Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar 7. september 2026 07:03 Í 75 ár hefur Krabbameinsfélag Íslands staðið með fólki á tímum þegar lífið tekur óvænta stefnu og áfall ber á dyr. Bak við þann árafjölda eru ótal sögur fólks og fjölskyldna þess, sögur af ótta og óvissu, en líka von, seiglu, samstöðu og nýjum styrk. Fyrir mér er starf Krabbameinsfélagsins eitthvað sem ég þekki af eigin raun og er óendanlega þakklát fyrir starfsemi þess. Árið 2021 greindist ég með brjóstakrabbamein. Meðan á meðferð stóð sótti ég námskeið fyrir krabbameinsgreinda og nýtti ég mér einnig íbúð þess. Á þessum tíma kynntist ég yndislegu fólki og naut þess að koma í Skógarhlíðina. Þegar meðferð lauk tók við tímabil sem kannski er minna rætt um. Fólk, bæði við þau greindu og eins úti í samfélaginu, sér gjarnan meðferðarlokin sem ákveðinn endapunkt, nú sé þessu lokið og lífið geti haldið áfram. En það er ekki endilega og eiginelga langt því frá svo einfalt. Líkami og hugur þurfa tíma til að takast á við nýjan veruleika og það getur tekið á að fóta sig aftur í lífinu eftir slíka reynslu. Svo eru það þau sem ljúka ekki meðferð og þurfa að lifa með krabbameini. Það skiptir miklu máli að geta leitað til fólks sem þekkir þessa vegferð, að þurfa ekki alltaf að útskýra já eða þegja því fólk vill ekki ræða svona óþægilega hluti, og fá faglega ráðgjöf og stuðning þegar þess er þörf. Takk fyrir mig. Krabbameinsfélagið býður fólki sem greinst hefur með krabbamein, aðstandendum og syrgjendum slíkan stuðning án endurgjalds. Þar starfa meðal annars félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar og sálfræðingar. Það er þjónusta sem getur skipt svo miklu máli, bæði meðan á veikindum stendur og þegar meðferðinni sjálfri er lokið. Í vor fékk ég svo tækifæri til að taka þátt í einstakri ferð, „Kastað til bata“, á Langá á Mýrum. Þar kom enn ein hlið þessa mikilvæga starfs í ljós. Ferðin var dásamleg; samvera, náttúra, kyrrð og dásamlegur matur í hópi kvenna sem deildu ákveðinni reynslu þótt saga hverrar og einnar væri ólík. Þar voru frábærir ráðgjafar og sjálfboðaliðar Krabbameinsfélagsins sem gáfu af tíma sínum, þekkingu og hlýju. Slíkt verður seint metið til fjár. Takk fyrir ykkur. Hér á Suðurnesjum eigum við einnig okkar eigið Krabbameinsfélag Suðurnesja, stofnað árið 1953. Í meira en sjö áratugi hefur það verið mikilvægur hluti nærsamfélagsins og veitt krabbameinsgreindum og aðstandendum þeirra þjónustu og stuðning. Það skiptir máli að slíkt skjól sé til staðar í heimabyggð. Kannski er það einmitt þetta sem 75 ára saga Krabbameinsfélags Íslands snýst um þegar allt kemur til alls. Ekki aðeins árafjöldi, starfsemi eða þjónustuþættir, heldur fólk sem stendur með og styður við annað fólk þegar mest á reynir. Við getum ekki alltaf valið þau verkefni sem lífið ber á borð fyrir okkur en það skiptir öllu máli að þurfa ekki að takast á við þau ein. Því fylgir fyrst og fremst þakklæti 75 ára afmæli Krabbameinsfélags Íslands. Þakklæti til fagfólksins, sjálfboðaliðanna, velunnaranna, stuðningsaðilanna, Krabbameinsfélags Suðurnesja og allra þeirra sem hafa lagt félaginu lið í gegnum tíðina. Því þó við vildum ekki þurfa á ykkur að halda er svo ómetanlegt að eiga ykkur að þegar við þurfum einmitt á ykkur að halda. Til hamingju með 75 árin og takk fyrir að vera til staðar fyrir okkur öll. Höfundur er þjónustuþegi og skólastjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Skoðun Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Sjá meira
Í 75 ár hefur Krabbameinsfélag Íslands staðið með fólki á tímum þegar lífið tekur óvænta stefnu og áfall ber á dyr. Bak við þann árafjölda eru ótal sögur fólks og fjölskyldna þess, sögur af ótta og óvissu, en líka von, seiglu, samstöðu og nýjum styrk. Fyrir mér er starf Krabbameinsfélagsins eitthvað sem ég þekki af eigin raun og er óendanlega þakklát fyrir starfsemi þess. Árið 2021 greindist ég með brjóstakrabbamein. Meðan á meðferð stóð sótti ég námskeið fyrir krabbameinsgreinda og nýtti ég mér einnig íbúð þess. Á þessum tíma kynntist ég yndislegu fólki og naut þess að koma í Skógarhlíðina. Þegar meðferð lauk tók við tímabil sem kannski er minna rætt um. Fólk, bæði við þau greindu og eins úti í samfélaginu, sér gjarnan meðferðarlokin sem ákveðinn endapunkt, nú sé þessu lokið og lífið geti haldið áfram. En það er ekki endilega og eiginelga langt því frá svo einfalt. Líkami og hugur þurfa tíma til að takast á við nýjan veruleika og það getur tekið á að fóta sig aftur í lífinu eftir slíka reynslu. Svo eru það þau sem ljúka ekki meðferð og þurfa að lifa með krabbameini. Það skiptir miklu máli að geta leitað til fólks sem þekkir þessa vegferð, að þurfa ekki alltaf að útskýra já eða þegja því fólk vill ekki ræða svona óþægilega hluti, og fá faglega ráðgjöf og stuðning þegar þess er þörf. Takk fyrir mig. Krabbameinsfélagið býður fólki sem greinst hefur með krabbamein, aðstandendum og syrgjendum slíkan stuðning án endurgjalds. Þar starfa meðal annars félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar og sálfræðingar. Það er þjónusta sem getur skipt svo miklu máli, bæði meðan á veikindum stendur og þegar meðferðinni sjálfri er lokið. Í vor fékk ég svo tækifæri til að taka þátt í einstakri ferð, „Kastað til bata“, á Langá á Mýrum. Þar kom enn ein hlið þessa mikilvæga starfs í ljós. Ferðin var dásamleg; samvera, náttúra, kyrrð og dásamlegur matur í hópi kvenna sem deildu ákveðinni reynslu þótt saga hverrar og einnar væri ólík. Þar voru frábærir ráðgjafar og sjálfboðaliðar Krabbameinsfélagsins sem gáfu af tíma sínum, þekkingu og hlýju. Slíkt verður seint metið til fjár. Takk fyrir ykkur. Hér á Suðurnesjum eigum við einnig okkar eigið Krabbameinsfélag Suðurnesja, stofnað árið 1953. Í meira en sjö áratugi hefur það verið mikilvægur hluti nærsamfélagsins og veitt krabbameinsgreindum og aðstandendum þeirra þjónustu og stuðning. Það skiptir máli að slíkt skjól sé til staðar í heimabyggð. Kannski er það einmitt þetta sem 75 ára saga Krabbameinsfélags Íslands snýst um þegar allt kemur til alls. Ekki aðeins árafjöldi, starfsemi eða þjónustuþættir, heldur fólk sem stendur með og styður við annað fólk þegar mest á reynir. Við getum ekki alltaf valið þau verkefni sem lífið ber á borð fyrir okkur en það skiptir öllu máli að þurfa ekki að takast á við þau ein. Því fylgir fyrst og fremst þakklæti 75 ára afmæli Krabbameinsfélags Íslands. Þakklæti til fagfólksins, sjálfboðaliðanna, velunnaranna, stuðningsaðilanna, Krabbameinsfélags Suðurnesja og allra þeirra sem hafa lagt félaginu lið í gegnum tíðina. Því þó við vildum ekki þurfa á ykkur að halda er svo ómetanlegt að eiga ykkur að þegar við þurfum einmitt á ykkur að halda. Til hamingju með 75 árin og takk fyrir að vera til staðar fyrir okkur öll. Höfundur er þjónustuþegi og skólastjóri.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun