Glímdi við réttfæðisáráttu sem geð­læknar hafa enn ekki viður­kennt

Þetta kemur fram í opinskáu viðtali við Aldísi í nýjasta tölublaði Vikunnar. Þar áréttar hún mikilvægi þess að opna umræðuna um veikindin. 

Aldís hefur gert það gott í leikaraheiminu síðastliðin ár og var meðal annars tilnefnd sem leikkona ársins í aðalhlutverki á Edduverðlaunununum 2023 fyrir hlutverk sitt í Spennuþáttaröðinni Svörtu sandar sem sýndir voru á Stöð 2.

„Ég varð veik, ekki sem táningur heldur fullorðin kona, og man hvað ég tók svakalega virkan þátt í megrunarmenningunni, hvað hún er inngróin í samfélaginu okkar. Ég gerði mér enga grein fyrir í hvað stefndi þegar ég fór á fyrsta „kúrinn” minn orðin 26 ára gömul,“ segir Aldís í Vikunni.

„Ég hugsaði aldrei út í allt ruglið sem ég var að segja við annað fólk; hvernig ég talaði um sjálfa mig fyrir framan annað fólk.“ 

Aldís var Fjallkonan árið 2019 og flutti ljóðið Landið flokkar ekki fólk eftir Bubba Morthens á Austurvelli.

Aldís rifjar upp utanlandsferð sem hún fór með vinkonum sínu, þá afar veik af sjúkdómnum sem litaði ferðina fyrir henni.

„Átröskunin hafði auðvitað mjög neikvæð áhrif á ferðina mína, því miður. Hún hefði getað verið svo miklu betri ef ég hefði ekki verið svona upptekin af því hvað ég borðaði og hvernig ég leit út.“

Í frétt Vikunnar segir að Orthorexia nervosa, eða réttfæðisárátta, hefur ekki enn verið viðurkenndur af alþjóðlegum samtökum geðlækna. Sjúkdómurinn birtist í þörfinni til að borða rétt, ef svo má að orði komast. Sá sem glímir við sjúkdóminn þurfi að borða náttúrlegan, hreinan og ómengaðan mat.

Aldís elskar að spila tölvuleiki eins og kom fram í þættinum Talað um tölvuleiki.

„Þannig að í byrjun var þetta ruglingslegt fyrir mér því ég var ekki að svelta mig fannst mér. Ég borðaði alveg en ég taldi hverja hitaeiningu á hverjum degi og gerði í mörg ár. Ef ég fór yfir það sem ég taldi „leyfilegt” þurfti ég að bæta upp fyrir það með hreyfingu eða með því að borða minna daginn eftir. Ég fór í ræktina stundum tvisvar á dag og tók næstum aldrei „hvíldardaga” nema ef ég var of veik eftir til dæmis átkast til að fara í ræktina. Þá lá ég bara í skömm og vanlíðan,“ segir Aldís við Vikuna.

Hún segist hafa náð töluverðum árangri í baráttu sinni við sjúkdóminn en baráttan haldi áfram.