Gulur september – styðjum hvert annað Soffía Magnúsdóttir skrifar 10. september 2026 12:00 Í dag, 10.september, er Alþjóðlegur forvarnardagur sjálfsvíga. Dagurinn er helgaður vitundarvakningu í samfélaginu um forvarnir gegn sjálfsvígum. Starfsfólk Lífs og sálar tekur þátt í deginum og verður gulur litur allsráðandi hjá okkur í dag, enda stendur boðskapur dagsins hjörtum okkar nær. Markmið dagsins er að auka samstöðu og meðvitund fólks um allan heim um geðheilbrigði og mikilvægi sjálfsvígsforvarna og hefur meginboðskapur hans frá upphafi verið að hægt sé að koma í veg fyrir sjálfsvíg. Nánar, að aukin meðvitund um að koma megi í veg fyrir sjálfsvíg, sé forvörn í sjálfu sér. Á Íslandi er þessi dagur hluti af Gulum september, átaksverkefni með sama markmið sem hefur staðið frá árinu 2023, með einkunnarorðin aðgát, kærleikur og umhyggja (gulurseptember.is). Átakið teygir sig yfir í októbermánuð og er lokahnykkurinn Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn þann 10.október n.k. Dagurinn í dag minnir okkur á að hvert og eitt okkar skiptir máli og er ekkert okkar þar undanskilið. Líf hvers einstaklings er dýrmætt, og hvert og eitt okkar á skilið umhyggju og alúð. Okkur er öllum fært að sýna öðrum, og okkur sjálfum, umhyggju og stuðning, hvert á okkar einstaka hátt. Sum okkar sýna umhyggju helst í verki, önnur með orðum, og enn önnur með öðrum hætti. En hvernig er best sýna stuðning þegar okkur grunar að einhver í kringum okkur sé í vanlíðan og jafnvel að glíma við sjálfsvígshugsanir? Algengt er að fólk sem er í mikilli vanlíðan eða jafnvel íhugar að enda eigið líf, finnist það vera aleitt og yfirgefið. Ef við merkjum slíka líðan hjá öðrum, getur það reynst lífsbjörg að vita af stuðningi, samkennd og hjálpsemi annarrar manneskju. Að upplifa að við stöndum ekki ein. Það getur t.d. falist í því að spyrja hvernig fólk hafi það; spyrja beint, hlusta, vera til staðar, benda á hvar hjálp er að finna, eða aðstoða viðkomandi við að ná í hjálp og frekari stuðning. Eftirfylgd að smá tíma liðnum er einnig mikilvæg ef við verðum þess áskynja að einhver sé í mikilli vanlíðan – þ.e. að hafa aftur samband við viðkomandi og spyrja og athugað hvernig gangi, og bjóða fram aðstoð eða stuðning – eða að tryggja að viðkomandi fái aðstoð fagaðila. Öll erum við manneskjur, og því fylgir ýmislegt sem reynir á okkur. Það er mismunandi hvað það er sem hvert og eitt okkar lendir í og upplifir, en það sem við eigum öll sameiginlegt er að áskoranir og hindranir eru hluti af lífi okkar allra. Það hreinlega fylgir mannlegri tilvist að standa stundum í stormi. Sumir stormar eru sterkir og eru lengi að ganga yfir, meðan aðrir eru stuttir og snarpir. Dagurinn í dag, 10.september, minnir okkur öll á, að sannarlega er hægt að fá hjálp og stuðning við vanlíðan, sjálfsskaða, sjálfsvígshugsunum- eða áformum. Má t.d. nefna eftirfarandi aðila: Hjálparsími Rauða krossins: 1717 og netspjall á www.raudikrossinn.is Bráðamóttaka geðþjónustu á Landspítala: 543 4050 Upplýsingamiðstöð heilsugæslunnar: 1700 Hjálparsími Píeta: 1799 Neyðarlínan: 112 Á heimasíðu átaksins gulurseptember.is, er auk þessa að finna ítarlegan lista yfir þau úrræði, stuðning og hjálp sem er í boði á öllu landinu við vanlíðan, sjálfsvígshugsunum og sjálfsskaða, bæði í heilbrigðiskerfinu og hjá ýmsum samtökum, félögum og stofnunum. Klæðumst gulu og minnum hvert annað á að við stöndum ekki ein, í dag sem og aðra daga. Höfundur er sálfræðingur hjá Lífi og sál sálfræði- og ráðgjafastofu Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Sjá meira
