Ó­­sáttir ná­grannar leiddu til hóp­­upp­­­sagnar á hálfu starfsliði

Fyrir­tækið er nú starfs­leyfis­laust við Héðinsgötu og má ekki sinna sinni hefð­bundnu þjónustu þar, sem felst aðal­lega í að halda úti véla­verk­stæði og hjól­barða­verk­stæði. 

Starf­semi Vöku á svæðinu var ferns konar:

• Bílaparta­sala
• Bif­reiða- og véla­verk­stæði
• Hjól­barða­verk­stæði
• Úr­vinnsla vegna endur­vinnslu bíla

Um leið og starfs­leyfinu var kippt úr gildi, vegna síðast­nefnda at­riðisins, missti Vaka einnig leyfi sitt fyrir þeim tveimur sem fara á undan því að öll þjónusta Vöku í hús­næðinu stólar á sama starfs­leyfið sem er ekki lengur fyrir hendi.

Vaka má nú að­eins selja bílaparta út úr húsi en ekki taka við bílum inn á verk­stæði sitt. Sala bílaparta og viðgerðir á bílum haldast oft í hendur í þjónustu fyrirtækja eins og Vöku.

Fyrirtækið má einnig halda áfram að sinna dráttarþjónustu sinni enda er sú starfsemi ekki bundin við húsnæðið við Héðinsgötu 2. 

Harkalegt af nefndinni

Málið er um margt undar­legt og má ljóst vera af gögnum þess að Heil­brigðis­eftir­litið og bygginga­full­trúi og skipu­lags­full­trúi Reykja­víkur­borgar séu ó­sam­mála úr­skurðar­nefnd um­hverfis- og auð­linda­mála um túlkun ýmissa atriða.

Það voru ná­grannar fyrir­tækisins, í­búar á Klepps­vegi, sem kærðu starfs­leyfið til nefndarinnar. Þeir fóru upp­haf­lega að lýsa ó­á­nægju sinni með fyrir­tækið þegar bíl­hræ og gámar höfðu safnast upp fyrir utan hús­næði Vöku og í ein­hverjum til­fellum fyrir utan lóða­mörk fyrir­tækisins.

Sú tíð sóðaskapar er þó liðin að sögn Reynis Þórs Guð­munds­sonar, fram­kvæmda­stjóra Vöku. Nú sé allt á lóð fyrir­tækisins í á­gætu standi og lítil ­mengun sé þar á ferð.

Hann segir málið leiðin­legt: „Það er hrika­legt að þurfa að segja upp meira en helmingi starfs­fólksins. Þetta voru fjór­tán manns. Það er ekki auð­velt að vera at­vinnu­laus í dag.“

Honum þykir harka­legt af nefndinni að hafa sam­þykkt kröfuna um að fella leyfið niður; leyfið hafi verið tíma­bundið til ára­móta, því þá hafi Vaka ætlað að færa hluta starf­seminnar til Hafnar­fjarðar.

„Þetta er tíma­bundið starfs­leyfi til ára­móta. Það að fella það niður alveg fyrir­vara­laust er rosalega gróft, eða mjög í­þyngjandi eins og það væri kallað á stjórn­sýslu­máli,“ segir Reynir Þór í sam­tali við Vísi.

Léttur eða þungur iðnaður?

Sam­kvæmt aðal­skipu­lagi Reykja­víkur­borgar er svæðið, sem er kallað Köllunarklettur, skilgreint sem miðsvæði og er þar að­eins heimild fyrir svo­kölluðum „léttum iðnaði“. Svæðið sem um ræðir er rétt fyrir ofan Sundahöfn og í nágrenninu eru fleiri verkstæði og önnur sambærileg starfsemi.

Það virðist þó algerlega vanta almenna skil­greiningu á því hvað falli undir hugtakið „léttur iðnaður“ og þar stendur hnífurinn í kúnni.

Í um­sögn skipu­lags­full­trúa kemur fram að hug­takið sé ekki til í neinum reglu­gerðum sem heil­brigðis­eftir­litið vinnur eftir. Engin við­mið séu fyrir hendi sem horfa má til varðandi hug­takið eða við hvaða að­stæður starf­semi teljist vera léttur eða þungur iðnaður.

Skipu­lags­full­trúi segir að það sé Heil­brigðis­eftir­litsins að meta hvort starf­semi Vöku falli undir hug­takið og svo virðist sem Heil­brigðis­eftir­litið hafi talið svo vera þegar það veitti Vöku starfs­leyfi í byrjun þessa árs.

Í verklýsingu umhverfis- og skipulagssviðs borgarinnar vegna breytinga á aðalskipulaginu má þó finna neðanmálsgrein við lýsingu á miðsvæðum, líkt og svæðinu sem um ræðir hér:

„Á mörgum miðsvæðum verður þó léttur iðnaður og ýmis þjónustuiðnaður eins og verkstæði, áfram mögulegur,“ segir þar.

Sem dæmi um fleiri svæði þar sem að­eins er heimilaður léttur iðnaður má nefna Esjumela, Hálsa, Höfða og Norð­linga­holt.

Í úr­skurði úr­skurðar­nefndar um­hverfis- og auð­linda­mála virðist nefndin þó ákveða hvernig skilgreina eigi þennan létta iðnað, að minnsta kosti vill hún ekki fallast á að starfsemi Vöku falli undir hugtakið, því þar er tekið við bílhræjum:

„Er því ekki hægt að telja að hin umþrætta starfsemi geti talist vera léttur iðnaður í skilningi gildandi aðalskipulags, enda verður að skýra það hugtak í samræmi við þau ákvæði skipulagsreglugerðar sem áður eru rakin. Starfsemin hefur í för með sér mengunarhættu og er ekki hægt að fallast á að hún sé hreinleg. Getur hún því ekki fallið undir landnotkunarflokkinn miðsvæði, eins og hann er skilgreindur í skipulagsreglugerð,“ segir í niðurstöðu úrskurðarins.

Ósammála borginni um túlkun á deiliskipulagi

Með þessu segir nefndin að starfsemi Vöku á lóðinni samræmist ekki aðalskipulagi Reykjavíkurborgar, sem gerir ekki ráð fyrir meiru en „léttum iðnaði“.

Með þessu segir nefndin að starfsleyfið fari beinlínis gegn aðalskipulagi borgarinnar, þó Heilbrigðiseftirlitið vilji ekki meina að svo sé.

En það er fleira sem nefndin segir Heilbrigðiseftirlitið og byggingafulltrúi borgarinnar hafa túlkað rangt þegar starfsleyfið var veitt upphaflega. Það á einnig að fara á svig við deiliskipulag svæðisins.

Í rökum nágrannanna sem kæra leyfisveitinguna kemur fram að deiliskipulag fyrir húsnæðið, Héðinsgötu 2, sé „einungis heimil“ starfsemi umbúðaframleiðslu, vörugeymslu og þjónustu. Starfsemi Vöku falli ekki undir þetta.

Þetta virðist nefndin taka undir þrátt fyrir skýringar Heilbrigðiseftirlitsins:

„Í umræddu deiliskipulagi fyrir Héðinsgötu 2 komi fram að þar sé umbúðaframleiðsla, vörugeymslur og þjónusta. Hvergi komi fram að skylt sé að hafa eða að einungis sé heimilt að hafa umbúðaframleiðslu, vörugeymslu og þjónustu við Héðinsgötu 2, heldur sé í deiliskipulaginu verið að segja hvaða starfsemi hafi verið þar þegar umrætt deiliskipulag hafi verið samþykkt,“ segir í úrskurðinum þar sem málsrök Heilbrigðiseftirlitsins eru rakin.

Hvort Vaka geti aftur tekið til nokkuð eðlilegra starfa á næstunni verður að koma í ljós en Reynir Þór segir við Vísi að verið sé að leita leiða til að greiða úr málinu.