Friðhelgar fótboltabullur Hjálmtýr Heiðdal skrifar 12. nóvember 2024 17:01 Viðbrögð vestrænna leiðtoga og fjölmiðla í eigu milljarðamæringa vegna ofbeldis glæpalýðsins sem fylgdi ísraelska knattspyrnuliðinu Maccabi Tel Aviv til Amsterdam sýnir okkur stöðuna í hnotskurn. Ursula von der Leyen forseti framkvæmdastjórnar ESB, Dick Schoof forsætisráðherra Hollands, Olaf Scholz þýski forsætisráðherrann, Macron Frakklandsforseti og Biden forseti Bandaríkjanna - allir syngja nú einum rómi um „pogroms“, þ.e. gyðingaofsóknir, gyðingahatur sem „endurómuðu dökkar stundir í sögunni þegar gyðingar voru ofsóttir.“ En hvað gerðist í rauninni? Til Amsterdam komu um 2000 fylgjendur ísraelska knattspyrnuliðsins. Þessi stuðningshópur er þekktur fyrir kynþáttahatur og ofbeldi. Þeir hafa margsinnis átt í útistöðum við lögregluna í Ísrael vegna árása á araba og einnig andstæðinga Netanyahus forsætisráðherra Ísraels. Hópurinn samanstendur að mestu af hermönnum, bæði núverandi og fyrrverandi. Menn sem eru aldir upp í hatri á Palestínumönnum og þjálfaðir til að drepa. Hópurinn hóf dvöl sína í Amsterdam með því að rífa niður palestínska fána, eyðileggja leigubíla í eigu Palestínumanna og berja fólk með lurkum. Fjöldi myndbanda sýna þessar aðfarir skrílsins. Síðan gengu þeir um borgina öskrandi sín þekktu slagorð: „Drepum arabana!“, „Á Gaza eru engir skólar því við erum búnir að drepa öll börnin!“ ofl. í þessum dúr. Jazie Veldhuyzen, borgarfulltrúi í Amsterdam, staðfestir að „ísraelskir ofbeldisseggir áttu upptökin.“ Hann bætti við að „Þetta er þjálfað fólk og hugsanlegir stríðsglæpamenn. Munið að þeir réðust á almenna borgara í Aþenu í mars.“ Það eru viðbrögð Amsterdambúa gegn þessu ofbeldi sem eru sagðar vera gyðingaofsóknir byggðar á gyðingahatri í frásögn fjölmiðla og ýmissa stjórnvalda. Mönnum er svo brátt í brók að þeir misbeita sínum eigin skilgreiningum á gyðingahatri. Fjörtíu og þrjú ríki, þ.á.m. Þýskaland, Frakkland, Bretland, Holland og Bandaríkin, hafa tekið upp s.k. IHRA skilgreiningu á gyðingahatri. Þar segir að það sé „gyðingahatur að gera gyðinga sameiginlega ábyrga fyrir gjörðum Ísraelsríkis.“ Þannig er það gyðingahatur skv. IHRA að segja það vera ofsóknir gegn gyðingum þegar menn bregðast við ofbeldi glæpalýðsins frá Ísrael. Francesca Albanese, sérlegur skýrslugjafi Sameinuðu þjóðanna um réttindi Palestínumanna, sakaði fjölmiðla vestanhafs um að dreifa röngum frásögnum sem hún sagði að hefðu gert lítið úr eða hundsað ögrun stuðningsmanna ísraelska knattspyrnuliðsins. Skýrar línur Línurnar verða æ skýrari. Stjórnvöld Bretlands, Bandaríkjanna, Þýskalands, Frakklands ofl. ríkja styðja þjóðarmorð og landþjófnað Ísraelsmanna. Þau styðja barnamorðin – og þegar almenningur í Evrópu snýst til varnar gegn ísraelskum glæpalýð, rasískum síonistum, sem vaða um vestræna borg með ofbeldi og skemmdarverkum hrópandi rasísk slagorð, þá kemur þessi viðbjóðslegi kór vestrænna stjórnmálamanna og ætlar að nota tækifærið til að herða enn atlögurnar að þeim sem styðja málstað Palestínumanna. Það er ekki bara ísraelski herinn sem nýtur friðhelgi við manndrápin, ísraelskur síonistaskríll sem ræðst inn í evrópska borg skal einnig njóta friðhelgi. Sínoniskir glæpamenn eru hin eilífu fórnarlömb. Blóðbaðið á Gaza og Vesturbakkanum, blóðbað er ekki mögulegt nema með stuðningi Macrons, Scholz, Stramers, Bidens ofl., sýnir okkur hvar þetta fólk stendur. Það styður fjöldamorð – með vopnum, fjármunum og pólitískum stuðningi. Höfundur er formaður Félagsins Ísland - Palestína og og höfundur bókarinnar Íslandsstræti í Jerúsalem. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjálmtýr Heiðdal Átök í Ísrael og Palestínu Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Sjá meira
Viðbrögð vestrænna leiðtoga og fjölmiðla í eigu milljarðamæringa vegna ofbeldis glæpalýðsins sem fylgdi ísraelska knattspyrnuliðinu Maccabi Tel Aviv til Amsterdam sýnir okkur stöðuna í hnotskurn. Ursula von der Leyen forseti framkvæmdastjórnar ESB, Dick Schoof forsætisráðherra Hollands, Olaf Scholz þýski forsætisráðherrann, Macron Frakklandsforseti og Biden forseti Bandaríkjanna - allir syngja nú einum rómi um „pogroms“, þ.e. gyðingaofsóknir, gyðingahatur sem „endurómuðu dökkar stundir í sögunni þegar gyðingar voru ofsóttir.“ En hvað gerðist í rauninni? Til Amsterdam komu um 2000 fylgjendur ísraelska knattspyrnuliðsins. Þessi stuðningshópur er þekktur fyrir kynþáttahatur og ofbeldi. Þeir hafa margsinnis átt í útistöðum við lögregluna í Ísrael vegna árása á araba og einnig andstæðinga Netanyahus forsætisráðherra Ísraels. Hópurinn samanstendur að mestu af hermönnum, bæði núverandi og fyrrverandi. Menn sem eru aldir upp í hatri á Palestínumönnum og þjálfaðir til að drepa. Hópurinn hóf dvöl sína í Amsterdam með því að rífa niður palestínska fána, eyðileggja leigubíla í eigu Palestínumanna og berja fólk með lurkum. Fjöldi myndbanda sýna þessar aðfarir skrílsins. Síðan gengu þeir um borgina öskrandi sín þekktu slagorð: „Drepum arabana!“, „Á Gaza eru engir skólar því við erum búnir að drepa öll börnin!“ ofl. í þessum dúr. Jazie Veldhuyzen, borgarfulltrúi í Amsterdam, staðfestir að „ísraelskir ofbeldisseggir áttu upptökin.“ Hann bætti við að „Þetta er þjálfað fólk og hugsanlegir stríðsglæpamenn. Munið að þeir réðust á almenna borgara í Aþenu í mars.“ Það eru viðbrögð Amsterdambúa gegn þessu ofbeldi sem eru sagðar vera gyðingaofsóknir byggðar á gyðingahatri í frásögn fjölmiðla og ýmissa stjórnvalda. Mönnum er svo brátt í brók að þeir misbeita sínum eigin skilgreiningum á gyðingahatri. Fjörtíu og þrjú ríki, þ.á.m. Þýskaland, Frakkland, Bretland, Holland og Bandaríkin, hafa tekið upp s.k. IHRA skilgreiningu á gyðingahatri. Þar segir að það sé „gyðingahatur að gera gyðinga sameiginlega ábyrga fyrir gjörðum Ísraelsríkis.“ Þannig er það gyðingahatur skv. IHRA að segja það vera ofsóknir gegn gyðingum þegar menn bregðast við ofbeldi glæpalýðsins frá Ísrael. Francesca Albanese, sérlegur skýrslugjafi Sameinuðu þjóðanna um réttindi Palestínumanna, sakaði fjölmiðla vestanhafs um að dreifa röngum frásögnum sem hún sagði að hefðu gert lítið úr eða hundsað ögrun stuðningsmanna ísraelska knattspyrnuliðsins. Skýrar línur Línurnar verða æ skýrari. Stjórnvöld Bretlands, Bandaríkjanna, Þýskalands, Frakklands ofl. ríkja styðja þjóðarmorð og landþjófnað Ísraelsmanna. Þau styðja barnamorðin – og þegar almenningur í Evrópu snýst til varnar gegn ísraelskum glæpalýð, rasískum síonistum, sem vaða um vestræna borg með ofbeldi og skemmdarverkum hrópandi rasísk slagorð, þá kemur þessi viðbjóðslegi kór vestrænna stjórnmálamanna og ætlar að nota tækifærið til að herða enn atlögurnar að þeim sem styðja málstað Palestínumanna. Það er ekki bara ísraelski herinn sem nýtur friðhelgi við manndrápin, ísraelskur síonistaskríll sem ræðst inn í evrópska borg skal einnig njóta friðhelgi. Sínoniskir glæpamenn eru hin eilífu fórnarlömb. Blóðbaðið á Gaza og Vesturbakkanum, blóðbað er ekki mögulegt nema með stuðningi Macrons, Scholz, Stramers, Bidens ofl., sýnir okkur hvar þetta fólk stendur. Það styður fjöldamorð – með vopnum, fjármunum og pólitískum stuðningi. Höfundur er formaður Félagsins Ísland - Palestína og og höfundur bókarinnar Íslandsstræti í Jerúsalem.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar