Landsréttarhneykslið gerði Jóhannes afhuga stöðu dómara

Dómsmálaráðuneytið auglýsti laust til umsóknar embætti dómara við Landsrétt í byrjun mánaðarins. Þegar listi yfir umsækjendur var birtur vakti það athygli að Jóhannes Rúnar Jóhannsson, hæstaréttarlögmaður, er ekki á lista yfir umsækjendur en hann er sá eini í hópi hinna fjögurra umsækjenda sem gengið var fram hjá við skipun dómara við hið nýja dómsstig sem sækir ekki um starfið.

Mannréttindadómstóll Evrópu, eins og frægt er orðið, komst að þeirri niðurstöðu að dómaraskipun Sigríðar Á. Andersen, fyrrverandi dómsmálaráðherra, hefði brotið gegn 6. grein mannréttindasáttmálans sem fjallar um rétt einstaklinga til réttlátrar málsmeðferðar fyrir dómi.

Vilhjálmur H. Vilhjálmsson ákvað á dögunum að segja starfi sínu lausu og setjast í helgan stein og því losnaði staða dómara við Landsrétt.

Jóhannes segir í samtali við fréttastofu þær aðstæður sem sköpuðust vegna embættisfærslu Sigríðar hafi orðið til þess að hann hafi ekki lengur áhuga á stöðu dómara við réttinn.

„Ég hef ekki mikinn áhuga á henni. Mér fannst áhugavert að leitast eftir þessu embætti í upphafi þar sem um var að ræða nýjan spennandi dómstól en af því varð ekki eins og frægt er orðið og það augnablik er einfaldlega liðið.“

Flutti til Bretlands og skráði sig í nám

Ekki nóg með að Jóhannes hafi ekki sótt um starfið heldur hefur hann flust búferlum til Bretlands. Það gerði hann strax og honum varð ljóst að hann væri ekki á lista dómsmálaráðherra. Jóhannes segist ekki vera á heimleið í bráð.

„Ég ákvað að skrá mig í nám í Cambridge korteri eftir að ég fékk þau tíðindi að ég væri ekki á lista ráðherrans, komst þar inn og var að ljúka námi í síðustu viku.“  Hann segist staðráðinn í því að vera áfram í Bretlandi allavega í eitt ár í viðbót.

Stjórnvöld ekkert aðhafst eftir dóm MDE

Jóhannes er gagnrýninn á aðgerðaleysið í skugga dóms MDE.

„Það er auðvitað ljóst að það hefur akkúrat ekkert verið gert til þess að leysa þennan hnút. Það er auðvitað engin lausn í sjálfu sér að leita eftir endurupptöku á þessum dómi Mannréttindadómstólsins. Það leysir auðvitað ekki vanda Landsréttar, það hugsanlega frestar því að þurfa að taka á málinu.“

Aðspurður hvort það sé ekki alvarlegt í sjálfu sér að hæft fólk sé orðið afhuga því að bjóða fram krafta sína vegna málsins segir Jóhannes svo vera.

„Það er auðvitað ekki skemmtilegt en þetta er auðvitað bara farsi frá upphafi og afleiðingarnar eru náttúrulega að koma fram núna. Það er ekkert hægt að lýsa þessu öðruvísi.“

Finnur til með þeim sem voru skipaðir

Jóhannes segir að málið sé í heild afar sorglegt.

„Þetta er náttúrulega bara afskaplega sorgleg staða. Ég finn til með öllu þessu góða fólki og ekki síst með þeim sem fjórum sem voru skipaðir. Mér finnst þau hafa verið sett í ömurlega stöðu. Eins og margoft hefur komið fram að þá er þetta allt gott og hæft fólk sem á allt það besta skilið. Ég finn bæði til með þeim sem var gengið framhjá en líka þeim sem voru skipaðir.“

Þá sé þetta líka ömurleg staða fyrir dómsstigið sjálft og fólkið sem þurfi að leita þangað með mál sín.

Hæstiréttur dæmdi íslenska ríkið til að greiða Jóhannesi Rúnari og Ástráði Haraldssyni 700 þúsund krónur í bætur vegna ólögmætrar málsmeðferðar sem þeir urðu fyrir við skipun dómara í Landsrétt.

Íslenska ríkið var hins vegar sýknað af kröfu um viðurkenningu á skaðabótaskyldu þar sem Jóhannes og Ástráður lögðu hvorugur fram gögn til staðfestingar á að þeir hefðu orðið fyrir tekjutapi með því að fá ekki skipun dómara.