Í dag, 10.september, er Alþjóðlegur forvarnardagur sjálfsvíga. Dagurinn er helgaður vitundarvakningu í samfélaginu um forvarnir gegn sjálfsvígum. Starfsfólk Lífs og sálar tekur þátt í deginum og verður gulur litur allsráðandi hjá okkur í dag, enda stendur boðskapur dagsins hjörtum okkar nær. Markmið dagsins er að auka samstöðu og meðvitund fólks um allan heim um geðheilbrigði og mikilvægi sjálfsvígsforvarna og hefur meginboðskapur hans frá upphafi verið að hægt sé að koma í veg fyrir sjálfsvíg. Nánar, að aukin meðvitund um að koma megi í veg fyrir sjálfsvíg, sé forvörn í sjálfu sér. Á Íslandi er þessi dagur hluti af Gulum september, átaksverkefni með sama markmið sem hefur staðið frá árinu 2023, með einkunnarorðin aðgát, kærleikur og umhyggja (gulurseptember.is). Átakið teygir sig yfir í októbermánuð og er lokahnykkurinn Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn þann 10.október n.k. Dagurinn í dag minnir okkur á að hvert og eitt okkar skiptir máli og er ekkert okkar þar undanskilið. Líf hvers einstaklings er dýrmætt, og hvert og eitt okkar á skilið umhyggju og alúð. Okkur er öllum fært að sýna öðrum, og okkur sjálfum, umhyggju og stuðning, hvert á okkar einstaka hátt. Sum okkar sýna umhyggju helst í verki, önnur með orðum, og enn önnur með öðrum hætti. En hvernig er best sýna stuðning þegar okkur grunar að einhver í kringum okkur sé í vanlíðan og jafnvel að glíma við sjálfsvígshugsanir? Algengt er að fólk sem er í mikilli vanlíðan eða jafnvel íhugar að enda eigið líf, finnist það vera aleitt og yfirgefið. Ef við merkjum slíka líðan hjá öðrum, getur það reynst lífsbjörg að vita af stuðningi, samkennd og hjálpsemi annarrar manneskju. Að upplifa að við stöndum ekki ein. Það getur t.d. falist í því að spyrja hvernig fólk hafi það; spyrja beint, hlusta, vera til staðar, benda á hvar hjálp er að finna, eða aðstoða viðkomandi við að ná í hjálp og frekari stuðning. Eftirfylgd að smá tíma liðnum er einnig mikilvæg ef við verðum þess áskynja að einhver sé í mikilli vanlíðan – þ.e. að hafa aftur samband við viðkomandi og spyrja og athugað hvernig gangi, og bjóða fram aðstoð eða stuðning – eða að tryggja að viðkomandi fái aðstoð fagaðila. Öll erum við manneskjur, og því fylgir ýmislegt sem reynir á okkur. Það er mismunandi hvað það er sem hvert og eitt okkar lendir í og upplifir, en það sem við eigum öll sameiginlegt er að áskoranir og hindranir eru hluti af lífi okkar allra. Það hreinlega fylgir mannlegri tilvist að standa stundum í stormi. Sumir stormar eru sterkir og eru lengi að ganga yfir, meðan aðrir eru stuttir og snarpir. Dagurinn í dag, 10.september, minnir okkur öll á, að sannarlega er hægt að fá hjálp og stuðning við vanlíðan, sjálfsskaða, sjálfsvígshugsunum- eða áformum. Má t.d. nefna eftirfarandi aðila: Hjálparsími Rauða krossins: 1717 og netspjall á www.raudikrossinn.is Bráðamóttaka geðþjónustu á Landspítala: 543 4050 Upplýsingamiðstöð heilsugæslunnar: 1700 Hjálparsími Píeta: 1799 Neyðarlínan: 112 Á heimasíðu átaksins gulurseptember.is, er auk þessa að finna ítarlegan lista yfir þau úrræði, stuðning og hjálp sem er í boði á öllu landinu við vanlíðan, sjálfsvígshugsunum og sjálfsskaða, bæði í heilbrigðiskerfinu og hjá ýmsum samtökum, félögum og stofnunum. Klæðumst gulu og minnum hvert annað á að við stöndum ekki ein, í dag sem og aðra daga. Höfundur er sálfræðingur hjá Lífi og sál sálfræði- og ráðgjafastofu
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun