Gleðilegt sumar! Lögum það sem er bilað í borginni Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar 21. apríl 2022 09:00 Stefna sósíalista í borginni er sáraeinföld. Það er vegna þess að hún hefur ekkert að fela. Hún er hrein og bein og sönn. Sósíalismi er hugsjón sem byggir á skýrri réttlætiskennd um að allir séu jafnir. Að allir eigi að geta lifað góðu og innihaldsríku lífi. Sósíalistar skammast sín ekkert fyrir að dreyma um borg þar sem allir geti verið glaðir. Og góðir vinir. Hvernig látum við þann draum rætast? Bilað á að laga Þegar eitthvað er bilað þá finnum við hvað er að og lögum það. Í samfélaginu okkar finnum við það sem er bilað hjá því fólki sem er fátækt, kúgað og valdalítið. Þar er mesta sorgin og baslið, kvíðinn og depurðin. Það þarf að laga stöðu þessa fólks. Hún er meinsemd í samfélaginu. Þetta er forgangsverk sósíalista. Leiðin til að bæta borgina er að laga það sem er bilað. Byrjum þar. Hjá þeim sem búa við mesta óréttlætið. Ef við lögum ekki það sem er bilað verður borgin okkar aldrei góð. Við eigum ekki að fela eða reyna að þagga niður það sem er að, heldur ganga glöð til þess að laga meinsemdina. Þannig bætum við borgina. Með því að laga það sem er bilað. Fólkið á að ráða Fólk veit best hvað það vill bæta í eigin lífi. Þess vegna vilja sósíalistar að fólkið fái að ráða. Hver veit best hvernig á að bæta strætó? Það er fólkið sem ferðast með strætó og keyrir strætó. Hver veit best hvernig bæta á stöðu hinna fátæku og bjargarlausu? Það er fólkið sem er fátækt og bjargarlaust. Hver veit best hvað á að vera í matinn í skólanum? Jú, auðvitað börnin sem munu borða matinn. Sósíalistar trúa að allir séu jafnir. Líka þau sem búa við mestan ójöfnuð og engan rétt. Það er ekki hægt að laga ójöfnuðinn nema laga fyrst valdaleysið. Sósíalistar vita að leiðin að réttlátu samfélagi er að gefa hinum valdalausu vald, leyfa þeim að ráða sem mestu um eigið líf. Og það bætir ekki bara líf hinna fátæku og valdalausu, heldur bætir það allt samfélagið. Það skerðir líf okkar allra þegar stórum hópum fólks er haldið niðri. Lyftum þeim upp og þá mun líf okkar allra batna. Það verða fleiri sem hjálpast að við að gera borgina betri. Borgin á að byggja Það er húsnæðiskreppa í Reykjavík. Íbúðir eru allt of dýrar og húsaleiga allt of há. Fyrir margt fólk er húsnæðiskostnaður helsta ástæða þess að það á ekki fyrir nauðsynjum, neitar sér um læknishjálp og getur ekki veitt börnunum sínum það sem foreldrar vita að börnin eiga skilið. Húsnæðisvandinn er skuggi í lífi marga og hann er skömm borgarinnar. Sósíalistar vilja að borgin byggi sjálf íbúðir þar til húsnæðisvandinn er horfinn. Sósíalistar eru ekki vitlausir, þeir eru fyrir löngu búnir að fatta að hinn svokallaði markaður mun ekki leysa húsnæðisvandann. Húsaleigan rýkur bara upp og fasteignaverð hækkar. Braskarar og verktakar græða en húsnæðisvandi fólks lagast ekkert. Um allan heim og um langan aldur hafa sveitarfélög byggt húsnæði til að tryggja að húsnæðiskreppan nái ekki að eyðileggja borgirnar. Það á Reykjavík að gera. Auðvitað, við eigum að laga það sem er bilað. Ríkir eiga að borga Fyrir nokkrum árum var lögum breytt svo að fólk sem vinnur ekki heldur lifir af eignum sínum, lætur peningana vinna fyrir sig, þyrfti ekki að borga útsvar til sveitarfélaga. Þetta er ljótt. Auðvitað á ríkasta fólkið að borga útsvar til borgarinnar eins og allir aðrir. Þetta er bara eitt dæmi um hvað stjórnvöld hafa gert á síðustu áratugum til að flytja fé frá almenningi til hinna ríku. Það er búið að snúa samfélaginu á hvolf. Nú eru hin fátæku alltaf að hjálpa hinum ríku og styrkja þau. Og hin ríku að koma sér undan því að styðja hin fátæku, veiku og þjáðu. Ástæðan er að hin ríku ráða of miklu en hin fátækari of litlu. Svoleiðis þjóðfélag kallast auðræði, þar sem auðurinn ræður mestu. Sósíalistar vilja ekki slíkt samfélag heldur lýðræði. Í lýðræði ræður lýðurinn, almenningur, ég og þú, hvernig samfélagið verður. Sumarið mun koma Ójöfnuður veldur því að hin ríku geta ráðið miklu. Það býr til valdaójafnvægi. Sem aftur tryggir hinum ríku meiri auð og þá aftur meiri völd. Eina leiðin sem almenningur hefur til að berjast gegn þessu er samtakamáttur fjöldans. Það kennir sagan okkur. Í vor verður kosið til borgarstjórnar og þar getur þú kosið lista sósíalista. Kosið að það verði lagað sem er bilað. Kosið að fólk fái að ráða, að borgin muni byggja og að hin ríku þurfi að borga. Vonandi kjósa sem flestir sósíalista. Vonandi vorar vel í Reykjavík og á eftir fylgi langt og indælt sumar. Megir þú og þitt fólk eiga gleðilegt sumar. Höfundur er frambjóðandi Sósíalistaflokks Íslands í borgarstjórnarkosningum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sanna Magdalena Mörtudóttir Sósíalistaflokkurinn Sveitarstjórnarkosningar 2022 Reykjavík Skoðun: Kosningar 2022 Mest lesið Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mun ESB hjálpa við vegagerð á Íslandi? Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Við erum í partíinu en megum ekki velja lag Árni Páll Jónsson skrifar Skoðun Með öllum mjalla? Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Fyrsti steinninn úr múrnum – af hverju ég segi já Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Hræðsluáróður og staðreyndir um orkuauðlindir Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Til hvers var þá barist? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Skynsamleg röð hlutanna Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Græða fyrirtæki á verðbólgu? Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Sjá meira
Stefna sósíalista í borginni er sáraeinföld. Það er vegna þess að hún hefur ekkert að fela. Hún er hrein og bein og sönn. Sósíalismi er hugsjón sem byggir á skýrri réttlætiskennd um að allir séu jafnir. Að allir eigi að geta lifað góðu og innihaldsríku lífi. Sósíalistar skammast sín ekkert fyrir að dreyma um borg þar sem allir geti verið glaðir. Og góðir vinir. Hvernig látum við þann draum rætast? Bilað á að laga Þegar eitthvað er bilað þá finnum við hvað er að og lögum það. Í samfélaginu okkar finnum við það sem er bilað hjá því fólki sem er fátækt, kúgað og valdalítið. Þar er mesta sorgin og baslið, kvíðinn og depurðin. Það þarf að laga stöðu þessa fólks. Hún er meinsemd í samfélaginu. Þetta er forgangsverk sósíalista. Leiðin til að bæta borgina er að laga það sem er bilað. Byrjum þar. Hjá þeim sem búa við mesta óréttlætið. Ef við lögum ekki það sem er bilað verður borgin okkar aldrei góð. Við eigum ekki að fela eða reyna að þagga niður það sem er að, heldur ganga glöð til þess að laga meinsemdina. Þannig bætum við borgina. Með því að laga það sem er bilað. Fólkið á að ráða Fólk veit best hvað það vill bæta í eigin lífi. Þess vegna vilja sósíalistar að fólkið fái að ráða. Hver veit best hvernig á að bæta strætó? Það er fólkið sem ferðast með strætó og keyrir strætó. Hver veit best hvernig bæta á stöðu hinna fátæku og bjargarlausu? Það er fólkið sem er fátækt og bjargarlaust. Hver veit best hvað á að vera í matinn í skólanum? Jú, auðvitað börnin sem munu borða matinn. Sósíalistar trúa að allir séu jafnir. Líka þau sem búa við mestan ójöfnuð og engan rétt. Það er ekki hægt að laga ójöfnuðinn nema laga fyrst valdaleysið. Sósíalistar vita að leiðin að réttlátu samfélagi er að gefa hinum valdalausu vald, leyfa þeim að ráða sem mestu um eigið líf. Og það bætir ekki bara líf hinna fátæku og valdalausu, heldur bætir það allt samfélagið. Það skerðir líf okkar allra þegar stórum hópum fólks er haldið niðri. Lyftum þeim upp og þá mun líf okkar allra batna. Það verða fleiri sem hjálpast að við að gera borgina betri. Borgin á að byggja Það er húsnæðiskreppa í Reykjavík. Íbúðir eru allt of dýrar og húsaleiga allt of há. Fyrir margt fólk er húsnæðiskostnaður helsta ástæða þess að það á ekki fyrir nauðsynjum, neitar sér um læknishjálp og getur ekki veitt börnunum sínum það sem foreldrar vita að börnin eiga skilið. Húsnæðisvandinn er skuggi í lífi marga og hann er skömm borgarinnar. Sósíalistar vilja að borgin byggi sjálf íbúðir þar til húsnæðisvandinn er horfinn. Sósíalistar eru ekki vitlausir, þeir eru fyrir löngu búnir að fatta að hinn svokallaði markaður mun ekki leysa húsnæðisvandann. Húsaleigan rýkur bara upp og fasteignaverð hækkar. Braskarar og verktakar græða en húsnæðisvandi fólks lagast ekkert. Um allan heim og um langan aldur hafa sveitarfélög byggt húsnæði til að tryggja að húsnæðiskreppan nái ekki að eyðileggja borgirnar. Það á Reykjavík að gera. Auðvitað, við eigum að laga það sem er bilað. Ríkir eiga að borga Fyrir nokkrum árum var lögum breytt svo að fólk sem vinnur ekki heldur lifir af eignum sínum, lætur peningana vinna fyrir sig, þyrfti ekki að borga útsvar til sveitarfélaga. Þetta er ljótt. Auðvitað á ríkasta fólkið að borga útsvar til borgarinnar eins og allir aðrir. Þetta er bara eitt dæmi um hvað stjórnvöld hafa gert á síðustu áratugum til að flytja fé frá almenningi til hinna ríku. Það er búið að snúa samfélaginu á hvolf. Nú eru hin fátæku alltaf að hjálpa hinum ríku og styrkja þau. Og hin ríku að koma sér undan því að styðja hin fátæku, veiku og þjáðu. Ástæðan er að hin ríku ráða of miklu en hin fátækari of litlu. Svoleiðis þjóðfélag kallast auðræði, þar sem auðurinn ræður mestu. Sósíalistar vilja ekki slíkt samfélag heldur lýðræði. Í lýðræði ræður lýðurinn, almenningur, ég og þú, hvernig samfélagið verður. Sumarið mun koma Ójöfnuður veldur því að hin ríku geta ráðið miklu. Það býr til valdaójafnvægi. Sem aftur tryggir hinum ríku meiri auð og þá aftur meiri völd. Eina leiðin sem almenningur hefur til að berjast gegn þessu er samtakamáttur fjöldans. Það kennir sagan okkur. Í vor verður kosið til borgarstjórnar og þar getur þú kosið lista sósíalista. Kosið að það verði lagað sem er bilað. Kosið að fólk fái að ráða, að borgin muni byggja og að hin ríku þurfi að borga. Vonandi kjósa sem flestir sósíalista. Vonandi vorar vel í Reykjavík og á eftir fylgi langt og indælt sumar. Megir þú og þitt fólk eiga gleðilegt sumar. Höfundur er frambjóðandi Sósíalistaflokks Íslands í borgarstjórnarkosningum.
Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar