Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna

Fréttamynd

Klöppuðu fyrir evrópska heims­veldinu

Merkilegt en alls ekki óvænt var að lesa grein Svanborgar Sigmarsdóttur, framkvæmdastjóra Viðreisnar, á Vísi í gær þar sem hún líkti Evrópusambandinu við fyrirkomulag ríkis. Það er að segja Íslands.

Skoðun
Fréttamynd

Er ekki kominn tími til að afskrímslavæða báknið í Brussel?

Ósjaldan hef ég heyrt þau rök gegn Evrópusambandinu að því fylgi of mikið regluverk, sem hefti nýsköpunargleði, hagsæld, og tækniframfarir. Um leið er oft vísað til frelsisins sem ríkir vestanhafs þar sem afskipti stjórnvalda eru takmörkuð og slíkri stefnu líkt við hreina draumsýn. Sem ung kona, hef ég aðra sýn á málið.

Skoðun
Fréttamynd

Skiptir máli hvort Jens Garðar sé á þingi?

EES-samningurinn er allra mikilvægasti viðskiptasamningur Íslendinga við önnur ríki. Ekki einungis er þetta samningur sem heimilar okkur að selja íslenskar vörur á risastóran evrópskan markað á kostakjörum, heldur hefur nánast allur neytendaréttur okkar komið til Íslands vegna hans.

Skoðun
Fréttamynd

Hús­fé­lagið

Evrópusambandið er eins og risavaxið húsfélag, en þó eru sumir jafnari en aðrir í stjórn félagsins og hússjóðurinn skiptist misjafnt á milli íbúða. Sumir þiggja stórar greiðslur úr sjóðnum, langt umfram það sem þeir borga, en aðrir íbúðaeigendur borga mun meira inní sjóðinn en þeir fá úr honum.

Skoðun
Fréttamynd

Að vita meira í dag en í gær

Mikil háreysti er í kringum þingsályktunartillögu ríkisstjórnarinnar um að boðað til þjóðaratkvæðagreiðslu í ágúst um hvort halda skuli áfram aðildarviðræðum við Evrópusambandið (ESB). Stjórnarandstaðan er í miklu uppnámi og snýr út úr málinu á alla kanta.

Skoðun
Fréttamynd

Má ég líka gera upp í evrum?

Umræðan um krónuna og evruna kemur reglulega upp á Íslandi. Soldið svona sagan endalausa. Við höfum talað og rifist um þetta árum saman, en það hefur í raun ekki leitt neitt af sér.

Skoðun
Fréttamynd

Þjóðar­leið­togi sem enginn tekur lengur mark á. Til hvers er hann þá?

Þegar Kristrún Frostadóttir tók við embætti forsætisráðherra hafði hún meðbyr. Almenningur á Íslandi var dauðfegnir að losna við Bjarna og Katrínu. Kristrún lofaði nýjum vinnubrögðum, auknu trausti á stjórnmálunum og skýrri forgangsröðun verkefna sem sameinuðu þjóðina fremur en að kljúfa hana.

Skoðun
Fréttamynd

Er ESB „hnignunar­banda­lag“?

Í umræðu um kosti og galla þess fyrir Ísland að ganga í ESB er því gjarnan haldið fram að aðildarríki sambandsins séu að glíma við efnahagslega stöðnun eða jafnvel hnignun. Er þá vísað til þess að hagvöxtur innan sambandsins er lítill, atvinnuleysi hátt og samkeppnisstaða evrópskra fyrirtækja veik.

Skoðun
Fréttamynd

Hvað gerðist með „sérlausn“ Ír­lands?

Þegar Írland gekk í Evrópubandalagið árið 1973 (forvera Evrópusambandsins, ESB) var sameiginlega sjávarútvegsstefnan enn í mótun. Í aðildarviðræðunum lagði Írland mikla áherslu á stöðu strandbyggða og verndun nálægra fiskimiða.

Skoðun
Fréttamynd

Þor­gerður Katrín treystir ekki þjóðinni

Ég hef óbeit á því að beita popúlískum málflutning eins og þeim sem einkennir titil þessarar greinar. Þó finn ég mig knúinn til þess vegna þess að þetta er því miður planið sem utanríkisráðherra, Þorgerður Katrín, hefur markvisst ákveðið að halda umræðunni á.

Skoðun
Fréttamynd

Í Evrópu­sam­bandinu eru réttindi verka­fólks á for­sendum markaðarins

Þess misskilnings gætir að Evrópusambandið sé hinn eini sanni boðberi mannréttinda, í breiðri merkingu þess orðs, í heiminum. Það er ekki svoleiðis. Í þessari grein er fjallað um hvernig Evrópusambandið gengur út á markaðsvæðingu samfélagsins í þágu þeirra sem eiga en á kostnað þeirra sem lítið eiga annað en sjálfa sig.

Skoðun
Fréttamynd

Vilja leiða þjóðina blinda til Brussel

Þórður Snær Júlíusson, framkvæmdastjóri þingflokks Samfylkingarinnar, er lesendum Vísis að góðu kunnur enda notar hann þennan vettvang ítrekað þegar hann gefst upp á því að teygja og toga sannleikann á sinni eigin bloggsíðu.

Skoðun
Fréttamynd

„Má þetta til sanns vegar færa“

Hérlendir Evrópusambandssinnar, með forystumenn ríkisstjórnarinnar í broddi fylkingar, hafa í umræðunni að undanförnu þvertekið fyrir það að umsóknarferlið að Evrópusambandinu gangi út á aðlögun að regluverki þess. Einungis væri um einfaldar viðræður að ræða en ekki ferli sem fæli í sér slíka aðlögun. Þvert á gögn sambandsins sjálfs.

Skoðun
Fréttamynd

Er þetta boð­legt fyrir full­valda þjóð?

Byggt á minni fyrri reynslu úr sendiráðinu í Brussel og sem formaður samgöngunefndar EFTA/EES í mörg ár finnst mér viðeigandi, gagnlegt og vonandi fróðlegt fyrir einhverja að fara yfir aðkomu Íslands, Noregs og Liechtenstein (EES-ríkjanna) að löggjafarferli Evrópusambandsins (ESB) nú þegar þjóðin stendur líklega frammi fyrir ákvörðun um hvort hefja skuli aðildarviðræður að nýju síðar á þessu ári.

Skoðun
Fréttamynd

Ó­pólitískur fróð­leiks­moli um ESB

Frá sama Vísindavef Háskóla Íslands og færði okkur hér um árið ópólitískan fróðleiksmola prófessors í lífupplýsingafræði, þar sem skorið var úr um það með miklum vísindum að kyn mannsins væru í rauninni fleiri en tvö, fáum við nú ópólitískan fróðleiksmola um íslenska tungu og ESB.

Skoðun
Fréttamynd

Setjum lýð­ræðið framar flokkshagsmunum

Hugmyndafræði svokallaðrar lýðræðisjafnaðarstefnu er sú sem hefur nú verið ríkjandi á Norðurlöndum svo lengi sem elstu menn muna. Löndum sem eru almennt álitin bestu lönd í heimi hvað varðar lífsgæði, öryggi og hamingju þeirra sem þar búa. Norðurlandaþjóðirnar hafa enda byggt upp sín samfélög með áherslu á frjáls viðskipti, félagslegt réttlæti, öryggi og heiðarleika.

Skoðun
Fréttamynd

Hópurinn sem myndi hagnast mest

Minn ágæti vinur, Magnús Árni Skjöld Magnússon, formaður Evrópuhreyfingarinnar, var með grein á Vísi um helgina þar sem hann hélt því fram að þrír hópar á Íslandi myndu hagnast mest á inngöngu Íslands í Evrópusambandið. Íslenzkt atvinnulíf, fólk og fyrirtæki sem skuldi og fólk sem búi utan höfuðborgarsvæðisins. Rökin sem hann færði fram í þeim efnum standast hins vegar ekki skoðun. Þeir myndu í raun ekki hagnast á því frekar en flestir aðrir. Skoðum þetta aðeins nánar.

Skoðun
Fréttamynd

ESB og sjávar­út­vegurinn: Hver á að ráða hafinu við Ís­land?

Það er stundum talað um að opna sjávarútvegskafla í aðildarviðræðum við Evrópusambandið eins og um einhvers konar formsatriði sé að ræða, tæknilegt skref í langri stjórnsýsluferð. En það er blekking. Þegar kemur að sjávarútvegi snýst málið ekki um formsatriði heldur fullveldi, atvinnu, byggðir og stjórn á verðmætustu auðlind þjóðarinnar.

Skoðun
Fréttamynd

Kvótahopp og ESB

Í nýlegri grein hér á Vísi fjallar ágætur maður um sjávarauðlindina og hugsanlega ESB-aðild. Hann hafnar þeirri fullyrðingu að við inngöngu myndu erlendir aðilar kaupa upp íslensk skip, leggja niður sjávarpláss og flytja aflann óunninn úr landi. Hann segist hafa „aðeins“ kynnt sér málið og komist að þeirri niðurstöðu að þetta sé einfaldlega ekki rétt. Því miður virðist rannsóknarvinna þessa ágæta manns hafa stoppað áður en komið er að raunverulegum kjarna málsins: Grunnsáttmálum Evrópusambandsins.

Skoðun
Fréttamynd

Já­kvæð á­hrif Kópavogsleiðarinnar

Umræða um leikskólamál hefur verið lífleg undanfarið og Kópavogsleiðin sérstaklega til umræðu. Skoðanir eru skiptar, eins og eðlilegt er þegar gerðar eru breytingar á mikilvægu samfélagskerfi.

Skoðun
Fréttamynd

Já eða Nei - Til­raun til að ramma inn um­ræðuna

Nú hefur ríkisstjórnin boðað að við Íslendingar fáum tækifæri til að greiða atkvæði um hvort við veitum henni heimild til að halda áfram aðildarviðræðum við Evrópusambandið og þar með svara spurningum um hvað full aðild að sambandinu myndi fela í sér fyrir Ísland.

Skoðun
Fréttamynd

ESB-umræðan leysir ekki efna­hags­vandann

Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur sett aðildarviðræður við Evrópusambandið á dagskrá, þvert á það sem hún lofaði fyrir síðustu kosningar. Nú hertekur sú umræða allt, en mjög heppilega fyrir ríkisstjórnina á sama tíma og staða efnahagsmála hér á landi er erfið. Ríkisstjórninni gengur ekkert í baráttunni við vexti og verðbólgu út af eigin ákvörðunum og atvinnuleysi þýtur upp.

Skoðun
Fréttamynd

Ó­virðing við sveitarstjórnarstigið

Sveitarstjórnarkosningar fara fram eftir rétt rúmlega níu vikur, þar sem páskavikan er inni í tímabilinu. Framboð eru að mótast og stefnumál þeirra verða smám saman sýnileg. Fyrir öll sveitarfélög skipta þessar kosningar miklu máli, enda marka þær upphaf næstu fjögurra ára í rekstri og uppbyggingu nærsamfélaga.

Skoðun