Skoðun: Þjóðar­at­kvæða­greiðsla um ESB-viðræður

Fréttamynd

Ís­lenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raun­veru­leg hætta?

Í umræðunni um mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu dúkka reglulega upp áhyggjur um hvað það myndi þýða fyrir íslenska hestinn: Myndi innganga þýða að við yrðum að opna landamærin fyrir innflutningi á lifandi hrossum og stefna þar með einstökum heilsufarslegum hreinleika íslenska hestsins í voða?

Skoðun
Fréttamynd

Um­sóknar­ferlið út­skýrt fyrir kjána

Það er margt sem ég skil engan veginn varðandi kosninguna um aðildarviðræður við ESB þann 29. ágúst. Og þar sem ég er kjáni ákvað ég að deila nokkrum punktum fyrir aðra kjána.

Skoðun
Fréttamynd

Gætum við haft það betra?

Ég hef þegar greitt atkvæði í þjóðaratkvæðagreiðslunni um áframhaldandi viðræður við Evrópusambandið og mitt svar var já.Það þýðir ekki að ég hafi ákveðið að ég telji að Ísland eigi að ganga í Evrópusambandið. Ég hef einfaldlega ekki forsendur til að taka þá ákvörðun fyrr en ég sé hvað okkur stendur raunverulega til boða.

Skoðun
Fréttamynd

Já við fleiri verk­færum fyrir byggðir landsins

Lægri vextir, stöðugra verðlag og lægri framfærslukostnaður skipta heimili og fyrirtæki miklu máli. Það er því ekki skrýtið að þau mál séu fyrirferðarmikil í umræðunni um Evrópusambandið. Íslendingar borga hæstu vexti í Evrópu og við borgum mest fyrir matarkörfuna í annars frábæru landi. Já, þetta eru sterk rök fyrir því að segja JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst nk.

Skoðun
Fréttamynd

Á­byrg stefna í al­þjóða­málum

Í umfjöllun The Economist fyrr í sumar benti þjóðargersemin Bogi Ágústsson á að svo virðist sem Íslendingar séu í afneitun um það gengur á í umheiminum. Þessi ummæli kjörnuðu vel mína upplifun að umræðan um hugsanlega Evrópusambandsaðild fari nú fram ekki bara á sama grundvelli heldur jafnvel með sömu persónum og leikendum og fyrir 15 árum, þegar aðild var síðast til alvarlegrar skoðunar.

Skoðun
Fréttamynd

Raun­veru­legt sjálf­stæði

Íslenskt samfélag hefur um aldir verið mótað af fákeppni og stéttaskiptingu. Jarðir og auðlindir á höndum kirkjunnar, örfárra bænda og höfðingja. Alþýða fólks bjó við erfið kjör og mjög takmörkuð tækifæri til að bæta hag sinn og sinna.

Skoðun
Fréttamynd

Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst?

Framundan er söguleg þjóðaratkvæðagreiðsla og mikið í húfi, því er mikilvægt að sem flestir nýti atkvæðisrétt sinn. Það einfalda við þjóðaratkvæðagreiðsluna í ágúst er að kostirnir eru bara tveir. Það er misvísandi að þeir séu ritaðir JÁ og NEI og það hefur í raun flækt umræðuna óþarflega.

Skoðun
Fréttamynd

Full­veldi þjóðar og frelsi ein­stak­lings

Einstaklingur sem leggur hart að sér en sér stóran hluta launanna hverfa í vexti í hverjum mánuði er ekki eins frjáls og hann ætti að vera. Ungt fólk sem kemst ekki að heiman vegna þess að það kemst ekki í gegnum greiðslumat er ekki frjálst til að hefja eigið líf. Par sem frestar barneignum vegna húsnæðisverðs hefur færri valkosti. Eigandi lítils fyrirtækis sem hættir við að fjárfesta vegna vaxtakostnaðar hefur ekki frelsi til að láta hugmyndir sínar verða að veruleika.

Skoðun
Fréttamynd

„Vilja til að ganga í Evrópu­sam­bandið“

Minn gamli kennari Maximilian Conrad, prófessor í stjórnmálafræði við Háskóla Íslands, hitti vitanlega naglann á höfuðið í aðsendri grein á Vísi í gær þar sem hann sagði að aðildarferli að Evrópusambandinu væri „að sjálfsögðu knúið áfram af vilja til að ganga í sambandið.“ Enda er ekkert til sem heitir að kíkja í pakkann eða sjá hvað sé í boði.

Skoðun
Fréttamynd

Al­menningur á­kveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og á­hætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin

Kosningarnar 29. ágúst snúast að mínu mati um miklu meira en það eitt hvort Ísland hefji aðildarviðræður við Evrópusambandið að nýju. Stundum finnst mér umræðan hjá sumum minna á skammtímaupphrópanirnar í kringum Brexit, þar sem langtímahagsmunir þjóðarinnar fengu ekki alltaf þá virðingu sem þeir áttu skilið, eins og síðar hefur komið í ljós.

Skoðun
Fréttamynd

Að skilja, eða skilja ekki, um­ræðuna

Líktog margir hef ég verið að hlusta á umræðuna um það hvort fólk eigi að segja já eða nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni þann 29. ágúst næstkomandi. Ég hef verið að reyna að skilja sjónarmið beggja og þá mögulegu framtíð sem fólk sér fyrir sér eftir því hvert sjónarmiðið er. Það sem mér hefur þótt gott er sú staðreynd að margir hafa stigið inn í umræðuna og tekið þátt og fært fram, í mörgum tilvikum, alveg afbragðs sjónarmið.

Skoðun
Fréttamynd

NEI! At­laga að lýð­ræði og svipting kosninga­réttar

Allt frá því að ég fékk kosningarétt fyrir 58 árum hef ég litið á þjóðaratkvæðagreiðslur sem kórónu lýðræðisins. Þær hafa á þessu tímabili verið tiltölulega fáar hér á landi ef frá eru taldar forsetakosningar. Raunar held ég að þær séu einungis þrjár á þessum tíma, þ.e. tvennar Icesave kosningar og svo kosningarnar um nýja stjórnarskrá 2012.

Skoðun
Fréttamynd

Hvað segja hin 20.000 fyrir­tækin?

Það vakti óneitanlega athygli þegar Samtök atvinnulífsins birtu niðurstöðu viðhorfskönnunar þess efnis að 66% aðildarfyrirtækja samtakanna væru andvíg því að Ísland gengi í Evrópusambandið. Voru margir á þeirri skoðun að frekar hefði átt að beina þeirri spurningu til félagsmanna hvort að taka ætti upp viðræður að nýju við ESB, eins og spurningin mun hljóða í þjóðaratkvæðagreiðslunni þann 29. ágúst n.k.

Skoðun
Fréttamynd

Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata

Ísland ber þá gæfu að hafa jafnan kosið stangheiðarlega og grandvara menn til setu á Alþingi. Því vakti það athygli þegar Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra, nýbúin að mynda ríkisstjórn með Þorgerði Katrínu (og eftir atvikum Ingu), lýsti því yfir að í mikilvægum ráðherraembættum „mætti ekki plata“. Menn áttuðu sig ekki strax á því hvert hún var að fara. Nú, viku fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu, hillir undir skýringuna.

Skoðun
Fréttamynd

Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest á­hrif?

Fullveldi er mikið til umræðu þessa dagana. Þegar rætt er um hugsanlega aðild Íslands að Evrópusambandinu hlýtur ein af stóru spurningunum að vera hvað við viljum ráða sjálf og hvaða ákvarðanir við erum tilbúin að taka með öðrum.

Skoðun
Fréttamynd

Hvernig á­kveður þjóð sig? - Sam­hygð á undan­haldi

Umræðan um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst næstkomandi hefur farið útum þúfur síðastliðnar vikur og mánuði. Þjóðfélagsumræðan, með tilkomu samfélagsmiðla og kommentakerfa, hefur orðið óbeislaðri þar sem mannlegi þátturinn við samskipti hefur verið tekinn úr sambandi.

Skoðun
Fréttamynd

Siðferðiskirtillinn

Því er iðulega haldið fram af þeim sem berjast gegn aðildarviðræðum við ESB og upptöku Evru að vegna þess hve auðlindadrifið íslenskt hagkerfi sé komi sér betur af hafa sjálfstæðan gjaldmiðil til að jafna sveiflurnar, lesist; geta látið gengið síga. Því eigum við fyrir alla muni að halda krónunni.

Skoðun
Fréttamynd

Spörum milljarða

Það hefur ekki farið framhjá neinum að framundan er kosning um hvort hefja eigi viðræður við ESB um aðild að sambandinu. Flest venjulegt fólk er nú þegar orðið þreytt á þessu karpi, sem er skiljanlegt.

Skoðun
Fréttamynd

Af hverju aðildar­við­ræður?

Það er auðvelt að rugla saman tveimur spurningum í umræðunni um Evrópusambandið.  Annars vegar „Á Ísland að ganga í ESB?” og hins vegar „Á Ísland að ljúka aðildarviðræðum og fá fram samningsskilmála sem þjóðin getur síðan samþykkt eða hafnað?“

Skoðun
Fréttamynd

Hvað var afaðlagað?

Einu sinni var draugur. Hann varð til, eins og svo margir draugar, þegar einhver óþekkt manneskja missti hausinn. Þessi manneskja sem missti hausinn, missti hausinn alveg árið sem Ísland sótti um aðild að Evrópusambandinu 2009. Draugurinn fékk nafnið Aðlögunarvofan. Hún var þá álitin óhemju hættuleg vofa og gerði margt fólk dauðhrætt.

Skoðun

Mest lesið