Hyggst ekki rjúfa trúnað við konurnar

„Strax í upphafi málsins var tekin sú ákvörðun að virða trúnað við þessa aðila sem leituðu til bæði trúnaðarmanna á vinnustaðnum og stjórnenda innan leikfélagsins og sú afstaða hefur ekki breyst.“

Þetta segir Sigurður Örn Hilmarsson, lögmaður Leikfélags Reykjavíkur þegar hann var spurður hvort stjórn leikfélagsins og Kristín Eysteinsdóttir, borgarleikhússtjóri, hygðust halda trúnaði við þær konur sem kvörtuðu yfir meintri kynferðislegri áreitni og ofbeldi Atla Rafns, þáverandi starfsmanns Borgarleikhússins, þegar málið verður tekið fyrir í Landsrétti.

Stjórn Leikfélags Reykjavíkur og Kristín Eysteinsdóttir, leikhússtjóri, voru í gær dæmd til að greiða Atla Rafni 5,5 milljónir króna í bætur vegna ólögmætrar uppsagnar og ærumeiðingar. Dómurinn snerist um ákvörðun Kristínar og stjórnar Leikfélagsins að segja Atla Rafni upp störfum í Borgarleikhúsinu í desember árið 2017. Það gerðist í kjölfar þess að Kristínu bárust nokkrar kvartanir undan meinti kynferðislegri áreitni og ofbeldi Atla Rafns.

„Í því sambandi er líka rétt að geta þess að Persónuvernd hefur nú þegar úrskurðað um það að starfsmaðurinn [Atli Rafn] í þessu tilfelli hefur nú þegar fengið allar þær upplýsingar um þessar kvartanir sem hann á rétt á samkvæmt persónuverndarlöggjöfinni,“ segir Sigurður sem bætir við að samningsbundinn réttur hans til launa á uppsagnarfresti hefði verið virtur að fullu.

Sigurður segir að umfjöllun um vinnuverndarlöggjöfina sem tryggja á öryggi og vellíðan starfsfólks hafi með öllu vantað í forsendur dóms Héraðsdóms Reykjavíkur sem úrskurðaði í máli Atla Rafns Sigurðssonar, leikara, gegn Leikfélagi Reykjavíkur og borgarleikhússtjóra.

„Það var ljóst strax í upphafi að málið væri viðkvæmt og vandmeðfarið og þess vegna var vandað til verka í allri ákvarðanatöku og á endanum var niðurstaðan sú að vinnuverndarlöggjöfin og reglugerð um aðgerðir gegn einelti væri ætlað að vernda einmitt hina meintu þolendur og tryggja vellíðan þeirra og öryggi á vinnustaðnum og það vantar þá umfjöllun í forsendum dómsins.“

Segir að eftir standi stórar spurningar og mikil óvissa

Sigurður segir að stjórn leikfélagsins hefði tekið ákvörðun um áfrýjun vegna þess að hún telur að dómurinn skapi óvissu um hvernig stjórnendum á almennum vinnumarkaði beri að rækja skyldur sínar um að tryggja vellíðan og öryggi starfsfólks.

„Hér er auðvitað um að ræða niðurstöðu Héraðsdóms og hún mun þá sæta endurskoðun Landsréttar en í forsendum dómsins er hvorki vikið að hagsmunum þeirra starfsmanna sem kvartað höfðu undan kynferðislegri áreitni né að eðlilegri kröfu þeirra um vellíðan og öryggi á vinnustaðnum sem að vinnuverndarlöggjöfinni gegn einelti er ætlað að vernda.“

Aðspurður hvort þau séu bjartsýn á að Landsréttur snúi niðurstöðu héraðsdóms við segir Sigurður.

„Við teljum að í forsendum Héraðsdóms sé ekki gætt að og tekið tillit til þessara skyldna atvinnurekenda til að gæta að hagsmunum annarra starfmanna; hinna meintu þolenda. Þar eru uppi stórar spurningar og að mati leikfélagsins skapar dómurinn óvissu um þessar skyldur; hvort þeim sé yfir höfuð heimilt að taka á móti kvörtunum um viðkvæm mál í trúnaði, hvort hinn meinti gerandi eigi rétt á því að trúnaði við þá sem kvartað hafa skuli brotinn og svo að lokum hvernig bregðast skuli við slíkum ásökunum,“ segir Sigurður.