Flokkshollir engjast vegna skrifa Davíðs

„Þegar Halldór Blöndal setur ofaní við Davíð Oddsson er orðið nokkuð ljóst að Davíð er ekki sá sem hann var,“ segir Orri Björnsson, gegnheill Sjálfstæðismaður úr Hafnarfirði.

Ljóst er að Davíð Oddsson, ritstjóri og helsti foringi flokksins frá upphafi; formaður Sjálfstæðisflokksins, borgarstjóri, forsætisráðherra og Seðlabankastjóri, er að gera flokksholla gráðhærða með skrifum sínum í málgagnið.

Halldór Blöndal, fyrrverandi ráðherra og einn helsti stuðningsmaður Davíðs í gegnum tíðina, ritar grein sem birtist í Mogganum í morgun. Þar er líkt og hann sé að reyna að tala um fyrir hinum úfna og reiða fyrrverandi foringja með því að lofa hann og prísa og setja ofaní við hann á víxl. Halldór skrifar undir grein sína, merkingarþrungið: „Höf­und­ur var ráðherra í rík­is­stjórn Davíðs Odds­son­ar“.

Benedikt Jóhannesson, fyrrum Sjálfstæðismaður og einn stofnenda Viðreisnar, birtir grein Halldórs í heild sinni á Facebookvegg með þeim orðum að greinina þurfi allir að lesa. En, Halldór er formaður Félags eldri Sjálfstæðismanna og á sem slíkur sæti í miðstjórn flokksins.

Í athugasemdum leggja ýmsir orð í belg, þeirra á meðal Júlíus Hafstein, sem Davíð skipaði í sendiherrastöðu þá er hann var um hríð í utanríkisráðuneytinu. Júlíus segir að ýmislegt megi skrifa um Halldór Blöndal. „Náin frænda BB.“ Júlíus er þá spurður hvort hann sé að gefa í skyn að Halldór riti þetta af frændsemi við Bjarna Benediktsson, sem svarar: „Málefnin eiga að ráða. Margt og mikið að hjá forustu XD.“ Orð Júlíusar sýna að Sjálfstæðismenn skiptast í tvö horn. Meðan Júlíus stendur þétt að baki Davíð segir Helgi Gunnlaugsson afbrotafræðingur að Davíð sé „nátttröll sem dagsbirtan hefur fangað.“

Vísir birti á dögunum fréttaskýringu um þessa sérkennilegu stöðu sem stærsti stjórnmálaflokkur landsins stendur frammi fyrir. Óhætt er að segja að það hrikti í stoðum Valhallar. Áhrifamaður innan flokksins sagði í eyru blaðamanns Vísis að það væri líkt og eitthvað hafi komið fyrir Davíð.



Áhugamenn um stjórnmál og stjórnmálasöguna rýna nú í skrif Halldórs sem segir að bréfaskriftir, og af framhaldinu má ráða að hann er að vísa til bréfaskrifa Davíðs í Morgunblaði, geti reynst hættulegar því þær komi upp um sálarástand þess sem ritar þá stundina. Hollt sé að senda aldrei slíkt frá sér fyrr en eftir að mönnum er runnin reiðin.

Meðan allt leikur í lyndi er Davíð reiður

„Áður en lengra er haldið rifja ég upp, að af­mæl­is­hátíð Sjálf­stæðis­flokks­ins að Val­höll var mjög vel heppnuð. Þar var fjöldi fólks og renn­ing­ur, þannig að stöðugt bætt­ust gaml­ir vin­ir og kunn­ingj­ar í hóp­inn. Marg­ir söknuðu þess þó, að sjá ekki sína gömlu for­menn, þig og Þor­stein Páls­son. Hvor­ug­ur ykk­ar sýndi sig en hefði þó farið vel á því að þið hefðuð komið sam­an, - jafn­aldr­ar og slituð barns­skón­um á Sel­fossi og bjugguð meira að segja um hríð við sömu göt­una hvor á móti öðrum.“

Af þessu má ljóst vera að Halldór telur stöðuna, þá að Davíð sé kominn í stríð við forystu flokksins, óbærilega. Og hann skilur ekki hvernig á því stendur.

„Ég hef fundið það glöggt, að meðal sjálf­stæðismanna er mik­il ánægja yfir stöðu þjóðmála og for­ystu flokks­ins. Þrátt fyr­ir gjaldþrot Wow-air og hrun loðnu­stofns­ins er svig­rúm til að bæta lífs­kjör og lækka skatta. Menn taka eft­ir því að það er traust milli formanna stjórn­ar­flokk­anna, sér­stak­lega Katrín­ar Jak­obs­dótt­ur og Bjarna Bene­dikts­son­ar, og skilja af reynsl­unni að það er for­send­an fyr­ir því, að áfram megi vel tak­ast um stjórn þjóðmála. Sam­an fer sterk staða þjóðarbús­ins, meiri kaup­mátt­ur og jafn­vægi í efn­hags­mál­um.“

Einn þeirra varst þú, Davíð Oddsson

Halldór víkur þá að Reykjavíkurbréfi þar sem Davíð gerir orð Jóns Hjaltasonar að sínum. Það hefði hann betur látið ógert því þar séu rangfærslur á hverju strái.

„Jón skrif­ar til for­ystu Sjálf­stæðis­flokks­ins: Þið réðuð Má Guðmunds­son sem seðlabanka­stjóra ekki einu sinni held­ur tvisvar. Hið rétta er, að Már var ráðinn í júlí 2009 en þá var vinstri stjórn í land­inu. Már var síðan end­ur­ráðinn eft­ir aug­lýs­ingu 2014 og skipaði Bjarni Bene­dikts­son fjár­málaráðherra í stöðuna.“

Halldór bendir á að Sig­mund­ur Davíð Gunn­laugs­son hafi þá verið for­sæt­is­ráðherra og haft sitt um það að segja, en ýmsir hafa orðið til að benda á að Davíð sé meira í dúr og moll við Miðflokkinn en sinn gamla flokk.

„Rétt er að rifja upp, að hann var formaður Fram­sókn­ar­flokks­ins í byrj­un árs 2009 þegar all­ur þing­flokk­ur þess flokks greiddi at­kvæði með því að breyta lög­um um Seðlabank­ann til þess að losna við þá seðlabanka­stjóra sem þá voru. Einn þeirra varst þú, Davíð Odds­son.“

Davíð, þjóðin á þér svo mikið að þakka

Og Halldór heldur áfram og segir að margt falli honum illa í skrifum sem birtist í Reykjavíkurbréfum Davíðs.

„En verst þó, að þú skul­ir halda því fram að í þriðja orkupakk­an­um fel­ist framsal á yf­ir­ráðum yfir ís­lensk­um orku­markaði til stofn­ana Evr­ópu­sam­bands­ins.

Það er ekki fót­ur fyr­ir þess­ari full­yrðingu. Og það er raun­ar at­hygl­is­vert, að þú skul­ir setja hana fram.

Þjóðin á það þér að þakka, að samn­ing­ar tók­ust um hið Evr­ópska efna­hags­svæði og þú sann­færðir mig og aðra um, að sá samn­ing­ur rúmaðist inn­an ákvæða stjórn­ar­skrár­inn­ar.

Sömu­leiðis fyrsti og ann­ar orkupakk­inn. Þar vannstu gott verk og þarft.“

Halldór vísar þar með óbeinum hætti til þess að ekki sé háttur Sjálfstæðismanna að skipta um skoðun eða játa mistök, eins og greinilega kom á daginn á Landsfundi 2009 þegar Davíð sló skýrslu End­ur­reisn­ar­nefnd­ar Sjálf­stæðis­flokks­ins út af borðinu. Eftirminnilega.

Halldór Blöndal boðar frekari skrif en honum er augljóslega mjög í mun að bera klæði á vopnin. Þorsteinn Pálsson áðurnefndur skrifaði pistil á dögunum þar sem hann taldi einu leiðina til að lægja öldur vera þá að „frjálslyndari armur“ flokksins rifaði seglin gagnvart Davíð. Þorsteinn virðist meta það svo að fyrr frjósi í helvíti en Davíð lúffi.