Afsakiði meðan ég æli Sigurður G. Guðjónsson skrifar 2. janúar 2012 10:46 Þegar Jón Ásgeir Jóhannesson var sakfelldur fyrir örlítið brot af sakargiftum í margfrægu Baugsmáli á sínum tíma var mikið gert úr því í Morgunblaðinu – og víðar – að 3 mánaða skilorðsbundin refsing væri stórkostlegt áfall og að afbrotamaðurinn mætti ekki sitja í stjórn eða vera framkvæmdastjóri hlutafélags næstu þrjú árin. Hinn 10. júní sl. var annar maður, Ingvi Hrafn Jónsson, eigandi sjónvarpsstöðvarinnar ÍNN, sakfelldur fyrir alvarleg skattalaga- og hegningarlagabrot og dæmdur í 3 mánaða fangelsi skilorðsbundið og að auki til að greiða 8 milljónir króna í sekt til ríkissjóðs og skyldi 4 mánaða fangelsi koma í stað sektarinnar yrði hún ekki greidd. Þeim dómi var ekki áfrýjað. Þrátt fyrir þennan dóm yfir eiganda sjónvarpsstöðvarinnar er vandlætingarmeistarinn Björn Bjarnason, fyrrverandi dómsmálaráðherra til margra ára, fastur þáttastjórnandi á þessari gagnmerku sjónvarpsstöð. Nýjasti viðmælandi hans í stúdíói stöðvarinnar var annar ekki síðri siðapostuli, Davíð Oddsson, fyrrverandi forsætisráðherra og ýmislegt fleira. Ekki var annað að sjá en að báðir kynnu vel við sig í húsakynnum brotamannsins. Þess vegna kom mér í hug það brot úr alkunnum dægurlagstexta meistara Megasar sem er fyrirsögn greinarkorns þessa. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurður G. Guðjónsson Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Sjá meira
Þegar Jón Ásgeir Jóhannesson var sakfelldur fyrir örlítið brot af sakargiftum í margfrægu Baugsmáli á sínum tíma var mikið gert úr því í Morgunblaðinu – og víðar – að 3 mánaða skilorðsbundin refsing væri stórkostlegt áfall og að afbrotamaðurinn mætti ekki sitja í stjórn eða vera framkvæmdastjóri hlutafélags næstu þrjú árin. Hinn 10. júní sl. var annar maður, Ingvi Hrafn Jónsson, eigandi sjónvarpsstöðvarinnar ÍNN, sakfelldur fyrir alvarleg skattalaga- og hegningarlagabrot og dæmdur í 3 mánaða fangelsi skilorðsbundið og að auki til að greiða 8 milljónir króna í sekt til ríkissjóðs og skyldi 4 mánaða fangelsi koma í stað sektarinnar yrði hún ekki greidd. Þeim dómi var ekki áfrýjað. Þrátt fyrir þennan dóm yfir eiganda sjónvarpsstöðvarinnar er vandlætingarmeistarinn Björn Bjarnason, fyrrverandi dómsmálaráðherra til margra ára, fastur þáttastjórnandi á þessari gagnmerku sjónvarpsstöð. Nýjasti viðmælandi hans í stúdíói stöðvarinnar var annar ekki síðri siðapostuli, Davíð Oddsson, fyrrverandi forsætisráðherra og ýmislegt fleira. Ekki var annað að sjá en að báðir kynnu vel við sig í húsakynnum brotamannsins. Þess vegna kom mér í hug það brot úr alkunnum dægurlagstexta meistara Megasar sem er fyrirsögn greinarkorns þessa.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar