Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar 28. ágúst 2026 13:21 Nú er aðeins sólarhringur þar til þjóðaratkvæðagreiðsla fer fram um það hvort Ísland eigi að hefja á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið. ”Þjóðin ræður” er yfirskrift funda um allt land þar sem forsætisráðherra Íslands, Kristrún Frostadóttir, hefur rætt við fólkið í landinu og hlustað á hin ólíku sjónarmið. Forsætisráðherra og við öll vitum að þjóðaratkvæðagreiðsla um mikilvægt málefni er æfing í lýðræði, virku lýðræði, og hver sem niðurstaðan verður þá er ljóst að við höfum tekið þátt í samtölum og rökræðu sem eru forsenda þess að taka upplýsta ákvörðun í þjóðaratkvæðagreiðslunni. Hvernig sem fer er ávinningurinn sá að við erum betur að okkur um aðild okkar að Evrópska efnahagssvæðinu, um íslenska hagsmuni og ólíka sýn á hvernig staða Íslands verður best tryggð í alþjóðlegu ölduróti. En svo kann að fara að fjársterkir aðilar nái tilætluðum árangri. Með hræðsluáróðri, rétt eins og gert var í fyrra þegar þessir sömu aðilar lögðust á eitt til að reyna að koma í veg fyrir hækkun veiðigjalda. Ekkert af hrakspám stjórnarandstöðunnar hefur ræst nú ári síðar! En óumdeilanlega er djúp gjá milli þeirra sem standa vörð um sérhagsmuni sína, einokun, og hinna sem tala fyrir almannahagsmunum. Andstaða peningaaflanna, og fjárfesting í henni, er í raun með ólíkindum. Það er ekki verið að kjósa um aðild að Evrópusambandinu á morgun, það er verið að kjósa um hvort hefja eigi viðræður við Evrópusambandið að nýju. Já eða nei um það. Það er eðlilegt að við höfum blendnar tilfinningar til Evrópusambandsaðildar, en það er ekki tímabært að taka afstöðu til þess fyrr en samningur liggur fyrir. Jáið núna er já við því að kanna hvað í samningi gæti falist. Svo fáum við tækifæri síðar til að taka afstöðu þegar samningsdrög liggja fyrir. Mín von er sú að fólk láti ekki hræða sig frá því að segja já á morgun. Ég er spennt að sjá hvað samningur gæti fært okkur en hugnist mér það ekki þá segi ég nei. En ekki núna. Á morgun segi ég Já! Höfundur er fyrrv. sendiherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson Skoðun Skoðun Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Gilda lögin bara þegar okkur hentar? Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson skrifar Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík á ekki að gera allt ein Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ósýnilega fólkið Kristbjörg Þórisdóttir skrifar Sjá meira
Nú er aðeins sólarhringur þar til þjóðaratkvæðagreiðsla fer fram um það hvort Ísland eigi að hefja á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið. ”Þjóðin ræður” er yfirskrift funda um allt land þar sem forsætisráðherra Íslands, Kristrún Frostadóttir, hefur rætt við fólkið í landinu og hlustað á hin ólíku sjónarmið. Forsætisráðherra og við öll vitum að þjóðaratkvæðagreiðsla um mikilvægt málefni er æfing í lýðræði, virku lýðræði, og hver sem niðurstaðan verður þá er ljóst að við höfum tekið þátt í samtölum og rökræðu sem eru forsenda þess að taka upplýsta ákvörðun í þjóðaratkvæðagreiðslunni. Hvernig sem fer er ávinningurinn sá að við erum betur að okkur um aðild okkar að Evrópska efnahagssvæðinu, um íslenska hagsmuni og ólíka sýn á hvernig staða Íslands verður best tryggð í alþjóðlegu ölduróti. En svo kann að fara að fjársterkir aðilar nái tilætluðum árangri. Með hræðsluáróðri, rétt eins og gert var í fyrra þegar þessir sömu aðilar lögðust á eitt til að reyna að koma í veg fyrir hækkun veiðigjalda. Ekkert af hrakspám stjórnarandstöðunnar hefur ræst nú ári síðar! En óumdeilanlega er djúp gjá milli þeirra sem standa vörð um sérhagsmuni sína, einokun, og hinna sem tala fyrir almannahagsmunum. Andstaða peningaaflanna, og fjárfesting í henni, er í raun með ólíkindum. Það er ekki verið að kjósa um aðild að Evrópusambandinu á morgun, það er verið að kjósa um hvort hefja eigi viðræður við Evrópusambandið að nýju. Já eða nei um það. Það er eðlilegt að við höfum blendnar tilfinningar til Evrópusambandsaðildar, en það er ekki tímabært að taka afstöðu til þess fyrr en samningur liggur fyrir. Jáið núna er já við því að kanna hvað í samningi gæti falist. Svo fáum við tækifæri síðar til að taka afstöðu þegar samningsdrög liggja fyrir. Mín von er sú að fólk láti ekki hræða sig frá því að segja já á morgun. Ég er spennt að sjá hvað samningur gæti fært okkur en hugnist mér það ekki þá segi ég nei. En ekki núna. Á morgun segi ég Já! Höfundur er fyrrv. sendiherra.
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar
Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar