„Það er ekki óskastaða neins að búa í tjaldi í Öskjuhlíðinni“

Öskjuhlíðin er eitthvert vinsælasta græna útivistarsvæði borgarinnar. Eins og Morgunblaðið greindi frá í vikunni virðist umhirða á svæðinu þó verulega ábótavant.

Í gær mátti þar finna, á stað skammt frá líkamsræktarstöð Mjölnis, yfirgefið tjald og alls kyns vistir eftir þann sem hafði búið í því. Þegar Fréttastofa mætti á svæðið hafði Reykjavíkurborg greinilega tekið sig til og var búin að fjarlægja mest allt ruslið. Þar voru þó greinilega leifar eftir tjald, eiturlyfjaspjöld, pokar og sprautunálar.

Það eru helst heimilislausir fíklar sem bregða á það ráð að verða sér úti um tjald og koma sér einhvers staðar fyrir. Hér að neðan má til dæmis sjá eitt þeirra skammt frá leikskólanum Öskju.

Skaðaminnkunarsamtökin Frú Ragnheiður sjá um að aðstoða þennan hóp.

„Það sem við sjáum alltaf á sumrin er að fólk sækir mun meira í það að fá tjöld og útilegubúnað hjá okkur. Og það er fyrst og fremst vegna þess að það er að leitast eftir því að fá að vera í friði. Þetta er aðallega fólk sem að gistir í neyðarskýlunum og í neyðarskýlunum eru náttúrulega margir í hverju herbergi, áreiti, erill og fólk hefur í rauninni bara ekkert næði,“ segir Kristín Davíðsdóttir, teymisstjóri skaðaminnkunar hjá Rauða krossinum.

Rekstraraðilar á svæðinu sem fréttastofa talaði við í dag höfðu margir áhyggjur af ástandinu og umgengni svæðisins þar sem mörg börn leika sér gjarnan.

Aukning í hópi fíkla sem eigi ekki í nein hús að venda

Aðspurð hvort hægt sé að leysa stöðuna með einhverjum hætti segir Kristín svo vera. 

„Já, ef fólk hefði húsnæði þá væri það náttúrulega ekki í þessari stöðu og þá þyrfti það ekki að vera að tjalda einhvers staðar úti því það segir sig alveg sjálft að það er ekki óskastaða neins að búa í tjaldi í Öskjuhlíðinni eða "búa" ef við getum sagt sem svo,“ segir Kristín.

Því kalla samtökin eftir því að sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu setji meiri áherslu á málaflokkinn og útvegi fíklum sem ekki eiga í nein hús að vernda húsnæði. Þau hafa fundið fyrir mikilli aukningu í þeim hópi á síðustu árum.

„Það vantar húsnæði. Neyðarskýli ætti alltaf að vera síðasta úrræði og það er náttúrulega bara neyðarskýli. En þetta sýnir hins vegar bara fram á hvað það er stór hluti einstaklinga sem er húsnæðislaus og vantar heimili. Og það er eitthvað sem vantar tilfinnanlega. Það er ekki bara hjá Reykjavíkurborg, það eru öll sveitarfélögin í kring,“ segir Kristín.

Fara yfir stefnumótun borgarinnar í málaflokknum

Sigþrúður Erla Arnadóttir, framkvæmdastjóri Vesturmiðstöðvar, segir vettvangs og ráðgjafateymi hafa farið á staðinn um leið og þau fréttu að fólk væri að halda til þar.

„Að sjálfsögðu höfum við áhyggjur af því að þarna eru tjöld og það er vetur fram undan. Við viljum vera viss um það að fólk viti af því að það eru neyðarskýli og það er hægt að leita annarra úrræða,“ segir hún.

Hvað húsnæðismálin varðar bendir Sigþrúður á að það sé húsnæðisvandi í borginni og víðar, sem bitni ekki síst á jaðarsettum hópum. Reynt sé eftir fremsta megni að aðstoða einstaklinga við að finna viðeigandi húsnæði.

„Til þess sjáum við að það þurfi ákveðin úrræði sem að sum hver eru til en gætu verið fleiri, við erum bara að meta stöðuna, og síðan að aðstoða fólk við að ná þessari færni, að geta haldið utan um sitt húsnæði sjálft, þegar það finnst,“ segir hún.

Sífellt sé verið að þróa verkferla með það að sjónarmiði að bæta stöðu viðkvæmasta hópsins.

„Við erum að fara yfir stefnumótun Reykjavíkurborgar, það er verið að fara og meta þau verkefni sem að hafa farið af stað, og verið að skoða hvar kreppir skóinn og hvernig við getum bætt þessa þjónustu sem við erum að veita inn í hópinn,“ segir Sigþrúður.