land. (flestir til Gaza) Palestínumenn eru nú í risastóru fangelsi í Ísrael hvort heldur þeir búa á Vesturbakkanum eða Gaza svæðinu. Þeir geta ekki komið, farið eða selt framleiðslu sína nema með leyfi herrastjórnarinnar í Ísrael sem byggir og stjórnar á grundvelli trúarlegrar apartheid stefnu.” Ísland ber ábyrgð Síðar í grein Jóns Magnússonar segir orðrétt: “Þessi saga er sorgleg. Sameinuðu þjóðirnar og þar á meðal við Íslendingar sem greiddum atkvæði með stofnun Ísraelsríkis. Við erum samábyrg því sem þarna hefur gerst og er að gerast. Við getum ekki liðið það að fólk sé svipt mannréttindum og búi við hörmungar áratugum saman og sé ekki virt sem manneskjur. Við berum ábyrgð á örlögum Palestínumanna og okkur ber skylda til að beita okkur fyrir því að Ísraelsmenn fari að alþjóðalögum og virði mannréttindi og sjálfsákvörðunarrétt fólks. Okkur ber að viðurkenna að allir menn eiga sama rétt og eru jafnmikilvægir og merkilegir. Vandamál Palestínumanna verða ekki leyst nema þar sem þeir eiga heima. Okkur ber skylda til að leggja stóraukna fjármuni til mannúðarstarfs á þessu svæði.” Jón Magnússon er meðal þeirra sem vara við óhaminni fjölgun fólks, sem hefur öndverð viðhorf til samfélaga eins og okkar Íslendinga. Þeir benda á að múslímar virða ekki Íslensk lög um jafnrétti kynja - múslímar bannfæra samkynhneigð og transfólk sem dauðasök - múslímar boða ærumorð innan eigin fjölskyldu - múslímar banna málfrelsi um trú sína - múslímar og gyðingar kenna það sem réttlæti, að lýður sameinist til að refsa fólki og murka úr því lífið með grjótkasti. Ekkert í trúarboðskap múslíma réttlætir þó glæpaverk stjórnar gyðinga gegn Palestínubúum eða svik Sameinuðu þjóðanna gegn þeim. Íslendingum og þeim þjóðum, sem samþykktu að ræna þá landi sínu og og hrekja þá frá heimilum sínum ber skylda til að láta stöva landtökugyðingana, sem brjóta alþjóðalög og stela nú bújörðum og heimilum Palestínubúa með leyfi ríkisstjórnar Ísrael. Ísland á að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael. Stjórn þeirra hefur kastað frá sér allri mennsku og lagt ofurkapp á að fækka mæðrum og börnum þeirra, sem gætu lifað til að hefna. Við vitum vel, að það stöðvar ekki hryllinginn að rjúfa stjórnmálasamband en við gætum þá horft framan í heiminn með sjálfsvirðingu og sagt: Við Íslendingar þorðum meðan aðrir hikuðu. Vera kann að sú ákvörðun verði þá fyrirmynd annarra þjóða eins og þegar Ísland viðurkenndi sjálfstæði Litháen og aðrar þjóðir runnu svo í þá slóð. Það gjörbreytti Evrópu. Kannski gerist það í framtíðinni eins og í Litháen, að Palestínubúar meitli í stein við þinghús sitt: “Takk Ísland sem þorði þegar aðrir þögðu” Höf. Birgir Dýrförð Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Birgir Dýrfjörð Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Fyrir mörgum árum skrifaði Jón Magnússon frábæra grein um málefni Ísrael. Þar kom fram, að þegar Ísraelsríki var stofnað var ekki gætt að hagsmunum þeirra sem áttu heimili sín í Palestínu. Í grein Jóns segir frá að áður en Ísraelsríki var stofnað höfðu hryðjuverkasveitir Begins, sem síðar varð forsætisráðherra