Vinnur með forgengileikann Gunnþóra Gunnarsdóttir skrifar 29. ágúst 2019 08:30 „Þegar ég var að setja þetta verk upp þá reyndi ég að gera það án hugsunar en lenti í verulegum erfiðleikum,“ segir Margrét. Fréttablaðið/Anton Brink Það má segja að starf listamannsins sé eins og mantra því hann þarf alltaf að koma tilfinningum og skynjunum í eitthvert efni,“ segir Margrét þar sem hún er stödd í Grafíksalnum. Á sýningunni Forkostulegt og fagurt er hún með blöndu af nýjum og eldri verkum. „Ég byrjaði að vinna út frá frönsku veggfóðri í upphafi þessarar aldar þegar ég var á árs starfslaunum og dvaldi aðallega á vinnustofum Cité des Arts í París. Það þema fór að ásækja mig þegar mér var sagt frá formóður minni í hreinan kvenlegg og undirstrikar hvað DNA er sterkt í kvenleggnum þrátt fyrir marga ættliði. Svo var líka annað. Ég sá lítið af málverkum á þessum tíma en fannst hönnun og tækni orðin áberandi í listinni á kostnað frumaflsins. Listiðnaðarmaðurinn var alltaf að fá hugmyndir frá listamanninum svo ég ákvað að snúa því við og taka hugmyndir mínar frá listiðnaðinum.“ Margir kringlóttir fletir mynda eitt verkið á sýningunni í Grafíksalnum. Það er úr endurunnum pappír. „Tilveran virðist gerð í einhvers konar kerfi. Þegar ég var að setja þetta verk upp þá reyndi ég að gera það án hugsunar en var í verulegum erfiðleikum því það myndaðist alltaf munstur,“ lýsir Margrét. Hún kveðst farin að nota vatnsliti á pappír í meira mæli en áður. „Slík verk eru auðveldari viðfangs en olía á striga. Ég þarf ekki vinnustofu til að gera þau, heldur get ég verið með þau á borði eða gólfi og stundum á vegg.“ Það listaverk sem myndar þungamiðju sýningarinnar er frá árunum 2008 og 9, málað með eggtemperu sem Margrét bjó til. „Þá dvaldi ég í Kjarvalsstofu í París, ég var þar þegar hrunið varð, það var hræðilegur tími, krónan einskis metin og ekkert hægt að nota Visa eða millifæra,“ lýsir hún. Á öðrum vegg er mynd, unnin með sömu aðferð, að verða hrörnuninni að bráð, málningin er tekin að flagna og agnir að sáldrast niður á gólf. „Þetta á að hrynja,“ segir Margrét og útskýrir nánar. „Það er forgengileikinn sem ég vinn með. Við fæðumst og hverfum, allt fjarar út, eyðist og verður að engu, alveg eins og munstrið. En hver hlekkur er mikilvægur, líka saga og líf hvers einstaklings og slíkt á ekki að lítilsvirða í krafti valds og peninga.“ Forkostulegt og fagurt er önnur einkasýning Margrétar á þessu ári og hún stendur bara út þessa viku. Auk þess tekur hún þátt í hinni stóru samsýningu Umhverfing á Snæfellsnesi. Á fimmta tug einkasýninga á Margrét að baki, enda hefur hún starfað sem myndlistarmaður í tæp 50 ár og stundað kennslu í 27 ár, bæði við framhaldsskóla, grunnskóla og myndlistarskóla. Einnig unnið við grafíska hönnun, rekið auglýsingastofu og gallerí. Verk eftir hana eru í eigu helstu listasafna landsins. Birtist í Fréttablaðinu Menning Myndlist Mest lesið Hugmyndir að hámhorfi um páskana Bíó og sjónvarp Bubbi með opna hljómsveitaræfingu í Höllinni Lífið Páskabingó Blökastsins Lífið „Þá spurði ég hann hvort hann vildi gamla eða nýja ísinn“ Lífið Var sagt að þetta væri „hluti af því að vera kona“ Lífið Mótefni gegn afmennskun og kúgun Lífið KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Gagnrýni Settu tærnar upp í loft og fengu knús Menning Notaði allar líflínurnar í byrjun þáttarins Lífið „Dapur yfir því hvernig fór fyrir honum eftir að hann hætti í pólitíkinni“ Lífið Fleiri fréttir Settu tærnar upp í loft og fengu knús „Ekki viss hvort ég sé að skrifa minningargrein eða kveðjubréf“ Sjötugur Haukur Holm kveður fréttamennskuna Raðvændiskaupandi dæmir ekki á Íslandi eftir allt saman Pétur Marteinn Páll Urbancic er látinn Edda tryllti gesti óvænt með Ladda Framtíð Mengis óráðin þó eignin sé til sölu Hjálmar H. Ragnarsson er látinn Fá rödd Guðna lánaða Hundrað þúsund bóka múrnum rústað á Bókamarkaðnum Fræjum framtíðar sáð í gamlar bókasafnsbækur Gjöfull trekantur Þessi hljóta tilnefningu til Myndlistarverðlauna Ástin blómstraði á sýningu Tolla Sjá meira
