Eigum að sitja saman á kvöldin en ekki í sitt­hvoru horninu

„Ég vona að Vinaskógur geti orðið eitt púsl í stóru myndinni sem geti aðstoðað krakka við tengslamyndun og veitt foreldrum tækifæri á að eyða dýrmætum tíma með börnunum sínum,“ segir Hulda í samtali við Vísi. Hún hefur hrundið af stað hópfjármögnun á Karolinafund fyrir spilinu en uppsetning er í höndum Árna Torfa og á Litla-Prent að sjá um prentunina.

Í spilinu eru níutíu spil með myndum af dýrum sem bjóða þátttakendum að segja frá, hlýða á eða gera léttar núvitundaræfingar. Að sögn Huldu einkennast spilin af sex megin áherslum sem tengjast sjálfsmildi, tengslum, meðvitund, visku og vináttu. Í gegnum spilin skapist rými fyrir fullorðna og börn til að styrkja tengsl og tala saman um reynslu sína og tilfinningar. Ekki er áhersla á keppni. 

Mikilvæg forvörn að mynda tengsl

Hulda starfar sem sálfræðingur og styðst við samkenndarmiðaða nálgun. Hún segir marga vera að vinna úr áföllum og mörg hafi sem börn þurft á meiri tengslum, stuðningi og hlýju frá foreldrum sínum að halda.

„Barn sem fær ekki nægan stuðning og hlýju og er ekki í öruggum tengslum við foreldra sína getur upplifað erfiðleika sem oft birtist á fullorðinsárum samhliða nýjum tengslum eins og til dæmis nánum samböndum og barneignum.“

Spilið byggir á innsýn, þekkingu og reynslu Huldu af því að aðstoða fólk að takast á við áföll, þótt Hulda segi að spilið sjálft snúist þó ekkert um áföll heldur frekar það að geta þekkt tilfinningar, tengst og hlustað á líkamann.

„Þótt að það sé hannað út frá þessari reynslu og hugsað sem ákveðin forvörn þá er spilið fyrst og fremst afþreying og samverustund sem getur leitt til dýpri tengsla milli fullorðinna og barna.“

Gott að draga okkur inn í núið

Talið berst að þeirri miklu umræðu sem farið hefur fram um aukið ofbeldi meðal barna að undanförnu. Hulda segist vona að spilið geti orðið til þess að efla tengslamyndun og stuðla að vellíðan fleiri barna.

„Þannig að við getum verið saman, börnin og foreldrarnir í hæglæti og ró þar sem er ekki einhver truflun, einhver í símanum eða tölvunni. Ekki það að ég sé á móti því að fólk noti snjallsíma og sjónvarp og svona en ég held að það sé þess virði fyrir okkur að hafa eitthvað eins og Vinaskóg sem getur dregið okkur inn í núið, þar sem við getum æft okkur að tala um tilfinnningar, setja orð á líðan og bara næra þessi tengsl. Horfa á hvort annað og vera saman.“

Talið berst þá að samfélagsmiðlanotkun barna og fullorðinna sem hefur tekið stöðugt meira pláss í lífum okkar allra. Hulda segist vona að spilið geti dregið okkur út úr okkar eigin heimi en hún segir marga fasta í viðvarandi streituástandi. Hún vonist því innilega til þess að ná að fjármagna spilið en þegar þetta er skrifað hefur náðst að safna 41 prósent af markmiðinu á Karolinafund.

„Og það gerist í streitu að við reynum að róa okkur og gerum það þá gjarnan með aðferðum sem næra okkur ekki, eins og til dæmis að skrolla. Auðvitað getur verið allt í lagi fyrir börn að spila tölvuleiki en það skiptir máli hvers vegna og hvernig. Þarna erum við að nærast, með því að eiga stund saman og spila, en ekki að róa okkur me ðþví að forðast heldur með því að setjast niður saman. Við erum þannig tegund að við eigum að gera hlutina saman, ef við horfum bara aftur til baka hundruðir þúsunda ára í tímann þá eigum við að sitja saman á kvöldin, ekki ein úti í sitthvoru horninu.“