gyðinga, myrt breska hermenn sofandi í rúmum sínum. Þeir sprengdu líka Hluta hótelsins King David í Jerúsalem og drápu 91 manneskju. Áfram segir: “Gyðingar réðust á palestínska þorpið Deir Yassin sem er nálægt Jerúsalem þar sem 250 karlar, konur og börn voru drepin og líkum þeirra misþyrmt. Í framhaldi af hermdarverkum gyðinga í Deir Yassin flýðu 750.000 Palestínumenn heimili sitt og land. (flestir til Gaza) Palestínumenn eru nú í risastóru fangelsi í Ísrael hvort heldur þeir búa á Vesturbakkanum eða Gaza svæðinu. Þeir geta ekki komið, farið eða selt framleiðslu sína nema með leyfi herrastjórnarinnar í Ísrael sem byggir og stjórnar á grundvelli trúarlegrar apartheid stefnu.” Ísland ber ábyrgð Síðar í grein Jóns Magnússonar segir orðrétt: “Þessi saga er sorgleg. Sameinuðu þjóðirnar og þar á meðal við Íslendingar sem greiddum atkvæði með stofnun Ísraelsríkis. Við erum samábyrg því sem þarna hefur gerst og er að gerast. Við getum ekki liðið það að fólk sé svipt mannréttindum og búi við hörmungar áratugum saman og sé ekki virt sem manneskjur. Við berum ábyrgð á örlögum Palestínumanna og okkur ber skylda til að beita okkur fyrir því að Ísraelsmenn fari að alþjóðalögum og virði mannréttindi og sjálfsákvörðunarrétt fólks. Okkur ber að viðurkenna að allir menn eiga sama rétt og eru jafnmikilvægir og merkilegir. Vandamál Palestínumanna verða ekki leyst nema þar sem þeir eiga heima. Okkur ber skylda til að leggja stóraukna fjármuni til mannúðarstarfs á þessu svæði.” Jón Magnússon er meðal þeirra sem vara við óhaminni fjölgun fólks, sem hefur öndverð viðhorf til samfélaga eins og okkar Íslendinga. Þeir benda á að múslímar virða ekki Íslensk lög um jafnrétti kynja - múslímar bannfæra samkynhneigð og transfólk sem dauðasök - múslímar boða ærumorð innan eigin fjölskyldu - múslímar banna málfrelsi um trú sína - múslímar og gyðingar kenna það sem réttlæti, að lýður sameinist til að refsa fólki og murka úr því lífið með grjótkasti. Ekkert í trúarboðskap múslíma réttlætir þó glæpaverk stjórnar gyðinga gegn Palestínubúum eða svik Sameinuðu þjóðanna gegn þeim. Íslendingum og þeim þjóðum, sem samþykktu að ræna þá landi sínu og og hrekja þá frá heimilum sínum ber skylda til að láta stöva landtökugyðingana, sem brjóta alþjóðalög og stela nú bújörðum og heimilum Palestínubúa með leyfi ríkisstjórnar Ísrael. Ísland á að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael. Stjórn þeirra hefur kastað frá sér allri mennsku og lagt ofurkapp á að fækka mæðrum og börnum þeirra, sem gætu lifað til að hefna. Við vitum vel, að það stöðvar ekki hryllinginn að rjúfa stjórnmálasamband en við gætum þá horft framan í heiminn með sjálfsvirðingu og sagt: Við Íslendingar þorðum meðan aðrir hikuðu. Vera kann að sú ákvörðun verði þá fyrirmynd annarra þjóða eins og þegar Ísland viðurkenndi sjálfstæði Litháen og aðrar þjóðir runnu svo í þá slóð. Það gjörbreytti Evrópu. Kannski gerist það í framtíðinni eins og í Litháen, að Palestínubúar meitli í stein við þinghús sitt: “Takk Ísland sem þorði þegar aðrir þögðu” Höf. Birgir Dýrförð
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar