Áhugi á póker eykst

„Ég er 200 þúsund í plús,“ segir Davíð Hansson, fyrrverandi formaður Pókersambands Íslands. Hann segir pókerspil skemmtilegan leik sem sé síður en svo hættulegur líkt og af sé látið. „Þetta eru fordómar þeirra sem lítið þekkja til,“ segir hann.

Pókerspil var talsvert í fréttum síðasta sumar eftir að lögreglan í Reykjavík leysti upp pókermót á Þjóðhátíðardaginní fyrra. Þá minnkaði ekki áhuginn eftir að Birkir Jón Jónsson, þingmaður Framsóknarflokksins, viðurkenndi að hafa hagnast um nokkra tugi þúsunda króna á pókerleik í einu af spilavítunum sem starfrækt eru í höfuðborginni.

Talið er að tvö spilavíti séu starfrækt í borginni – eitt lengi vel í nágrenni Hjálpræðishersins – þar sem póker er spilaður. Davíð segir pókerspilamennskuna hér líkari bridsmótum en þeim harðsvíruðu og reykmettuðu samkomum sem sjáist í kvikmyndum. Ákveðið gjald sé greitt í upphafi leiks, á bilinu 10 til 20 þúsund þótt sumir fari í allt að 40 þúsund krónur. Fyrir það fást spilapeningar til þátttöku. „Flestir hætta þegar þeir klára peningana,“ segir Davíð án þess að vilja geta sér til um hversu háar upphæðir einstaka spilarar séu ýmist að taka inn eða tapa á kvöldi. Hann telur þó að þær séu í lægri kantinum. Spilarar sem hagnist mest á spilamennskunni sjáist lítið í íslenskum spilavítum. Þeir kjósi fremur að sitja heimavið og leggja undir á netinu á kvöldin. Þar séu hæstu fjárhæðirnar. „Ég hef heyrt um íslenskan spilara sem hefur grætt tuttugu milljónir þar á ári í þrjú ár,“ segir hann. Aðrir spilarar hafa tekið inn lægri upphæðir, jafnt á netinu sem á mótum erlendis.

Davíð hefur sjálfur spilað póker í um þrjú ár. „En þetta er líka blanda af kunnáttu og heppni,“ bætir hann við og leggur áherslu á að auðvelt sé að læra spilið. Á móti megi verja ævinni í að fullkomna hæfnina – og út á það gangi leikurinn. Lítil von sé hins vegar á því að einstæðir pókerspilarar finni sér kvonfang í íslensku spilavíti. Konur sem þar hafi sést síðustu ár séu teljandi á fingrum annarrar handar.

Sindri Lúðvíksson pókeráhugamaður tekur undir með Davíð að spilamennskan sé hreinræktuð skemmtun í bland við kunnáttu. Sindri er maðurinn á bak við fyrrnefnt pókermót og rekur verslunina Gismo.is, einu verslunina hér á landi sem sérhæfir sig í flestu því sem tengist pókerspilamennsku. Sindri segir sprengingu hafa fyrst orðið hérlendis í pókeráhuga fyrir fjórum árum en ákveðin uppsveifla sé aftur um þessar mundir. Vísar hann til þess að íslenskir áhorfendur geti nálgast efni tengt póker á íslenskum og erlendum sjónvarpsstöðvum auk þess sem nokkrir áhugamenn hafi sett upp íslenskar vefsíður á netinu þar sem hægt sé að fræðast um póker­spilamennsku.

Sindri segir sterkustu spilarana koma frá Evrópu og Bandaríkjunum en Norðurlöndin sæki fast á. „Efnilegir spilarar eru nú að koma frá Danmörku, Noregi og Svíþjóð,“ segir hann og bendir á að flestir endur­spegli þeir kúnnahóp hans, karlar frá átján ára aldri upp að sextugu.

Sindri tekur hins vegar ekki undir með Davíð að nær einvörðungu karlar spili póker. Tvítug norsk stelpa, Annette Obrestad, hafi farið með sigur af hólmi á fjölmörgum stórmótum síðastliðin tvö ár. Annette hóf spilamennskuna fyrir þremur árum og hefur unnið sér inn rúmar 2,3 milljónir Bandaríkjadala, jafnvirði rúmra 180 milljóna íslenskra króna.

Erlendis séu fleiri efnilegar stelpur að koma sterkar inn. „Þær eru reyndar fáar hér en þetta er allt að koma,“ segir hann.