Seinheppnasta kona Ís­lands: Ekkert annað í stöðunni en að fara á brókinni í ís­búðina

„Ég er alltaf að lenda í einhverju svona rugli sko,“ segir Sigríður, oftast kölluð Sigga Birna, í samtali við blaðamann en hún setti í gær inn færslu á Facebook-hverfishópinn Vesturbærinn og auglýsti eftir ljósbrúnum buxum ásamt hlébarðamynstruðu belti sem einhver hafði tekið í misgripum, eða ófrjálsri hendi, úr kvennaútiklefanum í Vesturbæjarlaug.

Leitað hátt og lágt

„Það voru ógeðslega margir í klefanum og ég var bara, bíddu, hvað er að frétta af því að þær [buxurnar] voru sko undir gallajakkanum mínum,“ segir Sigga. Það hafi öllu verið snúið á hvolf í klefanum við leit að buxunum.

„Ég fór í afgreiðsluna, bara á rassinum, og var bara að spyrja hvort það gæti einhver hjálpað mér að leita að buxunum,“ segir hún.

Frændur hennar, fimm og sjö ára, hafi verið í heimsókn á landinu en þeir búi í Queens-hverfi í New-York og því hafi ekki verið í stöðunni að hætta við það að koma við í ísbúð á leið heim úr kvöldsundi.

„Það er bara svoleiðis og þar voru fullt af túristum,“ segir Sigga en það hafi liðið um klukkustund frá því að hún gekk út úr anddyri sundlaugarinnar, á brókinni, og þar til hún var komin heim til sín.

„Í ísbúðinni stendur maður fyrir framan mig sem er alltaf að snúa sér við til að kíkja á mig og ég er þarna að reyna að hafa peysuna yfir. Ég hugsaði síðan: Guð minn góður, það myndi kannski einhver segja eitthvað við okkur,“ segir hún og bætir við: „En svo var enginn að spá í þessu nema kannski bara ég.“

Hún var sem fyrr segir í sundi með frændum sínum en sonur hennar, átta ára, kippti sér lítið sem ekkert upp við þetta tiltæki móður sinnar. Honum fannst það aðallega bara „skemmtilegt og fyndið“. Sömu sögu má ekki segja um dóttur hennar, tíu ára.

„Eftir að ég kom inn, hún var heima, þá sko dó hún,“ segir Sigga og hefur eftir dóttur sinni: „Fórstu svona út, hvar varstu svona? Þú ert brjáluð.“

Þekkti sökudólginn

Það kom í ljós skömmu eftir að hún auglýsti eftir buxunum á Facebook, og flestir í ummælakerfinu höfðu reiknað með að þeim hefði verið stolið, að fyrrum samstarfskona hennar, Hrafnhildur Ylfa Magnúsdóttir, hafði tekið þær með sér heim fyrir slysni.

„Við vorum að spjalla á fullu í klefanum en ég var bara að fara í sturtu og þá var hún að klæða sig,“ segir Sigga og bætir hlæjandi við: „Já, já, svo tekur hún bara fötin mín.“

Nú hefði Hrafnhildur lofað henni og krökkunum skaðabótaísferð við tækifæri. Í ummælum fyrir neðan færsluna hennar Siggu skrifar hún:

„Guð minn almáttugur – nú fæ ég mér gleraugu! Mjög mikið tekið í misgripum, elsku vinkona, Guðs lifandi fegin að þú smelltir þessu hingað inn! Skulda börnunum þínum ís… og líka þér.“

Sjálf segist Sigga ekki með nokkru móti geta verið ósátt út í Hrafnhildi, þetta sé of kostulegt. Hún sé þó líklega í hópi þeirra sem mættu teljast seinheppnustu konur Íslands.