Ég krefst réttlætis fyrir alla í ríku landi! Elín Fanndal skrifar 13. september 2021 06:01 Ágæti kjósandi! Mig langar að upplýsa þig um af hverju ég ákvað að bjóða mig fram í þriðja sæti fyrir Flokk fólksins á Suðurlandi. Mögulegt er að þú eigir samleið með mér í komandi kosningum af svipuðum ástæðum. Ég hef lengi, og hugsanlega rétt eins og þú, vonað að samfélag okkar fari nú að taka öflugar á málum láglaunafólks, öryrkja, aldraðra og í raun bara allra þeirra sem eiga um sárt að binda í okkar annars velmegnandi þjóðfélagi. Sjálf er ég komin af efnalitlu fólki,orðin 58 ára og er fyrst núna að sjá launin endast út mánuðinn með smá afgangi. Þeim árangri hef ég náð með því að vinna hörðum höndum frá 12 ára aldri, gjarnan tvöfalda vinnu. Ekki var í boði fyrir mig að ganga menntaveginn er grunnskóla lauk vegna fjárskorts fjölskyldunnar en það þótti svo sem ekkert tiltökumál í þá daga. En ég er heppin, ég hef haldið góðri heilsu og því getað unnið. Aðrir eru ekki eins lánsamir. Við hjónin fórum illa út úr efnahagshruninu 2008, eins og svo margir aðrir. Þess vegna, þó ekki sé allt í járnum nú eins og þá, sjáum við fram á að öllu óbreyttu, að skulda enn töluvert þegar við byrjum að nýta okkur ellilífeyri. Við erum ein þeirra sem sitja i fjötrum uppgreiðslugjalds hjá Íbúðalánasjóði. Við eigum ekki möguleika á að skuldbreyta lánum vegna þess að við getum ekki og höfum ekki geð í okkur að borga 4 milljónir til að fá láninu aflétt. Ellilífeyrir er skammarlega lágur og ef við höldum heilsu og viljum vinna með honum, skerðist hann. Þannig að möguleikar okkar á að geta ferðast og notið efri ára minnka umtalsvert nema að breytingar verði að veruleika. Raunveruleg loforð eða innantóm Flokkur fólksins mun strax hækka frítekjumark lífeyrisþega úr 25.000 kr. í 100.000 kr. vegna lífeyristekna og fella niður skerðingu á ellilífeyri vegna atvinnutekna. Þessu mikilvæga máli hafa núverandi stjórnarflokkar sýnt fullkomið áhugaleysi. Við þekkjum það flest sem orðin erum eldri en tvævetur að þeir hópar sem helst þurfa á breytingum að halda, fá jafnan mesta plássið fyrir kosningar eða öllu heldur mestan loforðaflauminn. Kosningabaráttan ber jú jafnan hástemmdar yfirlýsingar um hversu vel á nú að gera við þá einstaklinga sem alltof lengi hafa beðið þolinmóðir. Eftir kjördag líður þó ekki á löngu þar til kröfur þessa þjóðfélagsþegna um bætt kjör verða enn á ný að stórkostlegu vandamáli og aftur hefjast hástemmdar yfirlýsingar. Og einmitt nú um að kerfið riði bókstaflega til falls þegar þegnar með útborguð laun, sem rétt slaga um 100.000 kr. fram yfir atvinnuleysisbætur, óska eftir því að loforð um bætt kjör verði efnd. Púkinn á bitanum tútnar áfram út af innantómum og óefndum loforðum. Eitt af slagorðum yfirstandandi kosningabaráttu segir að Ísland sé „land tækifæranna.“ Ég get tekið heilshugar undir setninguna sem slíka en fyrir mér er hún þó eins og hver annar gjallandi. Hvar liggja tækifærin fyrir láglaunafólk sem nær aldrei eða illa endum saman? Fólk sem sér ekki leiðina út úr öngstrætinu? Öryrkjar og eldri borgarar sem fá ekki að vinna nema örorkubætur þeirra og lífeyrir sé skertur. Eigum við áfram að hunsa þetta fólk og segja að þau sem eru málsvarar þeirra haldi á lofti barlómi og bölsýni? Eða eigum við að reyna af festu og elju að koma kjörum þessara hópa í betra horf? Flokkur fólksins er með skýra stefnu í þessum efnum. Við viljum til að mynda nýtt, almannatryggingakerfi sem tryggir lágmarks framfærslu upp á kr. 350.000 á mánuði, skatta og skerðingalaust. Öryrkjar fái að reyna fyrir sér á vinnumarkaði í allt að tvö ár, án skerðingar á bótum. Við munum afnema með öllu himinhá uppgreiðslugjöld á húsnæðislánum frá Íbúðarlánasjóði. Við viljum gera efri ár að gæða árum, ekki kvíðaefni. Árangur Flokks fólksins á Alþingi Flokkur fólksins hefur þegar náð að fá samþykkt þrjú mikilvæg mál. Nú eiga heldri borgarar sinn hagsmunafulltrúa sem þau geta leitað til. Hagsmunafulltrúa er ætlað að vekja athygli á réttinda- og hagsmunamálum aldraðra almennt, jafnt á opinberum vettvangi sem hjá einkaaðilum, leiðbeina öldruðum um réttindi sín og bregðast við, telji hann að brotið sé á þeim. Hagsmunafulltrúi sem hefur frumkvæði og eftirlit með persónulegum högum allra heldri borgara, sérstaklega með tilliti til þess að koma í veg fyrir félagslega einangrun, næringarskort og almennt bágan aðbúnað þeirra. Lögblindir fá nú styrk til að eignast leiðsöguhunda og afnumdar hafa verið skerðingar á lyfjakjaupum aldraða og styrkir veittir til kaupa á hjálpartækjum fyrir ellilífeyrisþega og öryrkja. Allt eru þetta mál sem hafa aukin lífsgæði í för með sér til handa þessum þjóðfélagshópum. Á Alþingi starfar nefnilega í umboði Flokks fólksins FÓLK sem hefur sýnt það og sannað að geta komið á umbótum; bjartsýni, þrautseigja og vilji er fyrir hendi til að knýja fram breytingar. Með þinni samstöðu og stuðningi getum við orðið fleiri þar sem munum halda áfram að berjast fyrir réttlátara þjóðfélagi fyrir alla með áherslu á þá sem minna mega sín. Við segjum fólkið fyrst svo allt hitt! Kær kveðja, Elín Fanndal, frambjóðandi í þriðja sæti fyrir Flokk fólksins á Suðurlandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Kosningar 2021 Flokkur fólksins Mest lesið Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir Skoðun Óuppfyllt loforð í húsnæðismálum í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk skrifar Skoðun Mannúðin sett í varðhald í brottfararbúðum Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Óuppfyllt loforð í húsnæðismálum í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg skrifar Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal skrifar Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Stöðugleiki eða sveigjanleiki Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit á heima í nærumhverfinu Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna styðja Íslendingar dánaraðstoð og hvað veldur andstöðu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ábyrgð í útlendingamálum – breytingar og árangur Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldisstofnanir ríkisins ráðast á Ljósmyndara Kristján Logason skrifar Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fulltrúar ESB á RÚV Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Ágæti kjósandi! Mig langar að upplýsa þig um af hverju ég ákvað að bjóða mig fram í þriðja sæti fyrir Flokk fólksins á Suðurlandi. Mögulegt er að þú eigir samleið með mér í komandi kosningum af svipuðum ástæðum. Ég hef lengi, og hugsanlega rétt eins og þú, vonað að samfélag okkar fari nú að taka öflugar á málum láglaunafólks, öryrkja, aldraðra og í raun bara allra þeirra sem eiga um sárt að binda í okkar annars velmegnandi þjóðfélagi. Sjálf er ég komin af efnalitlu fólki,orðin 58 ára og er fyrst núna að sjá launin endast út mánuðinn með smá afgangi. Þeim árangri hef ég náð með því að vinna hörðum höndum frá 12 ára aldri, gjarnan tvöfalda vinnu. Ekki var í boði fyrir mig að ganga menntaveginn er grunnskóla lauk vegna fjárskorts fjölskyldunnar en það þótti svo sem ekkert tiltökumál í þá daga. En ég er heppin, ég hef haldið góðri heilsu og því getað unnið. Aðrir eru ekki eins lánsamir. Við hjónin fórum illa út úr efnahagshruninu 2008, eins og svo margir aðrir. Þess vegna, þó ekki sé allt í járnum nú eins og þá, sjáum við fram á að öllu óbreyttu, að skulda enn töluvert þegar við byrjum að nýta okkur ellilífeyri. Við erum ein þeirra sem sitja i fjötrum uppgreiðslugjalds hjá Íbúðalánasjóði. Við eigum ekki möguleika á að skuldbreyta lánum vegna þess að við getum ekki og höfum ekki geð í okkur að borga 4 milljónir til að fá láninu aflétt. Ellilífeyrir er skammarlega lágur og ef við höldum heilsu og viljum vinna með honum, skerðist hann. Þannig að möguleikar okkar á að geta ferðast og notið efri ára minnka umtalsvert nema að breytingar verði að veruleika. Raunveruleg loforð eða innantóm Flokkur fólksins mun strax hækka frítekjumark lífeyrisþega úr 25.000 kr. í 100.000 kr. vegna lífeyristekna og fella niður skerðingu á ellilífeyri vegna atvinnutekna. Þessu mikilvæga máli hafa núverandi stjórnarflokkar sýnt fullkomið áhugaleysi. Við þekkjum það flest sem orðin erum eldri en tvævetur að þeir hópar sem helst þurfa á breytingum að halda, fá jafnan mesta plássið fyrir kosningar eða öllu heldur mestan loforðaflauminn. Kosningabaráttan ber jú jafnan hástemmdar yfirlýsingar um hversu vel á nú að gera við þá einstaklinga sem alltof lengi hafa beðið þolinmóðir. Eftir kjördag líður þó ekki á löngu þar til kröfur þessa þjóðfélagsþegna um bætt kjör verða enn á ný að stórkostlegu vandamáli og aftur hefjast hástemmdar yfirlýsingar. Og einmitt nú um að kerfið riði bókstaflega til falls þegar þegnar með útborguð laun, sem rétt slaga um 100.000 kr. fram yfir atvinnuleysisbætur, óska eftir því að loforð um bætt kjör verði efnd. Púkinn á bitanum tútnar áfram út af innantómum og óefndum loforðum. Eitt af slagorðum yfirstandandi kosningabaráttu segir að Ísland sé „land tækifæranna.“ Ég get tekið heilshugar undir setninguna sem slíka en fyrir mér er hún þó eins og hver annar gjallandi. Hvar liggja tækifærin fyrir láglaunafólk sem nær aldrei eða illa endum saman? Fólk sem sér ekki leiðina út úr öngstrætinu? Öryrkjar og eldri borgarar sem fá ekki að vinna nema örorkubætur þeirra og lífeyrir sé skertur. Eigum við áfram að hunsa þetta fólk og segja að þau sem eru málsvarar þeirra haldi á lofti barlómi og bölsýni? Eða eigum við að reyna af festu og elju að koma kjörum þessara hópa í betra horf? Flokkur fólksins er með skýra stefnu í þessum efnum. Við viljum til að mynda nýtt, almannatryggingakerfi sem tryggir lágmarks framfærslu upp á kr. 350.000 á mánuði, skatta og skerðingalaust. Öryrkjar fái að reyna fyrir sér á vinnumarkaði í allt að tvö ár, án skerðingar á bótum. Við munum afnema með öllu himinhá uppgreiðslugjöld á húsnæðislánum frá Íbúðarlánasjóði. Við viljum gera efri ár að gæða árum, ekki kvíðaefni. Árangur Flokks fólksins á Alþingi Flokkur fólksins hefur þegar náð að fá samþykkt þrjú mikilvæg mál. Nú eiga heldri borgarar sinn hagsmunafulltrúa sem þau geta leitað til. Hagsmunafulltrúa er ætlað að vekja athygli á réttinda- og hagsmunamálum aldraðra almennt, jafnt á opinberum vettvangi sem hjá einkaaðilum, leiðbeina öldruðum um réttindi sín og bregðast við, telji hann að brotið sé á þeim. Hagsmunafulltrúi sem hefur frumkvæði og eftirlit með persónulegum högum allra heldri borgara, sérstaklega með tilliti til þess að koma í veg fyrir félagslega einangrun, næringarskort og almennt bágan aðbúnað þeirra. Lögblindir fá nú styrk til að eignast leiðsöguhunda og afnumdar hafa verið skerðingar á lyfjakjaupum aldraða og styrkir veittir til kaupa á hjálpartækjum fyrir ellilífeyrisþega og öryrkja. Allt eru þetta mál sem hafa aukin lífsgæði í för með sér til handa þessum þjóðfélagshópum. Á Alþingi starfar nefnilega í umboði Flokks fólksins FÓLK sem hefur sýnt það og sannað að geta komið á umbótum; bjartsýni, þrautseigja og vilji er fyrir hendi til að knýja fram breytingar. Með þinni samstöðu og stuðningi getum við orðið fleiri þar sem munum halda áfram að berjast fyrir réttlátara þjóðfélagi fyrir alla með áherslu á þá sem minna mega sín. Við segjum fólkið fyrst svo allt hitt! Kær kveðja, Elín Fanndal, frambjóðandi í þriðja sæti fyrir Flokk fólksins á Suðurlandi.
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar
Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar
Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar
Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson skrifar