Það má segja að starf listamannsins sé eins og mantra því hann þarf alltaf að koma tilfinningum og skynjunum í eitthvert efni,“ segir Margrét þar sem hún er stödd í Grafíksalnum. Á sýningunni Forkostulegt og fagurt er hún með blöndu af nýjum og eldri verkum. „Ég byrjaði að vinna út frá frönsku veggfóðri í upphafi þessarar aldar þegar ég var á árs starfslaunum og dvaldi aðallega á vinnustofum Cité des Arts í París. Það þema fór að ásækja mig þegar mér var sagt frá formóður minni í hreinan kvenlegg og undirstrikar hvað DNA er sterkt í kvenleggnum þrátt fyrir marga ættliði. Svo var líka annað. Ég sá lítið af málverkum á þessum tíma en fannst hönnun og tækni orðin áberandi í listinni á kostnað frumaflsins. Listiðnaðarmaðurinn var alltaf að fá hugmyndir frá listamanninum svo ég ákvað að snúa því við og taka hugmyndir mínar frá listiðnaðinum.“ Margir kringlóttir fletir mynda eitt verkið á sýningunni í Grafíksalnum. Það er úr endurunnum pappír. „Tilveran virðist gerð í einhvers konar kerfi. Þegar ég var að setja þetta verk upp þá reyndi ég að gera það án hugsunar en var í verulegum erfiðleikum því það myndaðist alltaf munstur,“ lýsir Margrét. Hún kveðst farin að nota vatnsliti á pappír í meira mæli en áður. „Slík verk eru auðveldari viðfangs en olía á striga. Ég þarf ekki vinnustofu til að gera þau, heldur get ég verið með þau á borði eða gólfi og stundum á vegg.“ Það listaverk sem myndar þungamiðju sýningarinnar er frá árunum 2008 og 9, málað með eggtemperu sem Margrét bjó til. „Þá dvaldi ég í Kjarvalsstofu í París, ég var þar þegar hrunið varð, það var hræðilegur tími, krónan einskis metin og ekkert hægt að nota Visa eða millifæra,“ lýsir hún. Á öðrum vegg er mynd, unnin með sömu aðferð, að verða hrörnuninni að bráð, málningin er tekin að flagna og agnir að sáldrast niður á gólf. „Þetta á að hrynja,“ segir Margrét og útskýrir nánar. „Það er forgengileikinn sem ég vinn með. Við fæðumst og hverfum, allt fjarar út, eyðist og verður að engu, alveg eins og munstrið. En hver hlekkur er mikilvægur, líka saga og líf hvers einstaklings og slíkt á ekki að lítilsvirða í krafti valds og peninga.“ Forkostulegt og fagurt er önnur einkasýning Margrétar á þessu ári og hún stendur bara út þessa viku. Auk þess tekur hún þátt í hinni stóru samsýningu Umhverfing á Snæfellsnesi. Á fimmta tug einkasýninga á Margrét að baki, enda hefur hún starfað sem myndlistarmaður í tæp 50 ár og stundað kennslu í 27 ár, bæði við framhaldsskóla, grunnskóla og myndlistarskóla. Einnig unnið við grafíska hönnun, rekið auglýsingastofu og gallerí. Verk eftir hana eru í eigu helstu listasafna landsins.
Birtist í Fréttablaðinu Menning Myndlist Mest lesið Hugmyndir að hámhorfi um páskana Bíó og sjónvarp Bubbi með opna hljómsveitaræfingu í Höllinni Lífið Páskabingó Blökastsins Lífið „Þá spurði ég hann hvort hann vildi gamla eða nýja ísinn“ Lífið Var sagt að þetta væri „hluti af því að vera kona“ Lífið Mótefni gegn afmennskun og kúgun Lífið KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Gagnrýni Settu tærnar upp í loft og fengu knús Menning Notaði allar líflínurnar í byrjun þáttarins Lífið „Dapur yfir því hvernig fór fyrir honum eftir að hann hætti í pólitíkinni“ Lífið Fleiri fréttir Settu tærnar upp í loft og fengu knús „Ekki viss hvort ég sé að skrifa minningargrein eða kveðjubréf“ Sjötugur Haukur Holm kveður fréttamennskuna Raðvændiskaupandi dæmir ekki á Íslandi eftir allt saman Pétur Marteinn Páll Urbancic er látinn Edda tryllti gesti óvænt með Ladda Framtíð Mengis óráðin þó eignin sé til sölu Hjálmar H. Ragnarsson er látinn Fá rödd Guðna lánaða Hundrað þúsund bóka múrnum rústað á Bókamarkaðnum Fræjum framtíðar sáð í gamlar bókasafnsbækur Gjöfull trekantur Þessi hljóta tilnefningu til Myndlistarverðlauna Ástin blómstraði á sýningu Tolla Sjá meira