Prófkjör og raunveruleikaþættir 6. nóvember 2005 19:34 Prófkjör eru um margt eins og raunveruleikasjónvarp, eru afþreying en lítið kemur fram. Keppendur opna kosningaskrifstofur og bjóða upp á kaffi og splæsa í auglýsingar. Nokkrir skelltu sér á flettiskilti og voru við hlið annarra í sama bransa, það er Bacherlorsins og Kapteins Ofurbrókar í Ástarfleyinu. Gísli Marteinn er reyndur í raunveruleikasjónvarpi og naut velvildar 101 þotuliðsins og það kepptist við að láta birta myndir af sér með Gísla. En það sem virtist draga hann niður var að þeir sem telja sig vera handhafar allra hlutabréfa Sjálfstæðisflokksins og vinir Davíðs studdu hann. Raunveruleikafarsinn snérist upp í að fólk kepptist við að sýna að Davíð réði ekki lengur. Þetta sá reynsluboltinn Villi og stillti sér upp á mynd í hópi fólks sem enginn þekkti. Það var fyrirtækið "tvö lítil bjé" og lögmaður þess sem sá til þess að við dóum ekki úr leiðindum. Litlu tvö bjéin settu upp ókeypis raunveruleikasjónvarp með hjálp Kristjáns í Kastljósinu. Þar fór fram kennsla í hvernig ætti að koma fram við launamenn sem væru með eitthvað múður, eins og t.d. að fara fram á að fá laun greidd og launaseðla. Kristjáni virtist ekki skipta neinu máli hvernig komið væri fram við launamenn, hann var sammála lögmanninum um að það gengi ekki að opinberir embættismenn og starfsmenn í verkalýðshreyfingunni væru að þvinga fyrirtæki til þess að fara eftir landslögum. Þeim félögum tókst það sem verkalýðshreyfingunni hefur ekki tekist, þrátt fyrir að hún hafi barist um hæl og hnakka í þrjú ár með allan sinn mannskap. Litlu bjéin gengu svo fram af fólki að jafnvel Félagsmálaráðherra sá sína sæng útbreidda og sagði að það væri ekki í lagi að fara svona með fólk. Hann hefur hingað til gefið verkalýðshreyfingunni og launamönnum langt nef. Bacherlorinn og Kapteinn Ofurbrók á Ástarfleyinu fara leiðir sem frambjóðendahersingin fer sem betur ekki. Þeir félagar eiga það sammerkt að fá fólk til þess að niðurlægja sig í hóreríi í beinni útsendingu. "Oh er ekki lundur einhverstaðar hér hjá sem við getum látið okkur hverfa í", muldraði ein upp í eyra Bacherlorsins. Maður beið eftir að hún tæki upp pakka með smokkum og örvunargel. Af hverju mótmæla konur ekki svona opinberri og markvissri niðurlægingu. Það vantaði uppákomur í frambjóðendaraunveruleikinn, svona til mótvægis við uppáferðir í hinum þáttunum. Það mætti setja alla frambjóðendur á Prófkjörsdallinn með Kapteini Ofurbrók og leyfa sjónvarpsáhorfendum að fylgjast með, með því spöruðust miklir peningar. Í beinni útsendingu myndu þeir blómstra mest sem væru með bestu trixin í að niðurlægja hina og sköpuðu mestu taugaveiklunina, vona dáldil JR í Dallas stemming. Mogginn ræddi um að tryggja verði jafnan aðgang fólks í prófkjörum, það er rakin leið að láta Sjónvarp allra landsmanna framleiða frambjóðendaraunveruleikaþætti. Svo væri það val áhorfenda hvort þeir hefðu hug á að kjósa frambjóðendur burt, tvo í hverjum þætti. Svo væri hægt framleiða fleiri þætti til þess að dreifa kostnaði og niðurlægja þar lúserana enn frekar, eins og er gert í Idolinu. Búa til marga þætti þar sem ítrekað væru sýnd mestu mistökin og tárin streyma. Með bestu kveðjum Guðmundur Gunnarsson Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Silfur Egils Silfur-Bréf Skoðanir Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Sjá meira
Prófkjör eru um margt eins og raunveruleikasjónvarp, eru afþreying en lítið kemur fram. Keppendur opna kosningaskrifstofur og bjóða upp á kaffi og splæsa í auglýsingar. Nokkrir skelltu sér á flettiskilti og voru við hlið annarra í sama bransa, það er Bacherlorsins og Kapteins Ofurbrókar í Ástarfleyinu. Gísli Marteinn er reyndur í raunveruleikasjónvarpi og naut velvildar 101 þotuliðsins og það kepptist við að láta birta myndir af sér með Gísla. En það sem virtist draga hann niður var að þeir sem telja sig vera handhafar allra hlutabréfa Sjálfstæðisflokksins og vinir Davíðs studdu hann. Raunveruleikafarsinn snérist upp í að fólk kepptist við að sýna að Davíð réði ekki lengur. Þetta sá reynsluboltinn Villi og stillti sér upp á mynd í hópi fólks sem enginn þekkti. Það var fyrirtækið "tvö lítil bjé" og lögmaður þess sem sá til þess að við dóum ekki úr leiðindum. Litlu tvö bjéin settu upp ókeypis raunveruleikasjónvarp með hjálp Kristjáns í Kastljósinu. Þar fór fram kennsla í hvernig ætti að koma fram við launamenn sem væru með eitthvað múður, eins og t.d. að fara fram á að fá laun greidd og launaseðla. Kristjáni virtist ekki skipta neinu máli hvernig komið væri fram við launamenn, hann var sammála lögmanninum um að það gengi ekki að opinberir embættismenn og starfsmenn í verkalýðshreyfingunni væru að þvinga fyrirtæki til þess að fara eftir landslögum. Þeim félögum tókst það sem verkalýðshreyfingunni hefur ekki tekist, þrátt fyrir að hún hafi barist um hæl og hnakka í þrjú ár með allan sinn mannskap. Litlu bjéin gengu svo fram af fólki að jafnvel Félagsmálaráðherra sá sína sæng útbreidda og sagði að það væri ekki í lagi að fara svona með fólk. Hann hefur hingað til gefið verkalýðshreyfingunni og launamönnum langt nef. Bacherlorinn og Kapteinn Ofurbrók á Ástarfleyinu fara leiðir sem frambjóðendahersingin fer sem betur ekki. Þeir félagar eiga það sammerkt að fá fólk til þess að niðurlægja sig í hóreríi í beinni útsendingu. "Oh er ekki lundur einhverstaðar hér hjá sem við getum látið okkur hverfa í", muldraði ein upp í eyra Bacherlorsins. Maður beið eftir að hún tæki upp pakka með smokkum og örvunargel. Af hverju mótmæla konur ekki svona opinberri og markvissri niðurlægingu. Það vantaði uppákomur í frambjóðendaraunveruleikinn, svona til mótvægis við uppáferðir í hinum þáttunum. Það mætti setja alla frambjóðendur á Prófkjörsdallinn með Kapteini Ofurbrók og leyfa sjónvarpsáhorfendum að fylgjast með, með því spöruðust miklir peningar. Í beinni útsendingu myndu þeir blómstra mest sem væru með bestu trixin í að niðurlægja hina og sköpuðu mestu taugaveiklunina, vona dáldil JR í Dallas stemming. Mogginn ræddi um að tryggja verði jafnan aðgang fólks í prófkjörum, það er rakin leið að láta Sjónvarp allra landsmanna framleiða frambjóðendaraunveruleikaþætti. Svo væri það val áhorfenda hvort þeir hefðu hug á að kjósa frambjóðendur burt, tvo í hverjum þætti. Svo væri hægt framleiða fleiri þætti til þess að dreifa kostnaði og niðurlægja þar lúserana enn frekar, eins og er gert í Idolinu. Búa til marga þætti þar sem ítrekað væru sýnd mestu mistökin og tárin streyma. Með bestu kveðjum Guðmundur Gunnarsson
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun