Á­hyggjur af vanda drengja í mennta­kerfinu ó­þarfar

Hávær umræða hefur verið lakari frammistöðu drengja í námi undanfarin ár og aukið brottfall þeirra úr námi. Mun lægra hlutfall karla en kvenna hefur lokið háskólaprófi undanfarin ár, og hátt hlutfall drengja mælist með lélega kunnáttu í lestri í PISA könnunum.

Vilhjálmur Egilsson birti pistil á Feisbúkk í gær þar sem hann benti á að þrátt fyrir þetta séu karlar enn tekjuhærri en konur í öllum aldurshópum, og velti því fyrir sér hvort þeir væru ekki bara að gera rétt í því að eltast ekki við skólagöngu. Sjá töflu um heildartekjur eftir aldri og kyni á vef Hagstofunnar.

Hugsun „framleiðslulínunnar“ ráðandi í uppbyggingu menntakerfisins

Hann segist hafa fengið aðra sýn á háskólana og menntakerfið við störf sín sem rektor Háskólans á Bifröst. „Fyrr var ég fastur í hugsun framleiðslulínunnar þar sem einstaklingarnir koma inn á línuna 6 ára og fara út af henni á þrítugsaldri menntaðir fyrir eitt ævistarf helst hjá sama vinnuveitanda,“ segir Vilhjálmur, og að hugsun framleiðslulínunnar hafi verið ráðandi í uppbyggingu menntakerfisins. 

Hann segir að fólk sem sótti í Háskólann á Bifröst hafi fyrst og fremst verið vinnandi fólk sem vildi auka við menntun sína, og að meðalaldur þeirra hafi verið um 38 ár. Tveir þriðju þeirra hafi verið í fullri vinnu með námi.

Hvert starf sífellt að breytast og sóun að fara í nám með hálfum huga

„Sífellt fleira fólk þarf að skipta um starf oftar en einu sinni og oftar en tvisvar eða þrisvar á starfsævinni og jafnvel að búa sér til sitt eigið starf. Sífellt þarf að uppfæra þekkinguna og hvert starf er sífellt að breytast. Eins þarf oft að skapa möguleika á að færa sig af einu sviði á annað,“ segir Vilhjálmur. Þess vegna leiti fólk í háskólana á öllum aldri, en svipaður fjöldi háskólanema sé á Íslandi 35 ára og eldri eins og 24 ára og yngri.

Það geti vel verið áleitin spurning fyrir ungan karlmann hvort það sé skynsamlegra að fara í skóla og læra eitthvað sem hann veit ekki hvort hann hefur endilega áhuga á, eða fara á vinnumarkaðinn og leggja sitt af mörkum til samfélagsins og fara svo í það nám sem hentar honum þegar það hentar honum.

„Ætli þetta komi nokkuð verr út fyrir samfélagið nema síður sé. Það er líka sóun að fara í nám með hálfum huga eða sem ekki er svo nýtt og það er engin tilviljun að margir taka sér frí frá námi í eitt ár eftir stúdentspróf,“ segir Vilhjálmur sem segist jafnframt hafa gert það sjálfur.

Hvað sem um þetta megi segja sé ljóst að á heildina litið sé vandræðagangur drengja í skólakerfinu ekki að koma niður á þeim tekjulega séð.

Nokkur umræða skapaðist einnig um hugleiðingar Vilhjálms á Feisbúkkhópnum Skólaþróunarspjallið.