Martraðarnágrannar hafa valdið ónæði í mörg ár

Tveimur mánuðum fyrir kaupin hafði húsfélag hússins reynt að fá íbúa á miðhæðinni borna út vegna slæmrar hegðunar gagnvart öðrum íbúum. Seljandi sagði kaupanda bara að „konan á miðhæðinni væri skrýtin.“ Kaupandi taldi að um venjulegan nágrannaágreining væri að ræða.

Hæstiréttur sló því föstu að nágrannarnir væru galli á íbúðinni og að seljendurnir hafi leynt gallanum. Því þarf kaupandi ekki að greiða eftirstöðvar kaupverðs íbúðarinnar sem nemur einni milljón króna.

Flutti aldrei inn í íbúðina

Kaupandi íbúðarinnar hugðist ráðast í endurbætur á henni og flytja svo inn í hana. Nánast um leið og hún steig fæti inn í íbúðina vissi hún að ekki væri allt með felldu. Fljótlega fór að bera á undarlegri hegðun frá nágrönnunum fyrir ofan. Þeir skyldu meðal annars eftir matarafganga fyrir framan íbúðina og brutu glugga á henni.

Kaupandinn ákvað því að flytja ekki inn í íbúðina. Hún segist ekki heldur geta hugsað sér að leigja hana út og því hefur hún staðið tóm í tæp fjögur ár, með tilheyrandi tapi.

Kaupandinn segist ekki vera búin að ákveða hvernig hún ætli að leita réttar síns en ljóst er að tap hennar er miklum mun meira en þessi eina milljón króna sem hún þarf ekki að greiða. 

Ágreiningur um rafrænt eftirlit í húsinu

Nágrannarnir, sem Hæstiréttur taldi galla, kvörtuðu til Persónuverndar vegna rafræns eftirlits í fjölbýlishúsinu. Húsfélagið hafði sett upp eftirlitsmyndavélar í sameign innandyra og utandyra við húsið. Þá hafði kaupandi íbúðarinnar á jarðhæð sett upp eftirlitsmyndavél sem beint var út um glugga.

Húsfélagið bar fyrir sig að ákvörðun um uppsetningu eftirlitsmyndavéla hafi verið tekin á löglegum húsfundi. Kvartendur hafi sannanlega verið boðuð á húsfundinn með stefnuvotti en ekki mætt. Þá hafi kvartendur áður lýst yfir stuðningi við rafrænt eftirlit í húsinu. 

Húsfélagið segir vöktunina hafi komið til vegna árása kvartenda á fyrrverandi og núverandi íbúa hússins ásamt því að þau hafi þjófkennt aðra íbúa hússins og sakað þá um að fara í leyfisleysi í geymslu þeirra, en rafmagnstafla fyrir allt húsið sé í geymslunni. Þá er vísað til þess að annar kvartenda hafi hlotið dóm fyrir líkamsárás gegn fyrrverandi íbúa hússins.

Myndefni afhent lögreglu nokkrum sinnum

Kaupandi íbúðar á jarðhæð setti upp eftirlitsmyndavél í í þeim tilgangi að hindra skemmdarverk og innbrot en hún segist hafa orðið fyrir eignaspjöllum og gríðarlegu ónæði af hálfu kvartenda og hafi tilvikin verið tilkynnt til lögreglu. 

Myndefni úr vélinni hafi verið afhent lögreglu nokkrum sinnum, meðal annars þegar kvartendur hafi tekið myndir inn um eldhúsgluggann af gögnum sem lágu þar á borði. Handskrifaður miði hafi verið settur upp í eldhúsgluggann, þegar myndavélin hafi verið sett upp þar, sem á stóð „brostu þú ert í mynd.“

Kaupandi segir að frá því að hún hafi fengið íbúð sína afhenta árið 2018 hafi kvartendur stundað það að taka myndir inn um glugga íbúðar hennar ásamt því að setja miða inn um bréfalúguna.

Niðurstaða Persónuverndar var sú að bæði húsfélaginu og íbúanum á jarðhæð hafi verið heimilt að setja upp hinar umþrættu eftirlitsmyndavélar.

Húsfélagið hafði ákveðið að banna nágrönnunum búsetu í húsinu

Skömmu áður en íbúðin á jarðhæðinni var seld hafði húsfélagið ákveðið á fundi að skora á nágrannana að taka upp betri siði ellegar yrði þeim bönnuð búseta í húsinu. Slík áskorun er forsenda þess að húsfélag geti meinað íbúum búsetu í húsi.

Nágrannarnir kærðu ákvörðun húsfélagsins til kærunefndar húsamála. Mat nefndarinnar var að ekki hafi verið boðað rétt til húsfundar og væri áminningin því ógild.

Ákvörðunin var tekin í kjölfar líkamsárásar annars nágrannans gagnvart öðrum seljanda íbúðarinnar á jarðhæð. Nágranninn hlaut á sínum tíma dóm fyrir líkamsárásina og var gert að greiða fimmtíu þúsund króna sekt auk hundrað þúsund króna miskabóta.

Ekki nógu alvarleg brot fyrir útburð

Húsfélagið höfðaði dómsmál gegn íbúunum á miðhæðinni til að freysta þess að fá þá borna út. 

Samkvæmt dómi Héraðsdóms Reykjavíkur hafði annar íbúanna með háttsemi sinni valdið öðrum íbúum óróa og óþægindum. Sú háttsemi hafi valdið ótta hinna íbúanna í hans garð.

Að mati dómsins samrýmist háttsemi nágrannans ekki almennum skyldum eigenda í fjölbýlishúsi til að sýna hvert öðru tillitssemi og valda ekki óþarfa ama eða óþægindum.

Hins vegar voru nágrannarnir sýknaðir af öllum kröfum húsfélagsins þar sem dómurinn taldi þá ekki hafa brotið gegn öðrum eigendum hússins með þeim hætti að beita mætti íþyngjandi úrræðum á borð við útburð.