Verjandi Hreiðars Más: „Rosalegt ef það getur hreinlega gerst að ákæruvaldið sitji á gögnum“

Hörður Felix Harðarson, verjandi Hreiðars Más Sigurðssonar, fyrrverandi forstjóra Kaupþings, segir sýknudóm Héraðsdóms Reykjavíkur í CLN-málinu ekki koma á óvart.

Hreiðar var ákærður fyrir umboðssvik ásamt þeim Sigurði Einarssyni, fyrrverandi stjórnarformanni bankans, og Magnúsi Guðmundssyni, fyrrverandi forstjóra Kaupþings í Lúxemborg, en málið snerist um 510 milljóna evra lánveitingar til fjögurra eignarhaldsfélaga vegna skuldabréfakaupa skömmu fyrir hrun.

Að mati Harðar er það athyglisvert hversu þýðingarmikið það var fyrir úrlausn málsins að ákærðu skyldu fá aðgang að tölvupósthólfi Halldórs Bjarkars Lúðvígssonar, þáverandi viðskiptastjóra hjá Kaupþingi, sem og tölvupósthólfi annars viðskiptastjóra, en ákæruvaldið hafði hafnað því að þeir fengu aðgang að pósthólfunum. Verjendur fóru því fram á það fyrir dómi að fá aðgang að gögnunum og var fallist á það.

Gögnin sýni að lánin voru ekki veitt án trygginga

„Þótt að við höfum aðeins fengið aðgang að brotabroti að þessum gögnum þá verður þetta til þess að okkur tekst á örfáum klukkustundum að finna gögn sem sýndu það, að mínu mati þannig að ekki verður um villst, að skuldabréfin sem um var deilt í þessu máli voru veðsett í bak og fyrir, það er tryggilega varðveitt á veðsettum reikningi hjá Kaupþingi í Lúxemborg,“ segir Hörður í samtali við Vísi.

Hann segir þetta merkilegt í því ljósi að ákært hafi verið fyrir að lána án nokkurra trygginga.

„Kannski finnst mönnum þetta ekki merkilegt eða alvarlegt en þarna skila sér ekki inn í málið gögn sem skipta grundvallaratriði varðandi niðurstöðu dómsins.“

Öryggisatriði að fá aðgang að gögnum

CLN-málið er ekki fyrsta Kaupþingsmálið þar sem sakborningar fara fram á að fá aðgang að gögnum sem ákæruvaldið hefur ekki sett inn í málið. Þetta var þó í fyrsta skipti sem dómari féllst á að veita gagnaaðgang og veltir Hörður því fyrir sér, í ljósi þess hvaða afleiðingar það hafði í málinu, hvað kynni að hafa orðið ef það sama hefði verið upp á teningnum í öðrum málum.

„Þetta er náttúrulega rosalegt ef það getur hreinlega gerst að ákæruvaldið sitji á gögnum. Ég er ekki að segja að það sé viljandi, en það er svo mikið öryggisatriði að verjendur fái þennan aðgang einmitt til þess að reyna að ganga úr skugga um það að það sé ekkert þarna sem að hafi ekki skilað sér inn í málið en skipti máli fyrir þeirra skjólstæðinga.“

„Óhugsandi annað en að ákæruvaldið hafi vitað að svona hafi verið í pottinn búið“

Undir þetta taka bæði Kristín Edwald, verjandi Magnúsar, og Gestur Jónsson, verjandi Sigurðar. Kristín segir dóminn ekki koma á óvart enda sé hann í samræmi við það sem Magnús hafi sagt frá upphafi. Þá segir Kristín jafnframt ánægjulegt að sjá hversu skýr og afdráttarlaus rökstuðningur dómsins sé fyrir sýknu Magnúsar.

„Auk þess sýnir dómurinn hversu mikilvægt það er að þau mannréttindi sakaðra manna að hafa aðgang að gögnum máls séu virt þannig að ákæruvaldið hafi ekki sjálfdæmi um hvaða rannsóknargögn liggi fyrir dómi og hver ekki,“ segir Kristín.

Gestur segist mjög ánægður með niðurstöðu dómsins. Hann segir það greinilega hafa haft mikil áhrif á niðurstöðuna að ákærðu fengu aðgang að tölvupósthólfunum tveimur, en í þeim komi skýrt fram að skuldabréfin frá Deutsche Bank hafi verið veðsett, þvert á það sem haldið er fram í ákæru.

„Áhyggjuefnið er auðvitað það að það er eiginlega óhugsandi annað en að ákæruvaldið hafi vitað að svona hafi verið í pottinn búið án þess að það komi fram í ákæru,“ segir Gestur. Aðspurður segist hann þó ekki geta sagt til um það hvort gögnunum hafi verið haldið vísvitandi frá. Það eina sem liggi ljóst fyrir sé að ákæruvaldið hafi haft aðgang að umræddum gögnum sem sýni að lánin voru ekki veitt án trygginga.

Dóm Héraðsdóms Reykjavíkur má sjá í heild sinni hér.